บทที่ 1004 หนึ่งชายสองหญิง

ถังเฉาได้ยินคำพูดของพวกเธอทั้งสองคน จากนั้นก็ไม่ได้สนใจ เตรียมตัวจะไปนอน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าพวกเธอทั้งสองคนจะทะเลาะต่อล้อต่อเถียงกันตรงประตูอยู่ตลอดเวลา เสียงดังจนถังเฉานอนไม่หลับ

“ถ้าพวกเธอสองคนยังอยากจะยืนอยู่ตรงนี้ ก็หยุดพูดซะ ฉันยังต้องพักผ่อนอยู่นะ พรุ่งนี้ถ้าเกิดคนของญี่ปุ่นนั่นกลับมาอีก ฉันก็ยังต้องไปรับมือนะ”

หลังจากที่ถังเชียนเชียนแล้วก็น้องน้อยโจวได้ยินคำพูดของถังเฉาแล้ว ทั้งสองคนที่เหมือนกำลังทะเลาะกันอยู่ ก็เงียบลงทันที

แต่ว่าไม่ถึงสองนาที พวกเธอก็ทะเลาะส่งเสียงดังขึ้นมาอีก ถังเฉาด้วยความที่หมดหนทาง ทำได้แค่เปิดประตูออกมา

“ถ้าอย่างนั้นพวกเธอสองคนเข้ามาไหม? ถ้าพวกเธอสองคนอยากที่จะเข้ามาล่ะก็ ฉันก็จะให้พวกเธอมานอนในห้องให้มันจบๆไปซะเอาไหม?”

สิ่งที่ทำให้ถังเฉาคิดไม่ถึงก็คือ น้องน้อยโจวกับถังเชียนเชียนพอได้ยินคำพูดนี้แล้ว ก็วิ่งเข้าทะเลาะเข้ามาในห้องของถังเฉาทันที

ถังเชียนเชียนแย่งเตียงของถังเฉา ส่วนน้องน้อยโจวกลับเลือกเก้าอี้ตัวที่ถังเฉานอนหลับไปเมื่อคืนนี้

ถังเฉามองทั้งสองคนอย่างหมดหนทาง ส่ายหัว

“พอได้แล้ว ตอนนี้พวกเธอก็ต่างคนต่างได้ที่แล้ว ก็นอนซะเถอะ อย่าส่งเสียงดังรบกวนฉัน ถ้าพวกเธอยังทะเลาะส่งเสียงดังรบกวนฉันอีกล่ะก็ ฉันก็จะโมโหพวกเธอสองคนแล้วนะ”

ถังเฉาหมดหนทางแล้วจริงๆ แม้ว่าจะถูกพวกเธอสองคนแย่งที่นอนของตัวเองไป แต่ในที่สุดก็เงียบลงสักที

ปกติแล้วผู้หญิงทั้งสองคนชินกับการนอนเร็วตื่นเช้า ไม่นานพวกเธอสองคนก็ง่วง ร่วงตกลงไปยังที่นอนของตัวเอง ส่วนถังเฉาก็ห่มผ้าให้กับพวกเธอทั้งสองคน

แน่นอนว่าถังเฉาจะอยู่นอนด้วยกันกับผู้หญิงสองคนในห้องเดียวกันได้ยังไง ก็เลยแอบขึ้นไปบนหลังคา นอนชมพระจันทร์คนเดียว

พอหาถังเชียนเชียนไม่เจอ คนทั้งตระกูลถังต่างก็ตื่นตระหนกตกใจกันสุดๆ แม้ว่าก่อนหน้านี้ถังเชียนเชียนจะมีความเข้าใจผิดกันกับบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้อง แต่หลังจากที่ขจัดความรู้สึกแบบนั้นไปแล้ว ถังเชียนเชียนก็กลายเป็นไข่มุกล้ำค่าที่อยู่ในมือของพวกเขา

“เกิดอะไรขึ้น หาศิษย์น้องเจอแล้วยัง?”

“ยังเลย ศิษย์พี่ ผมหาทั่วทั้งตระกูลถังแล้ว แต่กลับไม่เจอเงาของศิษย์น้องเลยครับ”

“แล้วก็ๆ หญิงสาวที่ศิษย์พี่ใหญ่พามาก็หายไปแล้วเหมือนกัน หรือพวกเธอสองคนออกไปเที่ยวเล่นด้วยกัน แล้วก็เจอกับอันตรายเข้า?”

“ถุ้ย หุบปากไปซะ จะเป็นไปได้ยังไง ศิษย์น้องไม่ใช่เด็กๆสักหน่อย แถมผู้หญิงที่ศิษย์พี่ใหญ่พากลับมาคนนั้นก็มีความสามารถอยู่เหมือนกัน จะเกิดอันตรายได้ยังไง”

ทุกคนต่างพากันหาถังเชียนเชียน แล้วก็น้องน้อยโจว แต่พวกเธอทั้งสองคนกลับกลับนอนหลับจนลืมเวลาไป

ในเวลานี้เองถังเฉาได้ยินเสียงที่ยุ่งเหยิงวุ่นวาย ก็เลยลงมาจากบนดาดฟ้า พอไม่เห็นใครแล้วก็เลยกลับไปที่ห้องของตัวเอง

ในตอนนี้เอง เหล่าบรรดาศิษย์น้องพาคนมาหาที่นี่ คิดที่จะไปดูสักหน่อยว่าถังเฉารู้ว่าพวกเธอไปที่ไหนไหม ก็เลยเคาะประตูของถังเฉา

“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์น้องกับน้องน้อยโจวหายไปแล้วครับ คุณรู้ไหมว่าพวกเธอไปที่ไหน?”

พอเห็นท่าทางที่กังวลกระวนกระวายแบบนี้ของศิษย์น้องตัวเอง เพียงเพราะว่ากำลังหาหญิงสาวสองคนอยู่นั้น ถังเฉาก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้

“ในที่สุดพวกนายก็พบว่าพวกเธอหายตัวไปแล้วอย่างนั้นเหรอ? ฉันแทบจะปวดหัวตายอยู่แล้ว พวกเธออยู่ในห้องของฉัน พวกนายรอสักเดี๋ยวนะ ฉันจะให้พวกเธอเตรียมตัวออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ศิษย์น้องหลังจากที่ได้ฟังคำพูดนี้ของถังเฉาแล้ว ก็ถลึงตาโตทันที มองถังเฉาด้วยความเหลือเชื่อ

เสียงดังปึ้ง ถังเฉาปิดประตู ส่วนศิษย์น้องก็อึ้งตะลึงอยู่กับที่ ด้วยท่าทางยากที่จะเชื่อ

“เมื่อตะกี้ศิษย์พี่ใหญ่พูดว่าไงนะ หญิงสาวทั้งสองคนอยู่ในห้องของเขาตลอดทั้งคืน หรือว่าพวกเขาสามคนจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ?”