บทที่ 1025 วรยุทธ์ที่ไร้ประโยชน์

เมื่อเป็นเช่นนี้ ถังเฉาจึงมอบอำนาจของผู้นำไป๋ภายใต้มือของเขาให้กับเจ้าหญิงอายาเสะ

เพราะพรุ่งนี้ เขาจะไปเข้าร่วมการต่อสู้ที่เอาเป็นเอาตาย

เมื่อถังเฉากำลังจะมอบป้ายบัญชาการในมือให้เจ้าหญิงอายาเสะ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงรัศมีการฆ่าที่พุ่งเข้ามาหาเขา

“ระวัง! มีคนกำลังมาเพื่อฆ่า”

สีหน้าของถังเฉาไม่เปลี่ยน แต่ประโยคนี้ทำให้ทุกคนตะลึง ผู้นำไป๋คิดว่าเป็นองค์ชายทั้งสองที่กลับมาช่วยเขา และรอยยิ้มเล็กน้อยก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แต่ทันใดนั้น พลังงานภายในอันทรงพลังพุ่งเข้ามาและผลักทุกคนที่อยู่ตรงนั้นถอยกลับทันที

ถังเฉาปิดกั้นการโจมตีนี้ แต่ผู้นำไป๋ถูกลมแรงพัดปลิวไปและไม่รู้ว่าปลิวไปไหน

“ถังเชียว สบายดีนะ คราวนี้ผมประสบความสำเร็จในการฝึกฝน ผมมาหาคุณโดยเฉพาะเพื่อแก้แค้น ผมจะคอยดูว่าครั้งนี้ คุณจะเอาชนะผมได้อย่างไร?”

ทุกคนมองไปที่โจวหลี่ซึ่งดูเหมือนจะควบคุมตัวไม่อยู่ รู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย เพราะรัศมีการสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวเขามีพลังมาก จนทุกคนที่อยู่ในที่นี้ไม่สามารถทนได้

“คุณจะทำอะไร เจ้าหญิงอายาเสะอยู่ที่นี่นะ ถ้าคุณทำร้ายเจ้าหญิงอายาเสะ มันจะเทียบเท่ากับการทำลายความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างสองประเทศ ถึงตอนนั้นราชวงศ์จะไม่ปล่อยคุณไปแน่นอน”

โอดะไอพูดด้วยใบหน้าเย็นชา

เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับระบบของราชวงศ์ต้าเซี่ย ต้องการใช้ราชวงศ์เพื่อข่มขู่โจวหลี่ แต่โจวหลี่ดูเหมือนจะไม่กลัวโอดะไอเลย กลับหัวเราะและชี้นิ้วไปที่โอดะไอ

“ถ้าเก่งนักตอนนี้คุณก็ไปที่ราชวงศ์ดู ดูซิว่าคุณมีความสามารถที่จะก้าวออกจากตระกูลไป๋เพียงครึ่งก้าวได้หรือไม่”

คำพูดของโจวหลี่นั้น เห็นได้ชัดว่ากำลังเตือนโอดะไอ ถ้าเดินออกจากตระกูลไป๋เพียงครึ่งก้าว โจวหลี่จะโจมตีโดยไม่เลือกคน

เมื่อถังเฉาได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะออกมา

“ถ้าเรายืนกรานที่จะไปล่ะ คุณจะทำอะไรกับพวกเรา?หรือคนขี้แพ้อย่างคุณ ยังอยากจะฆ่าผมงั้นเหรอ?”

เมื่อเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยของถังเฉา คราวนี้โจวหลี่ไม่ได้โกรธ แต่กลับมีความสุข

“ถูกต้อง ถูกต้อง ผมอยากให้คุณหยิ่งแบบนี้ หยิ่งผยองกว่านี้หน่อย”

“ถึงตอนนั้น ตอนที่คุณถูกผมทุบตีจนล้มลงบนพื้นและขอความเมตตา คุณจะมาคิดว่าตอนนี้คุณโง่แค่ไหน”

“ตอนนี้ผมได้รวมวิชาต้องห้ามเข้ากับร่างกายของผมแล้ว คุณคิดว่าคุณยังเป็นคู่ต่อสู้ของผมอยู่ไหม?”

“ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ผมไม่รู้ว่าคุณเคยใช้กลอุบายอะไร แต่คราวนี้ ไม่ว่าคุณจะใช้เล่ห์กลอะไรก็ตาม ผมจะฆ่าคุณให้ได้อย่างแน่นอน”

ถังเฉาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ แล้วเดินถอยกลับไปพร้อมกับโอดะไอและเจ้าหญิงอายาเสะ

“ไม่ต้องไปสนใจคนโง่คนนี้”

มองดูถังเฉา เขาหันหลังกลับและจากไปโดยตรง โจวหลี่รีบวิ่งขึ้นไป ขวางอยู่ตรงหน้าถังเฉา

“อยากไปงั้นเหรอ ไม่มีทาง รับการลงโทษจากผมดีๆเถอะ”

เมื่อพูดอย่างนั้น โจวหลี่ก็กระโดดขึ้นและโจมตีถังเฉาอย่างดุเดือด

ถังเฉาไม่รีบร้อน มองไปที่โจวหลี่ตรงหน้าเขา แม้ว่าการเคลื่อนไหวของเขานั้นค่อนข้างเร็วสำหรับคนอื่นๆ แต่ต่อหน้าถังเฉา มันเหมือนกับการเล่นของเด็กๆ โดยไม่มีการคุกคามใด