บทที่ 1011 โปรดเชื่อผม

“เป็นเช่นนี้ก็ยิ่งดี ผมต้องการหาคู่ต่อสู้มาลองสู้กับผมดู ไม่อย่างนั้นหลายวันนี้ที่อยู่ที่นี่ผมคงจะเบื่อน่าดู”

หลังจากได้ยินคำพูดของถังเฉา เจ้าหญิงอายาเสะรู้สึกว่าถังเฉาหยิ่งผยองมาก และกังวลเล็กน้อยว่าถึงตอนนั้นถังเฉาจะยอมแพ้

“คุณรับสิ่งนี้ไว้ สิ่งนี้จะช่วยให้คุณพัฒนาความแข็งแกร่งได้ ถ้าเกิดคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา คุณก็สามารถรีบกินยานี้ แล้วคุณจะได้มีแรงต่อสู้กับพวกเขา”

ถังเฉาหยิบเม็ดยาและดมมัน พบว่าเป็นยาที่ไร้ประโยชน์ที่สุดในร้านขายยาของเขา แม้ว่ามันจะสามารถยกระดับความแข็งแกร่ง แต่ก็ยกระดับขึ้นได้เพียงเล็กน้อย ถังเฉาโยนลงถังขยะและพูดอย่าดูถูกเหยียดหยาม

“อันที่จริงของแบบนี้ไม่มีประโยชน์ แม้ว่าคุณจะให้พวกเขากินยาร้อยเม็ด พวกเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผม คุณไม่ต้องกังวลไป”

หลังจากเห็นถังเฉาทิ้งยาโดยตรง เจ้าหญิงอายาเสะก็ตกใจและรู้สึกเสียดายมาก

“ยานี้มีราคาแพงมาก คุณทิ้งมันไปแบบนี้ ไม่รู้สึกว่าฟุ่มเฟือยเหรอ? และฉันได้ยินมาว่าไม่มีใครในโลกนี้สามารถทำยาชนิดนี้ได้อีก”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ โอดะไอก็อดหัวเราะไม่ได้

“เจ้าหญิงอายาเสะ คุณประเมินถังเฉาต่ำไปแล้ว ความแข็งแกร่งของถังเฉานั้นไม่ธรรมดา เขาไม่เพียงแต่รู้ศิลปะการต่อสู้ แต่ยังรู้เรื่องการแพทย์ด้วย ยาเม็ดที่คุณให้เขาเมื่อกี้ ไม่ใช่ว่าฉันขี้โม้นะ สำหรับเขามันเป็นแค่เรื่องกล้วยๆ แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าทำไมทักษะทางการแพทย์ของเขาถึงได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ แต่ฉันรู้ว่าทักษะทางการแพทย์ของเขาต้องเก่งกาจที่สุด”

เมื่อเธอกล่าวเช่นนั้น เจ้าหญิงอายาเสะรู้สึกเกินจริงเล็กน้อย และถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“มันจะเก่งขนาดนั้นเหมือนที่คุณพูดได้อย่างไร หรือทักษะทางการแพทย์ของเขาจะดีกว่าผู้บ้าการแพทย์หรอกเหรอ?”

พูดถึงตรงนี้ ถังเฉาอยากจะบอกเธอจริงๆว่าผู้บ้าการแพทย์เป็นลูกศิษย์ของเขา แต่ถังเฉาเพียงแค่ยิ้มและส่ายหัว

“ผมบอกว่าผมทำได้ก็สามารถทำได้ ไม่ต้องกังวล แม้ว่าผมจะทำไม่ได้ ยาที่ผมทำนั้นแข็งแกร่งกว่าที่คุณให้ผม10,000 เท่า”

เจ้าหญิงอายาเสะรู้สึกว่าถังเฉาปากแข็ง ต้องการโชว์ออฟ

“โอเค โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันแค่อยากเตือนคุณว่าพรุ่งนี้คุณต้องระวัง มิฉะนั้น องค์ชายสองคนนี้ลงมือโหดเหี้ยมมาก ฉันปกป้องดูแลคุณไม่ได้”

หลังจากที่ถังเฉาพยักหน้า เจ้าหญิงอายาเสะก็กลับไปที่ห้องกับโอดะไอ ทั้งสองดูเหมือนต้องการพูดคุยกัน ถังเฉาจึงไม่ได้เดินตามไป

“พรุ่งนี้คุณจะเป็นคู่ต่อสู้ของทั้งสองคนจริงๆเหรอ? ฉันเคยได้ยินมานะ ความแข็งแกร่งสองคนนั้นไม่ธรรมดาเลย!”

น้องน้อยโจวเดินตามถังเฉาไปตลอดทาง และหลังจากที่ถังเฉาเดินออกมาแล้ว น้องน้อยโจวก็รีบเข้าไปขวางทางถังเฉาไว้และกล่าว

เมื่อเห็นน้องน้อยโจวตื่นตระหนกเช่นนี้ ถังเฉาก็อดหัวเราะไม่ได้

“คุณไม่เคยเห็นผมลงมือหรือ คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมจะกลัวพวกเขา? ผมบอกแล้วว่าไม่ว่าใครจะมาก็ไม่ต้องกังวล ผมสามารถเอาชนะพวกเขาได้”

ประการแรก ถังเฉารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเขาเก่งกาจกว่าคนส่วนใหญ่ และประการที่สอง เพราะหลังจากฝึกฝนเทคนิคใหม่ ถังเฉารู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และแน่นอนว่าไม่ใช่คนทั่วไปสามารถเอาชนะเขาได้ง่ายๆ

น้องน้อยโจวก็ไม่ได้รู้สึกว่าถังเฉาอ่อนแอ มิฉะนั้น ถังเยว่เหมยก็คงไม่ได้ตัวเธอติดตามถังเฉาหรอก แต่เธอรู้ดีว่าองค์ชายทั้งสองแห่งประเทศญี่ปุ่นนั้นทรงพลังมาก และกังวลว่าถังเฉาจะได้รับบาดเจ็บ

เพราะยังไงแล้ว เหตุผลที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ได้ดำเนินการใดๆกับญี่ปุ่น ส่วนใหญ่เป็นเพราะองค์ชายสองคนนี้

ในความขัดแย้งเมื่อนานมาแล้ว องค์ชายทั้งสองได้นำผู้ใต้บังคับบัญชาของพวกเขารบชนะและขับไล่ผู้คนทั้งราชวงศ์ต้าเวี่ย และพวกเขายังได้รับชัยชนะจากจำนวนคำที่น้อยกว่า ดังนั้นองค์ชายทั้งสองนี้จึงเป็นที่รู้จักของคนในราชวงศ์ต้าเซี่ย