บทที่ 1044 เป็นเพื่อนของฉัน

“แกลองคิดดูสิ ว่าพวกเราราชวงศ์ต้าเซี่ยจะฆ่าพี่น้องท้องเดียวกันของตัวเพื่อเรื่องอะไร?”

คำย้อนถามประโยคเดียวของเฉินเหมิ่งทำให้คนคนนั้นตะลึงไป ไม่รู้ว่าที่เฉินเหมิ่งพูดออกมาหมายความว่าอย่างไร

“นายพลเฉิน กระผมมีความรู้น้อย ไม่ทราบว่าที่ท่านพูดมาหมายความว่าอย่างไร แต่ว่าท่านวางใจได้เลย ความลับที่ผมพูดมานี้เป็นความจริงอย่างแน่นอน ถ้าหากมีความเท็จแม้แต่ครึ่งประโยค ท่านจะฆ่าผมก็ได้”

เฉินเหมิ่งหลับตาลง จากนั้นก็พูดเสียงเบาขึ้นหนึ่งประโยค

“คนที่แกพูดมาคนนี้ก็คือเพื่อนของฉัน นึกไม่ถึงว่าแกจะกล้าบอกให้ฉันลงโทษเขาที่นี่ แกคิดว่าเป็นไปได้หรือ?”

ระหว่างที่พูด เฉินเหมิ่งก็ถืออาวุธในมือของตนขึ้นมา เสียบเข้าไปที่ลำคอของคนคนนั้น

ฉัวะ!

ทันใดนั้นศีรษะกับตัวก็แยกจากกัน โลหิตที่ตกลงพื้นสาดกระจายไปทั่ว

“นายพลเฉิน คุณโฉ่งฉ่างมากเกินไปจริง ๆ สิ่งที่เขาพูดก็ไม่ใช่ความเท็จ คุณแทงเขาตายในทีเดียวแบบนี้ ถ้าหากว่าองค์กรนั่นมาหาพวกเราจะทำอย่างไร?”

ด้านหลังพูดอย่างทำให้คนใจหวิวอย่างเป็นทุกข์

เฉินเหมิ่งลุกขึ้นมาด้วยใบหน้าเข้มงวด มองดูคนแก่สองคนที่อยู่ด้านหลัง

“ถ้าหากพวกเราไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น คนอื่นจะมาหาถึงบ้านหรือ? ถ้าหากมีศักดิ์ศรีก็ให้พวกมันมาหาฉัน เฉินเหมิ่ง ฉันจะดูซิว่าพวกมันมีความสามารถอย่างไร จะทำอะไรฉันได้”

ว่าแล้วคนแก่ทั้งสองคนก็ส่ายศีรษะอย่างจนปัญญา เฉินเหมิ่งกลับไม่แม้แต่จะหันกลับมา ทั้งยังเดินออกจากห้องโถงใหญ่ไปตรง ๆ

“ทางด้านหว่างเหลี่ยงนั่นได้ให้ข้อมูลมาแล้ว บอกว่าให้ฉันรีบฆ่าถังเฉาซะ แกว่าการแข่งขันสมาคมบูโดในครั้งนี้พวกเราควรจะจัดการอย่างไรดี?”

คนแก่ที่ร่างผอมคนนี้เอ่ยขึ้นกับคนแก่ที่รูปร่างสูง

“เจ้าเตี้ย เรื่องนี้ยังต้องถามด้วยหรือ? แน่นอนว่าต้องฆ่ามันไปตรง ๆ เลยน่ะสิ ถึงอย่างไรเฉินเหมิ่งก็ไม่กล้าสอดมือเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ ถ้าหากว่าพวกเราให้เฉินเหมิ่งลอบฆ่าละก็ เฉินเหมิ่งจะต้องทำให้งานล่าช้าแน่”

สิ้นเสียง ทั้งสองคนก็หัวเราะขึ้นมาในห้องโถงใหญ่

......

โจวฉังเต๋อในตอนนี้กำลังวางแผนไว้ล่วงหน้าว่าควรจะทำอย่างไรในการแข่งขันสมาคมบูโดของราชวงศ์ต้าเซี่ย

เขาคิดว่าวิธีการมามากมายนับไม่ถ้วน สุดท้ายก็ตัดสินใจเตรียมจะประกาศฐานะของถังเฉาอย่างเสียงดังในงานการแข่งขันสมาคมบูโด จากนั้นก็ใช้อำนาจทั้งหมดของตระกูลถังไปต่อต้านถังเฉาด้วยกัน

ถึงแม้ว่าโจวฉังเต๋อจะรู้ว่าแม้ว่าลูกน้องของตัวเองจะเยอะมากแค่ไหน แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของถังเฉา แต่ตอนนี้เขากลับมีเพียงวิธีการนี้ที่จะมีความสามารถมากเพียงพอที่จะทำให้คนในราชวงศ์ให้ความสำคัญขึ้นมา และสังหารถังเฉา

และการจู่โจมในครั้งนี้ องค์ชายทั้งสองก็ถูกโจวฉังเต๋อเอามาใช้เป็นกำลังหลักอย่างไม่มีเหตุให้ต้องวิจารณ์

แต่ว่าองค์ชายทั้งสองพระองค์นี้ล้วนแต่เคยประมือกับถังเฉามาก่อน รู้ลึกดีว่าความสามารถของถังเฉาไม่ธรรมดา สามารถบดตนเองให้แหลกละเอียดได้อย่างสบาย ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ยินดีเป็นอย่างมาก

“นายท่านโจว สมมติว่าคนใดคนหนึ่งในพวกเราสองคนไม่ระวังตัว ถูกเจ้าหมอนั่นฆ่าตายจะทำอย่างไร? คุณต้องรู้ว่าเจ้าหมอนั่นไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน พวกเราสองคนสู้ด้วยกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

ดูเหมือนว่าโจวฉังเต๋อจะเดาออกได้ตั้งนานแล้วว่ามิยาโมตะจะพูดเช่นนี้ จึงหยิบรีโมทคอนโทรลในมือขึ้นมาด้วยใบหน้าคุกคามพลางเอ่ยว่า

“นี่มันไม่ใช่ปัญหา ผมเชื่อว่าของสิ่งนี้อยู่ในมือของผมแล้ว ไม่ว่าอย่างไรพวกคุณก็สู้ได้”