บทที่ 1069 ผู้หญิงแปลกหน้า

แม้ว่าหลี่เล่อจะไม่รู้พลังของถังเฉา แต่เขารู้ว่าพลังของท่านนายพลคนนี้ต่อให้จะสู้ตัวเองไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ต่างไปกว่ากันมากนัก

ตอนนั้นไม่ใช่ว่าไม่มีใครมาจ้างคนของโกดังนักฆ่าให้ไปฆ่าเฉินเหมิ่ง แต่แค่ว่าคนที่ถูกเรียกให้ไปฆ่าเหล่านั้นล้วนแต่ถูกเฉินเหมิ่งฆ่าตายทั้งหมด

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีใครกล้าเรียกคนของโกดังนักฆ่าให้ไปฆ่าเฉินเหมิ่งอีกเลย

ถ้าเขาคิดที่จะปกป้องถังเฉาจริงๆ หลี่เล่อก็อาจจะฆ่าไม่ได้ก็ได้

“ฉันไม่เชื่อว่าแกจะอยู่ที่นี่ได้ตลอด ถ้าแกไม่ไปล่ะก็ ฉันก็จะรออยู่ที่นี่จนกว่าแกจะไป！”

พูดจบ หลี่เล่อก็โทรศัพท์ไปหาตาเฒ่าน้อย

หลังจากที่ตาเฒ่าน้อยเห็นเบอร์ที่โทรมา ก็นึกว่าภารกิจสำเร็จแล้ว แต่ผลที่ได้พอรับสายถึงได้รู้

“ว่าไงนะ? เฉินเหมิ่งพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลถังอย่างนั้นเหรอ มันคิดจะทำอะไรกันแน่? หรือว่ามันคิดจะเป็นบอดี้การ์ให้กับตระกูลถังอย่างนั้นเหรอ?”

ตาเฒ่าน้อยแทบทรุด เฉินเหมิ่งคนนี้ ทำลายงานของตัวเองพังมาหลายครั้งแล้ว！

หลี่เล่อคิดไตร่ตรองอยู่สักพัก ก็พูดขึ้น“ถ้ามีแค่ถังเฉาคนเดียวล่ะก็ ผมสามารถฆ่าเขาได้โดยตรงเลย แต่ตอนนี้ท่านนายพลอยู่ที่นั่นด้วย ผมลงมือลำบาก ถ้าเกิดเอาชีวิตของตัวเองไปเกี่ยวข้องด้วยมันก็ไม่คุ้ม”

ไม่ใช่ว่าตาเฒ่าน้อยไม่รู้ ว่าคนภายในโกดังนักฆ่านี้ ไม่มีใครคนไหนที่กล้าลงมือกับเฉินเหมิ่ง

พลังของเฉินเหมิ่งก็เหนือกว่าคนในโกดังนักฆ่านี้ไปมาก ถ้าตอนนี้ขืนยังฝืนให้หลี่เล่อไปฆ่าถังเฉาล่ะก็ จะต้องมีปัญหาทะเลาะกับหลี่เล่อแน่นอน

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ แต่ถึงยังไงแกรับภารกิจไปแล้ว ช่วงเวลานี้ แกก็ซุ่มรออยู่บริเวณตระกูลถังนั่นแหละ ท่านนายพลจากไปเมื่อไรก็รีบฆ่ามันทันที”

หลี่เล่อคิดว่าท่านนายพลไม่มีทางอยู่ที่ตระกูลถังเป็นเวลานานแน่นอน พอได้ยินคำพูดของตาเฒ่าน้อยแล้วก็ตอบรับอย่างเด็ดขาดทันที

“ใครชื่อถังเฉา? ออกมาเดี๋ยวนี้！”

ในเวลานี้ ตรงประตูของตระกูลถังก็มีเสียงเรียกเสียงหนึ่งดังขึ้น

น้ำเสียงน่ารัก ดูเหมือนจะไม่ได้มาหาเรื่อง

ถังเฉาเดินตรงไปด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น แต่พอเห็นแล้วกลับพบว่าคนที่เรียกชื่อตัวเองอยู่ที่ประตูนั้นจะเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง

ดูจากท่าทางของเธอ เหมือนว่าที่มาหาตัวเองเพราะว่ามีเรื่องใหญ่อย่างไรอย่างนั้น

“คุณผู้หญิง ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรเหรอครับ? ผมไม่รู้จักกับคุณผู้หญิง ทำไมตอนที่เรียกชื่อผมถึงต้องโมโหขนาดนั้นด้วย?”

ถังเฉาพูดถามขึ้นด้วยความสงสัย

พอเห็นถังเฉาออกมา ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้ม

“คุณนั่นเอง คนได้แชมป์ของการแข่งขันสมาคมบูโดในครั้งนี้ ใช่ไหม?”

ถังเฉาพยักหน้าเล็กน้อยพูดขึ้น

“ถูกต้อง ผมเอง ทำไมเหรอ?”

ผู้หญิงยิ้มนิ่งๆ จากนั้นก็พูดขึ้น

“ฉันจะบอกคุณให้ ว่าที่คุณได้แชมป์ ก็เพราะว่าฉันอยู่ต่างแดน หลังจากที่การแข่งขันสมาคมบูโดเริ่มแล้วฉันก็รีบกลับมา แต่ไม่คิดว่าจะช้าไปแค่ก้าวเดียว”

“แต่ฉันจะบอกคุณให้นะว่าแชมป์ของการแข่งขันสมาคมบูโดนี้จะให้คุณได้มันไปแบบนี้ไม่ได้ แชมป์นี้มันสำคัญมากสำหรับฉัน คุณต้องรับคำท้าจากฉัน ถ้าคุณแพ้ ก็ยกตำแหน่งแชมป์นี้ให้กับฉันซะ”

“แน่นอนว่าฉันก็ไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล ถ้าคุณสามารถเอาชนะฉันได้ ฉันก็จะไม่มายุ่งเกี่ยวเรื่องนี้กับคุณอีก”