บทที่ 6

ฮันซินหันศีรษะไปมอง และเห็นนักเรียนหญิงสวมแว่นตาหนาเตอะถือไม้กวาด จ้องมองตัวเองด้วยความละอายใจและขุ่นเคือง

สายตาทั้งสี่ประสานกัน และบรรยากาศก็อึดอัดอย่างมากในทันที

“ถ้าบอกว่าเข้าใจผิดจะเชื่อไหม”

“เข้าใจผิด?”

Li Mengyue เกือบจะหัวเราะออกมา

คนขี้โกงคนนี้ใช้มือซ้ายจับกางเกงในที่ขโมยมาและเอามือขวากดที่หน้าอกเพื่อนร่วมห้องเขาได้ของที่ขโมยมาทั้งคู่และกล้าพูดว่าเขาเข้าใจผิด

เธอเคยเห็น Bian-tai มาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นตัวหนาอย่างที่เห็นตรงหน้าเธอ

“ลุงเข้าใจผิด ปล่อยเทียนเถียน!”

Li Mengyue ตะโกนอย่างฉุนเฉียว หยิบไม้กวาดขึ้นมาแล้วขว้างไปที่ Han Xin

“โอ้... อย่าสร้างปัญหา เธอถูกวิญญาณร้ายเข้าสิง ฉันต้องรีบช่วยเธอกำจัดวิญญาณร้ายทันที!”

ฮันซินถูกกระแทกทันทีและกรีดร้อง

“อาคมของแก ลุง ขยะมรณะ ฉันจะทุบแกให้ตาย!”

"มานี่ คนจับโคตาบอด..."

Li Mengyue อดไม่ได้ที่จะตะโกนในขณะที่ไล่ตาม Han Xin และทุบตีเธอ

ในไม่ช้านักเรียนหญิงหลายคนก็สนใจ

"จับวัวตาบอด!"

“อย่าปล่อยให้เขาหนีไป!”

ฮันซินถูกห้อมล้อมด้วยกลุ่มเด็กผู้หญิง เขากุมศีรษะอย่างช่วยไม่ได้ รู้สึกเหมือนนักวิชาการพบทหาร

“หยุดตี หยุดตี ฉันไม่ได้ตาบอดจริงๆ!”

“เขาตาบอด!”

ท่ามกลางฝูงชน ผู้หญิงที่แต่งหน้าหนักๆ ก็ออกมา เหอเหม่ยเหม่ย

"เป็นคุณนั้นเอง?"

ฮันซินตกตะลึง ผู้หญิงคนนี้เป็นนักศึกษาจริงๆ!

“ฮึ่ม เด็กน้อย ซานสุ่ยเจอกันอีกแล้ว ไว้เจอกันใหม่!”

เฮ่อเหม่ยเหม่ยดูประชดประชันบนใบหน้าของเธอ

“พี่สาวที่รัก ฉันรู้จักคนๆ นี้ เขาเป็นคนเลว เขาลวนลามฉันบนรถไฟวันนี้ เขาไม่เพียงแต่ขโมยกางเกงชั้นในของ Tiantian เท่านั้น แต่เขาต้องการทำเรื่องแย่ๆ กับ Tiantian ด้วย คนแบบนี้น่ารังเกียจทุกคน ต้องปล่อยเขาไปไม่ได้!"

“อะไรนะ ขโมยกางเกงใน เปลี่ยนไทด้วย!”

“ใช่ มีเลือดติดอยู่ ผู้ชายคนนี้น่ารังเกียจ!”

"เขาดูเหมือนสุนัข เขาทำสิ่งนี้ได้อย่างไร!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเหอเหม่ยเหม่ย เด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่งก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองที่ชอบธรรม

“มันเป็นความเข้าใจผิดจริงๆ เธอถูกอาคม ฉันแค่ต้องการช่วยเธอ!”

ฮันซินไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้

"หุบปาก!"

Li Mengyue ดันแว่นขึ้นด้วยสีหน้าโกรธจัด

“ยังอาคมอยู่ ไอ้หนู หลอกเจ้าง่ายนักหรือไงเมื่อเราเป็นเด็กผู้หญิง ส่งเขาไปที่ห้องรักษาความปลอดภัย!”

Li Mengyue ตะโกนอย่างตุ้งติ้ง และผู้หญิงกลุ่มหนึ่งก็ผลักและผลัก Han Xin ด้วยความโกรธ

"วัวตาบอดเหม็น ไปกันเถอะ..."

"โธ่ ไอ้หนู แกก็มีวันนี้เหมือนกัน!"

เหอเหม่ยเหม่ยเตะตูดฮันซินอย่างภาคภูมิใจ: "เร็วเข้า!"

“ฉันผิดจริงๆ!”

Han Xin ดูทำอะไรไม่ถูก

“ฮึ่ม ถ้าเจ้าทำผิด ข้าจะกราบเจ้าและขอโทษ!”

ก่อนที่ Li Mengyue พูดจบ Chen Tiantian ซึ่งทรุดตัวลงกับพื้นก็ลืมตาขึ้น

แถบพลังงานสีดำฉายไปทั่วรูม่านตาของเธอ ซึ่งเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดทันที

"Tiantian คุณตื่นแล้ว คุณโอเคไหม!"

Li Mengyue ดูกังวล

"ไม่ดี หลีกทาง..."

ก่อนที่ฮันซินจะพูดจบประโยค เฉินเทียนเทียนก็กระโดดขึ้นทันที เหวี่ยงหลี่เมิ่งเยว่ลงกับพื้นเหมือนสัตว์ร้าย

"อา……"

เด็กสาวหลายคนตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ และถอยกลับไปทีละคน

"ดูสิ ใบหน้าของเฉินเทียนเถียน..."

“อาคม เธอถูกอาคมจริงๆ หนีไป!”

"เทียนเถียน คุณกำลังทำอะไร ปล่อยฉันไป..."

Li Mengyue กรีดร้อง เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของ Chen Tiantian อย่างชัดเจนในขณะนี้ ใบหน้าของเธอก็ซีด

ดวงตาของ Chen Tiantian เป็นสีแดงเลือด ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว และดูเหมือนว่ามีแมลงตัวเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนวิ่งวนอยู่ในผิวหนังของเธอ ทำให้เธอดูดุร้ายมาก

"อ๊า..."

เธอคำรามอย่างเมามันและอ้าปากเพื่อกัดคอของ Li Mengyue

Li Mengyue จ้องเขม็งไปที่ทุกสิ่งที่ขวางหน้าเธออย่างว่างเปล่า เธอหวาดกลัวแทบตายอยู่แล้ว

เด็กสาวกลุ่มหนึ่งที่อยู่รอบๆ ไม่เคยเห็นเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน พวกเธอวิ่งไปรอบๆ ด้วยความตกใจเช่นเดียวกัน

“เธอนี่มันอาคมจริงๆ!”

เมื่อเห็น Chen Tiantian กระโจนเข้ามา Li Mengyue ก็หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง

“ฝ่ามือสายฟ้า สั่ง!”

ในขณะนี้ เสียงดื่มสุรากลางดึกก็ดังขึ้นจากข้างหู