บทที่ 1046 ตำแหน่งผู้นำ

เมื่อได้ยินเสียงของถังซานฉ่าย ถังเฉาดูเหมือนเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เขารีบลุกขึ้นยืน

ถังซานฉ่ายที่ยืนอยู่บนเวทีพูดเสียงดัง

“หลายปีที่ผ่านมา ผมได้ดำรงตำแหน่งผู้นำของตระกูลถังมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว ผมเชื่อว่าทุกคนรู้ดีว่าทำไมผมถึงต้องดำรงตำแหน่งผู้นำนี้ ก็เพราะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับพี่สาวและพี่เขยของผมทั้งสอง ดังนั้นผมจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับช่วงต่อ”

“ตอนนี้ผู้อาวุโสทั้งสองท่านของผมได้กลับมาแล้ว ผมจึงควรลงจากตำแหน่ง ผมจะส่งมอบตำแหน่งให้ลูกชายของพวกเขา ถังเชียว”

“ส่วนราชวงศ์ต้าเซี่ยในตอนนี้ มีผู้คนครึ่งหนึ่งกำลังคาดเดาว่า สมาชิกใหม่ของตระกูลถังคนนี้ คือถังเฉาที่หายตัวไปในปีนั้น”

“ในฐานะคนของตระกูลถังด้วยกัน ผมคิดว่ามันไม่จำเป็นที่ผมต้องปิดบังทุกคน เรื่องนี้ทุกคนน่าจะรู้อยู่แก่ใจดี ผมคิดว่าทุกคนก็คงไม่มีอะไรสงสัยในตัวตนของเขาเช่นกัน”

ทันทีที่ถังซานฉ่ายพูดออกมาเช่นนี้ บรรดาศิษย์น้องที่อยู่ข้างล่างทุกคนก็คึกคักขึ้นมา

“ไม่มีปัญหาเลย ผมพอใจกับศิษย์พี่ผู้นี้มาก อีกอย่างผมเห็นด้วยเป็นอย่างมากที่ให้เขาเป็นทายาท อย่างน้อยศักยภาพของเขาก็อยู่เหนือพวกเราทุกคนจริงๆ”

“ถูกต้อง ตอนนั้นพวกเราไม่รู้การตัดสินใจของผู้อาวุโสเหล่านั้น สำหรับพวกเราแล้วสิ่งที่พวกเราเห็นคือศิษย์พี่ใหญ่ที่แทบจะไร้คู่ต่อสู้”

“ใช่แล้ว ถ้าศิษย์พี่ใหญ่สืบทอดตำแหน่งนี้ของตระกูล ผมเป็นคนแรกที่เห็นด้วย”

พูดตามตรง ในตอนแรกถังเฉายังคิดว่าศิษย์พี่น้องที่อยู่ข้างล่างบางคนรู้สึกกว่ามันไม่ยุติธรรม

แต่เมื่อเห็นว่าคนตระกูลถังมีความสามัคคีกันมากเช่นนี้ ก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

ทั้งถังเหยียนและถังเยว่หวา ต่างมีสีหน้าประหลาดใจ

“ลูกชายของเราทำอะไรไว้กันแน่ ถึงขั้นทำให้คนตระกูลถังกลายเป็นแบบนี้ รู้ไหมว่าตอนนั้นพวกเราถูกพวกเขาไล่ฆ่าจนมีสภาพเป็นยังไง?”

ถังเหยียนจำได้อย่างชัดเจน เมื่อหลายปีก่อน หลังจากที่ตระกูลถังรู้เรื่องของตนเองและถังเยว่หวา เขาก็ถูกไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง

ในเวลานั้นคนตระกูลถังไม่ให้เกียรติและไมตรีจิตใดๆ แต่ครั้งนี้เมื่อได้พบกับคนตระกูลถังอีกครั้ง คนกลุ่มนี้ก็มีความปรองดองกันขึ้นมาเช่นนี้

“ขอบคุณสำหรับความรักและเมตตาของทุกคน ที่สนับสนุนให้ผมดำรงตำแหน่งผู้นำนี้ ถ้าอย่างนั้นผมจะยอมหน้าด้านรับตำแหน่งนี้แล้วกัน”

ถังเฉาพูดจบ คนตระกูลถังที่อยู่ข้างล่างก็ส่งเสียงกรีดร้องขึ้นมา

“ผู้นำถัง ผู้นำถัง ผู้นำถัง”

เมื่อได้ยินเสียงเรียกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ถังเฉาก็ค่อยๆ ขึ้นมายืนบนเวที เพื่อรับสืบทอดตำแหน่งผู้นำ

ก่อนที่ถังเฉาจะบอกให้คนที่อยู่ด้านล่างสงบลง ก็มีองครักษ์กลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาที่ประตูอย่างกะทันหัน

เสื้อผ้าขององครักษ์กลุ่มนี้ คนตระกูลถังทุกคนรู้ดีว่าเป็นเสื้อผ้าของสำนักราชวงศ์

“ทำไมจู่ๆ พวกคุณถึงบุกเข้ามาในตระกูลถังของเรา แล้วพวกทหารที่เฝ้าหน้าประตูล่ะ?”

เมื่อเห็นคนกลุ่มนี้วิ่งเข้ามา หัวใจของถังซานฉ่ายก็เต้นแรง พลันตะโกนไปที่ประตู

องครักษ์เหล่านั้นมองดูท่าทางตื่นเต้นของถังซานฉ่าย แล้วพูดอย่างเย่อหยิ่ง

“ผู้นำถัง คุณไม่รู้เหรอว่าพวกเราเข้ามาทำไม?”

ลางสังหรณ์ไม่ดีเกิดขึ้นในใจของถังซานฉ่าย แต่ก็ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “หมายความว่ายังไง หรือว่าคุณฆ่าคนในตระกูลถังของเรา? กลางวันแสกๆ คุณยังคิดจะฆ่าพวกเราทั้งตระกูลเชียวหรือ”