บทที่ 9

"วิลล่าบนภูเขาหลังนี้เป็นบ้านเก่าของตระกูล Tang ของฉัน ในเหตุไฟไหม้ในปีนั้น พ่อแม่ของ Wan'er ถูกฝังอยู่ในนั้น และทำให้ครอบครัว Tang ของฉันเสียใจมาก!"

"ต่อมา ตระกูลถังของฉันมีโอกาสบินขึ้นไปบนฟ้าและย้ายไปอยู่บ้านใหม่ที่เชิงเขา บ้านเก่าหลังนี้ก็ถูกทิ้งร้างเช่นกัน ยกเว้นคนรับใช้ที่เฝ้าบ้าน วันธรรมดาไม่ได้ใช้งาน!"

หลังจาก Tang Sanjiang แนะนำทั้งสามคนก็มาถึงไหล่เขาแล้ว

ท่ามกลางป่าเมเปิลอันเขียวขจี มองเห็นวิลล่าแปลกตาหลังหนึ่ง ส่องแสงสีทองสวยงามภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง

"คุณฮัน นี่คือบ้านเก่า!"

Tang Sanjiang มองด้วยอารมณ์

"ความอัปยศ?"

ฮันซินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และวิลล่าถูกล้อมรอบด้วยชั้นหมอกจางๆ ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ซึ่งเป็นวิญญาณชั่วร้าย

อย่างไรก็ตาม ความสงสัยในใจของ Han Xin นั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งนี้แตกต่างไปจากที่เขาคาดไว้อย่างสิ้นเชิง วิญญาณชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้าเขาตื้นเกินไป ตื้นจนสามารถพัดหายไปได้ด้วยลมกระโชก รูปแบบนี้มีโอกาสน้อยที่จะผสมพันธุ์วิญญาณร้าย นับประสาอะไรกับซ่อนความชั่วร้ายบางอย่าง วิญญาณ

"คุณฮัน แต่คุณพบอะไร"

เมื่อเห็นการแสดงออกของ Han Xin Tang Sanjiang ดูจริงจัง

หานซินส่ายหัว: "เข้าไปดูสิ!"

"อาฟู่ ออกมา!"

Tang Jun ก้าวไปข้างหน้าและกดกริ่งหน้าประตู

ไม่นานชายวัยกลางคนที่แต่งตัวดีก็ออกมา

“นายน้อยคนโต นายท่าน ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่!”

"อืม?"

เมื่อเห็นชายวัยกลางคนนี้ ฮันซินก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ชายวัยกลางคนก็สังเกตเห็นฮันซิน: "นี่คือใคร"

“นี่คือคุณฮัน ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยที่ได้รับเชิญจากคุณปู่ให้มารักษาอาการป่วยของว่านเอ๋อ ทำไมคุณไม่รีบออกไปให้พ้นทางล่ะ!”

Tang Jun ดุอย่างหมดความอดทน

"มันกลายเป็นอาจารย์ฮัน ได้โปรดเข้ามา ได้โปรดเข้ามา!"

ชายวัยกลางคนก้มตัวและยิ้มอย่างมีเลศนัย: "ฉันชื่ออาฟู่ และฉันมีหน้าที่จัดการบ้านหลังเก่าของครอบครัวในวันธรรมดา ถ้าอาจารย์ฮันมีคำสั่งใดๆ มาหาฉันเถอะ!"

“ท่านอาจารย์ฮัน กรุณาเข้ามา!”

Tang Sanjiang จับมือของเขา

"อืม!"

Han Xin มองอย่างลึกซึ้งที่ Ah Fu และติดตาม Tang Sanjiang เข้าไปในบ้านเก่า

“ต้นตั๊กแตนป่า?”

ตอนที่เขาเข้าประตู Han Xin ถูกดึงดูดโดยต้นตั๊กแตนป่าในสวน

“คุณฮัน มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“ต้นเจดีย์คือต้นหยินที่ซึ่งหยินและความชั่วร้ายรวมตัวกัน มันปลูกไว้ในลานบ้าน มีกำแพงสูงกั้นไว้ทุกทิศทุกทาง และภายในเรียกตัวเองว่าร่มเงา และวิญญาณชั่วร้ายก็จะยิ่งเติบโตมากขึ้น!”

"อาฟู่ ทำอะไรกินน่ะ ทำไมมีต้นเจดีย์เยอะจัง"

Tang Jun คำรามอย่างไม่พอใจ

“นายน้อยคนโต ใจเย็น!”

อาฟู่ดูเศร้าใจ: "ต้นไม้ต้นนี้เติบโตเอง ฉันไม่รู้ว่ามันปลูกไม่ได้!"

"เอาล่ะ บ้านเก่าหลังนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ และบนภูเขาก็มีต้นไม้ป่าทุกชนิด และ Fu ไม่สามารถดูแลคนเดียวได้!"

Tang Sanjiang โบกมือ: "อาฟู่ หาคนมาทำความสะอาดต้นตั๊กแตนเหล่านี้โดยเร็วที่สุด!"

“เข้าใจแล้ว มาสเตอร์ พรุ่งนี้ฉันจะหาคนมาจัดการ!”

อัลเฟรดพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

"เรียก……"

ทันใดนั้นลมกระโชกแรงก็พัดเข้ามา

ฮูล่า...ฮูล่า...

ทันใดนั้น ต้นไม้เจดีย์หลายต้นก็เกิดสนิม ประตูและหน้าต่างก็เปิดออก เบื้องหลังม่านที่สั่นไหว ดูเหมือนจะมีร่างหนึ่งกำลังจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชา

"ผี..."

Tang Jun กรีดร้องและรีบกอดแขนของ Han Xin ด้วยความตกใจ

"ฮัน...อาจารย์ฮัน ดูสิ...มีผี..."

“ท่านอาจารย์ ตาของท่านพร่ามัว ไม่มีผี มีเพียงม่านที่ปลิวไปตามลม!”

อาฟู่ยิ้มกว้าง

Tang Jun ขยี้ตา และแน่นอนว่าไม่มีอะไรอยู่หน้าหน้าต่าง

“เป็นไปได้ไหมว่าฉันผิด?”

“คุณคิดไม่ผิด นั่นเป็นวิญญาณชั่วร้ายจริงๆ!”

ฮันซินจ้องมองที่วิลล่าด้วยดวงตาที่ลุกไหม้

"คุณฮัน ว่านเอ๋อถูกวิญญาณชั่วร้ายนี้ฆ่าตายหรือเปล่า"

Tang Sanjiang ดูกังวล

“ไม่ว่ามันจะจริงหรือไม่ คุณจะรู้เมื่อคุณเข้าไป!”