บทที่ 1067 นายพลแอบสืบหาอย่างลับๆ

“นายพลเฉิน ไมเจอกันนานสบายดีไหม ที่ผ่านมาโชคดีที่ได้คุณมาช่วยตั้งหลายครั้งหลายครา ไม่อย่างนั้นผมก็คงจะผ่านมาอย่างยากลำบากแน่ๆ”

ถังเฉาสีหน้ายิ้มอย่างร่าเริง พูดทักทายอย่างเรื่อยเฉื่อย

แม้จะไม่รู้ว่าเป้าหมายของนายพลเฉินคืออะไร แต่การทำสีหน้าให้ดีก็เป็นเรื่องที่สำคัญอยู่

นายพลเฉินยื่นมือของตัวเองออกมา บอกเป็นนัยว่าให้ถังเฉาไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น หัวเราะออกมาพร้อมกับพูดขึ้น

“ถ้าสามารถคุ้มกันชีวิตของคุณได้ ก็พอจะพูดได้อยู่ แต่ผมรู้ว่าตอนนี้มีคนกำลังเพ่งเล็งคุณอยู่”

“พลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ ขนาดผมก็ยังไม่รู้ว่าพลังของเขาอยู่ในระดับไหน ดังนั้นจึงมาแจ้งให้คุณรู้โดยเฉพาะ ให้คุณระวังตัวสักหน่อย”

พอฟังจบ ถังเฉาก็อึ้งตะลึงอยู่กับที่

ไม่ใช่เพราะว่าตกใจกับคำพูดของเขา คนนี้ที่นายพลเฉินพูดถึง มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นหลี่เล่อนั่นเอง

ถังเฉาเผยให้เห็นถึงรอยยิ้ม ตัดสินใจที่จะเปิดประเด็นคุยตรงไปตรงมา

“นายพลเฉิน ผมไม่ควรรับของตอบแทนหรือความช่วยเหลือจากใครมาเปล่าๆฟรีๆ แม้ว่าจะเคยได้รับความช่วยเหลือจากคุณตั้งหลายครั้ง แต่ผมก็ยังอยากรู้มากว่าทำไมคุณถึงช่วยผม การช่วยเหลือผม เป็นสิ่งที่ยากลำบาก ทำแล้วก็ไม่ได้สิ่งตอบแทนอะไร ทำไมคุณถึงยังจะช่วยอีก?”

มองสบตากับถังเฉา นายพลเฉินยิ้มนิ่งๆ ก่อนจะพูดขึ้น

“เฉินเหมิ่งคนนี้ทำเรื่องอะไร ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ที่ช่วยเหลือคุณก็แค่อยากจะช่วยเท่านั้น”

พอได้ฟังนายพลเฉินใจใหญ่ใจโตแบบนี้ ถังเฉาก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ มองนายพลเฉินที่อยู่ข้างๆพร้อมกับพูดขึ้น“ได้ ในเมื่อนายพลเฉินใจใหญ่ใจโตขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นผมก็จะไม่เกรงใจก็แล้วกัน ถ้าเจอกับปัญหาเดือดร้อนจริงๆ ผมจะมาหานายพลเฉินเป็นอันดับแรกแน่นอน”

“เช่นเดียวกัน ถ้านายพลเฉินเจอปัญหาความยากลำบากอะไร แค่เรียกผม ผมก็จะมาในทันที”

“ฮ่าๆ ได้เลย！”

หลังจากที่นายพลเฉินได้ยินคำพูดของถังเฉาแล้วก็หัวเราะออกมาเสียงดัง ตบลงที่ไหล่ของถังเฉาเบาๆ

“แต่ว่า ความหวังดีของคุณผมขอรับไว้ในใจแล้วกัน ผมเป็นถึงนายพลต้าเซี่ย ใครจะกล้ามาทำอะไรไม่ดีกับผม?”

ถังเฉายิ้มนิ่งๆ ไม่ได้พูดอะไรอีก

เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่า คนแบบไหนถึงมาติดหนี้บุญคุณเขา

ข้างๆ ไวโอเล็ตก็สีหน้าตกใจเช่นกัน

เธอก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าทำไมนายพลเฉินถึงรู้เรื่องนี้ ถึงยังไงราชวงศ์กับหว่างเหลี่ยงก็พัวพันข้องเกี่ยวกันอย่างลึกซึ้งมากๆ ต่อให้จะมีข่าวคราวข้อมูลอะไรอยู่ภายในนั้นก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่

ก็เหมือนกับสถานภาพของหลี่เล่อในครั้งนี้ ถังเฉาก็เข้าใจอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งตั้งนานแล้ว ครั้งแรกที่หลี่เล่อจะลงมือ คนของหว่างเหลี่ยงก็ไปรายงานการที่ราชวงศ์จะรู้ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

แต่ถึงยังไงนายพลเฉินก็เป็นถึงนายพล จะหักหน้าเขาไม่ได้ ถังเฉาก็ทำได้แค่ค่อยๆพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณนายพลมากครับ”

ทั้งสองคนพูดคุยยิ้มแย้มกัน แต่ว่าแต่ละคนก็ไม่ได้พูดความในใจและความคิดที่อยู่ลึกเข้าไปข้างในของตัวเองออกมา

ในตอนนี้เอง จู่ๆลูกดอกลูกหนึ่งก็พุ่งตรงมายังถังเฉาจากนอกหน้าต่าง พุ่งจู่โจมไปยังรูปภาพที่อยู่ข้างหลังของถังเฉารูปนั้น

ถ้าถังเฉาไม่ได้หลบล่ะก็ เป้าของลูกดอกลูกนั้นก็คือช่วงกลางคิ้วของถังเฉานั่นเอง

“ใครกันน่ะ！”

นายพลเฉินพูดตะโกนออกมา พุ่งตรงไปยังนอกหน้าต่างอย่างรวดเร็ว พบว่าไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว

ก็เลยกลับมาที่ถังเฉาอีกครั้ง ความระมัดระวังเพิ่มมากขึ้น