ตอนที่ 106
บทที่ 106 ประจบถังเฉา
October 21, 2026
บทที่ 106 ประจบถังเฉา
“ ดูเหมือนมีเหตุผลนะ... ”
ฟังจากการวิเคราะห์ของโจวฉวนกั๋ว โจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหลินต่างก็มองหน้ากัน
เมื่อก่อนพวกเขาห่วงแต่ไล่คนเฮงซวยถังเฉาออกไป จึงละเลยถังเฉาที่มีการเปลี่ยนแปลง ‘จากไม่เอาไหนกลายเป็นคนดีเลิศ’ แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยนึกถึงจุดนั้นเลย
“งั้นพวกเราควรพวกทำยังไงดี?”
โจวฉวนกั๋วครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็พูดสามคำอย่างจริงจัง “ประจบเขา"
"อะไรนะ?!"
ทันทีที่พูดออกมา สีหน้าโจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหลิงเปลี่ยนทันที
หลังจากเงียบไปชั่วครู่ พวกเขาก็บ่นด้วยความไม่พอใจ
"คุณปู่ คุณออกความคิดเห็นอะไรออกมาเนี่ย ถึงกับจะให้ฉันประจบไอ้ขยะนั่น!”
“นั่นสิเขาทำให้พวกเราได้รับความลำบากขนาดนั้น ฉันเกลียดเขาแทบไม่ทัน”
"ไม่ได้ไม่ได้ เปลี่ยนแผน"
"... "
“ หุบปากให้หมด!”
โจวฉวนกั๋วตะโกน ทันใดนั้นพวกโจวเหม่ยหยูนพวกเขาก็ตกใจชะงัก
“พวกเธอลองใช้สมองหมูของพวกเธอคิดดูให้ดี”
โจวฉวนกั๋วพูดต่อ "ทำไมพวกเธอถึงถูกถังเฉานั่นเหยียบหยามครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เพราะพวกเธอไม่เข้าใจเขาสักนิด หาเรื่องตื้นลึกหนาบางของเขาให้ได้ พวกเราถึงจะกำจัดเขาถูกวิธี”
ไม่พูดไม่ได้ว่า โจวฉวนกั๋วพูดจี้ถูกจุด มีแต่เข้าใจถังเฉา ถึงจะรู้ว่าต้องกำจัดเขาด้วยวิธีไหน
"แต่ ฉันยังไม่หน้าด้านพอ" หลินฉ่ายเวยกัดฟันพูด
“ ฉ่ายเวย”
โจวฉวนกั๋วมองไปที่หลินฉ่านเวยด้วยสีหน้าที่อบอุ่น "ในสายตาของปู่ เธอถึงจะประสบความสำเร็จได้ง่ายที่สุด"
“ ฉัน? เพราะอะไร?” หลิงฉ่ายเวยชะงักไปชั่วขณะ
“”ไอ้ถังเฉานั่นชอบเธอไม่ใช่หรอ?”
โจวฉวนกั๋วว่า "ในใจของเขา เธอเป็นคนพิเศษแน่นอน ถ้าเธอยอมเสียหน้า ไปเริ่มต้นความสัมพันธ์ ย้อนกลับไปอดีต ทุกอย่างก็แก้ไขได้”
โจวเหม่ยหยูนก็เออออตาม "ใช่ ไอ้ขยะนั่นเมื่อก่อนก็หลงเธอมากไม่ใช่หรอ?”
หลินฉ่ายเวยขัดไม่ได้ จึงจำเป็นต้องรับปาก "งั้นก็ได้ ... "
“เรื่องนี้ถ้าหากเธอทำสำเร็จ ปู่จะให้รางวัลเธอคฤหาสน์ริมแม่น้ำหนึ่งหลัง”
"จริงหรือคะ?"
พอได้ยินว่าคฤหาสน์ริมแม่น้ำ แววตาของหลินฉ่ายเวยลุกเป็นไฟทันที
“ จะไม่จริงได้ไง?”
ทันใดนั้นโจวฉวนกั๋วก็พูดว่า "จริงสิ ความสัมพันธ์ของเธอกับเจิ้งฮ่าวเด็กนั่นเป็นยังไงบ้าง?”
ฮะ----
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนตระกูลหลินที่จะกลับไปบ้านพ่อแม่สีหน้าเปลี่ยนทันที
"อันนี้……"
หลินฉ่ายเวยกำลังลังเลว่าจะเล่าข่าวการตายของเจิ่งห่าวให้ออกมายังไงดี โจวฉวนกั๋วหัวเราะฮ่าๆ โบกมือ ปู่ไม่ถามแล้ว เรื่องหนุ่มสาวของพวกเธอ ก็จัดการเองแล้วกัน ถึงเวลาที่เหมาะสม ก็ตามปู่ไปบ้านตระกูลโจว ไปหมั้นหมายให้เรียบร้อย”
"ค่ะ ได้ค่ะ..."
หลินฉ่ายเวยสีหน้าลำบากใจมาก เผยรอยยิ้มที่น่าเกลียดกว่าการร้องไห้ออกมา
โจวฉวนกั๋วพาคนตระกูลโจวจากไป หลินฉ่ายเวยมองไปที่โจวเหมยหยูน “แม่ ทางด้านตระกูลเจิ้ง ควรจัดการยังไง?”
"ปิดได้นานแค่ไหนก็ปิดนานเท่านั้น อีกอย่าง คนก็ไม่ใช่พวกเราเป็นคนฆ่า พวกเราจะกลัวอะไร!"
โจวเหมยหยูนพูดอย่างดุดัน "งานเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือการค้นหาตื้นลึกหนาบางของไอ้ขยะนั่น"
โอ้ซินกลับมาดำเนินการต่อ หูอีซานและเจิงเทียนเสียงก็ไปแล้ว
ถังเฉามองไปที่หลิงเจิ้งสง "พ่อ พวกเราก็กลับบ้านกันเถอะ"
หลินเจิ้งสงพยักหน้า แม้ว่าจะมีข้อสงสัยมากมายในใจ แต่เขาก็ไม่ได้ถามออกมา
"เอ้ย เดี๋ยวก่อน ----"
ทันใดนั้นเสียงของโจวเหม่ยหยูนก็ดังมาจากด้านหลัง
โจวเหม่ยหยูนพาหลินฉ่ายเวยและโจวเหม่นหลิงวิ่งตามมา ตามหลังถังเฉาและหลิงเจิ้งสง
หลินเจิ้นสงกำลังจะถาม แต่ถังเฉาเดินนำหน้าไปหนึ่งก้าวเหล่ตาแล้วจ้องมองไปที่พวกเขา
“ พวกคุณไม่กลับไปบ้านพ่อแม่ ตามมานี่ทำไม”
"คุณ----"
โจวเหม่ยหยูนกำลังจะอาละวาด แต่เมื่อเธอนึกถึงคำพูดของโจวฉวนกั๋วได้ เธอก็ระงับความโกรธลง ฝืนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า "แน่นอนต้องกลับบ้านพร้อมกัน"
โจวเหม่ยหยูนพูดด้วยใบหน้าที่จริงใจอีกครั้ง "เสี่ยวเฉา น้ารู้ เมื่อก่อนโหดร้ายกับเธอไปหน่อย น้าขอโทษเธอ ณ ที่นี่ หวังว่าเธอจะไม่โกรธนะ"
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ถังเฉาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย วันนี้พระอาทิตย์ออกทางทิศตะวันตกหรอ? โจวเหม่ยหยูนถึงกับพูดกับเขาอย่างนี้