บทที่ 1084 กระแนะกระแหน

“ฉันจะกลับไปกับคุณก็ได้ แต่คุณต้องรับประกันความปลอดภัยของฉัน”

เย่หรูอี้ไม่รู้ว่าตัวเองกล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง

แต่หลังจากถังเฉาได้ฟังแล้วก็หัวเราะ และเอ่ยขึ้น

“วางใจเถอะ ฉันจะรับประกันความปลอดภัยของเธอเอง ไม่ปล่อยให้เธอได้รับอันตรายหรอก”

เย่หรูอี้พยักหน้าและตามถังเฉามาทั้งทาง

อีกด้าน

หลินชิงเสว่กำลังรออยู่ที่บ้านในตอนนี้ ถังเฉาเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้ว และเวลานี้คุณครูก็ได้ส่งถังเสี่ยวลี้กลับมา

“แม่คะ พ่อกลับมาแล้วจริงๆหรอคะ?”

เมื่อวานถังเสี่ยวลี้ยังอยู่ที่โรงเรียน เช้าอีกวันได้รับโทรศัพท์จากหลินชิงเสว่ คุณครูถึงได้ส่งถังเสี่ยวลี้กลับมา

“แน่นอนสิ แม่เคยหลอกลูกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”​ หลินชิงเสว่ยิ้มอย่างเอ็นดู

หลังจากได้ยินคำตอบยืนยันของหลินชิงเสว่แล้ว ใบหน้าเล็กๆของถังเสี่ยวลี้ก็เผยรอยยิ้มที่ตื่นเต้นสุดๆ

“ดีจังเลย ดีจังเลย ในที่สุดพ่อก็กลับมาแล้ว ไม่ได้เจอพ่อนานมาก หนูคิดถึงพ่อจะแย่อยู่แล้วค่ะ”

พูดไป และในตอนนั้นเอง ประตูส่งเสียงดังแอ๊ด

ประตูถูกเปิดออก คนที่เข้ามาก็คือถังเฉานั่นเอง

ถังเฉาไม่ได้เจอหน้าลูกสาวตัวเองมาพักใหญ่แล้ว พริบตาที่เห็นถังเสี่ยวลี้ หัวใจของเขาก็พองโตขึ้น

ถ้าตอนนี้มีคนเล็งปืนมาที่หัวของถังเฉาเขาคงยังไม่ประหม่าขนาดนี้ แต่หลังจากได้เจอถังเสี่ยวลี้ หัวใจของถังเฉาก็ละลายไปทั้งดวง

“เสี่ยวลี้ ได้เจอพ่อแล้วดีใจมั้ย?”

“หลังจากนี้พ่อจะพาลูกไปอยู่ที่ภูมิลำเนา ที่นั่นมีของน่าสนุกเยอะแยะเลย”

แน่นอนว่าถังเฉาไม่อยู่ที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไปตลอดหรอก เพียงแต่ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ตัวเองไม่มีทางไปจากราชวงศ์ต้าเซี่ย เพราะมีเรื่องมากมายที่เขาต้องไปจัดการ

หากยังไม่สามารถทำให้แม่และพ่อของตัวเองมีชีวิตบั้นปลายที่สงบสุขได้ ถังเฉาจะยอมจากไปได้ยังไง?

ถังเสี่ยวลี้ได้ยินที่ถังเฉาพูดแล้วก็ตื่นเต้นสุดๆ

“ดีเลยค่ะ! หนูชอบอยู่กับพ่อกับแม่ที่สุดเลย ขอแค่ได้อยู่กับพ่อและแม่หนูก็มีความสุขมากๆแล้ว”

พ่อแม่ลูกสามคนอุตส่าห์ได้พบหน้ากันอีกครั้ง เป็นผลให้บรรยากาศอบอุ่นอบอวลไปทั้งบ้าน และหัวใจของถังเฉาก็ตื่นเต้นดีใจอย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานาน

“ที่รัก อีกเดี๋ยวพวกเราก็ไปราชวงศ์ต้าเซี่ยกันเถอะ เรื่องทางนี้ผมจัดการเสร็จแล้ว”

หลังจากได้ยินคำพูดของถังเฉา หลินชิงเสว่พยักหน้าและลากสัมภาระที่เก็บเสร็จแล้วออกมา

เห็นท่าทางไม่สบายใจของหลินชิงเสว่แล้ว ถังเฉาเข้าไปลูบหัวเธอ

“ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องกลัว ครั้งนี้จะกลับไปพบหน้าพ่อแม่ของผม ความสัมพันธ์ของเราสองคนมาถึงขั้นนี้แล้ว จะไม่ไปพบพวกเขาหน่อยหรอ?”

พอฟังที่ถังเฉาพูดแล้ว หลินชิงเสว่ก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วน เธอมองถังเฉาพลางเอ่ย