บทที่ 1081 พาคุณกลับบ้าน

ได้ยินดังนั้น ถังเฉาทั้งรู้สึกผิดทั้งดีใจ

ผู้หญิงตรงหน้าเข้าใจในการกระทำของตัวเองถึงเพียงนี้

หากเป็นผู้หญิงคนอื่นๆทั่วไปคงโกรธไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

“จริงสิ ทำไมจู่ๆคุณถึงกลับมาล่ะคะ? คุณไปราชวงศ์ต้าเซี่ยมาไม่ใช่หรอคะ”

หลินชิงเสว่ถามถังเฉาด้วยสีหน้าสงสัย แน่นอนว่าถังเฉาไม่มีทางบอกว่าตัวเองกลับมาหาเย่หรูอี้

ไม่กลับมานานขนาดนี้ พอกลับมาปุ๊บก็มาหาแฟนเก่าของตัวเอง ถ้าหลินชิงเสว่ได้ยินแบบนี้ไม่เข้าใจผิดสิแปลก

“กลับมาครั้งนี้มีจุดประสงค์หลักคือธุระน่ะ แล้วก็จะพาคุณกับเสี่ยวลี้ไปที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยด้วย”

ฐานะของถังเฉาในตอนนี้เป็นที่เปิดเผยในราชวงศ์ต้าเซี่ยแล้ว

และตอนนี้ได้รับการช่วยเหลือจากนายพลเฉิน ถังเฉาอยากจะพาครอบครัวตัวเองไปตั้งนานแล้ว

ก่อนหน้านี้สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยจริงๆ แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เป็นธรรมดาที่ถังเฉาอยากพาครอบครัวตัวเองไป

หลังจากได้ยินประโยคนี้ของถังเฉา หลินชิงเสว่ตาแดงเล็กน้อย เธอมองถังเฉาตรงหน้าและเอ่ยขึ้น

“ฉันจะได้เจอคุณย่าแล้วใช่มั้ย”

ถังเฉาเพียงแต่พยักหน้าช้าๆ

“ใช่ แต่ก่อนหน้านั้นผมมีอีกเรื่องต้องจัดการ หลังจากจัดการเรื่องนี้แล้วผมจะพาคุณไปด้วย”

หลินชิงเสว่ได้ยินดังนั้นก็ไม่จี้ถาม เพียงแต่พยักหน้าอย่างเด็ดขาด

“ไม่เป็นไร คุณไปทำธุระเถอะ หลังจากคุณทำเสร็จแล้วฉันค่อยตามคุณไป อีกอย่างต่อให้คุณมีธุระจริงๆ คุณไม่ต้องพาฉันไปหรอก ฉันไม่คิดมาก”

ท่าทางของหญิงสาวตรงหน้า เชื่อฟังจนปวดใจจริงๆ

ถังเฉาลูบหลังหัวของหลินชิงเสว่เบาๆ

“ยัยโง่ ผมอยากพาคุณไปนานแล้ว คุณพูดอะไรน่ะ? ถ้ามีโอกาสผมต้องกลับมาหาคุณทันทีแน่นอน หรือว่าไม่ใช่ล่ะ?”

ที่จริงพูดมาถึงตรงนี้ ถังเฉารู้สึกผิดเล็กน้อย ถึงยังไงตัวเองก็ไม่ได้กลับมาหาหลินชิงเสว่ในทันที

แต่พอได้ยินแบบนี้ หลินชิงเสว่ไม่สงสัยอะไรเลยสักนิด เธอพยักหน้าด้วยท่าทีเชื่อฟัง

คืนนั้น เนิ่นนานกว่าหลินชิงเสว่และถังเฉาจะได้เข้านอน หลังจากที่ทั้งคู่หมดเรี่ยวหมดแรงแล้วถึงผล็อยหลับไปในที่สุด

เช้าวันรุ่งขึ้น ถังเฉาก็ออกไปข้างนอก

“เป็นยังไง เย่หรูอี้อยู่ที่ไหน”

ถังเฉาหยิบมือถือขึ้นมาและถาม

ดูเหมือนปลายสายจะให้คำตอบมา และบอกพิกัดที่แน่ชัด

“ได้ ฉันรู้แล้ว นายคอยจับตาดูเธออยู่ที่นั่นนะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

พูดจบถังเฉาก็วางสาย และขึ้นรถสปอร์ตของตัวเอง

“ไม่ได้กลับมานานเลย ที่นี่ดีกว่าจริงๆ”

ในราชวงศ์ต้าเซี่ยแทบไม่มีรถสปอร์ต รถ SUV เลย มีแต่รถม้า ออกจะคล้ายๆกับสังคมสมัยโบราณอยู่หน่อยๆ ถึงไม่ได้ละทิ้งเรื่องเทคโนโลยี แต่ที่นู่นดูจะไม่ค่อยฝักใฝ่ของเหล่านี้เท่าไหร่

ถังเฉาไม่ได้ขับรถมานานมาก พริบตาที่ได้ขึ้นรถรู้สึกเบิกบานใจขึ้นมาเล็กน้อย