บทที่ 1085 สะใภ้ขี้เหร่เจอแม่สามี

หัวหน้าหว่างเหลียงตะคอกเสียงดัง

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่พวกแกสองคนจะมาทะเลาะกัน มีเวลาทะเลาะกันสู้เอาเวลาไปคิดหาวิธีจัดการถังเฉาให้ฉันดีกว่า”

ทั้งคู่ไม่พูดอะไรอีก

หลี่เล่อเพียงแต่มองดูด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หงเหลียนโกรธจนแทบบ้า คิดอยากจะฆ่าหลี่เล่อทิ้งด้วยซ้ำ ทว่าฝีมือระดับหลี่เล่ออย่างหงเหลียนจะจัดการได้หรอ?

"จริงสิคะ เจ้านายมีสายสืบคนหนึ่งชื่อตาเฒ่าน้อยอยู่ที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ใช่หรอคะ? ทำไมไม่สั่งให้เขาไปหานายพลที่ชื่อเฉินเหมิ่งแล้วฆ่าถังเฉาซะเลยล่ะคะ"

"แม้ว่าถังเฉาจะทรงพลังมาก แต่เฉินเหมิ่งก็เป็นนายพลของราชวงศ์ต้าเซี่ย ราชวงศ์ต้าเซี่ยเป็นสถานที่แบบไหน แบบที่ทุกคนเป็นยอดฝีมือกันหมด ฝีมือของเฉินเหมิ่งต้องอยู่เหนือถังเฉาอยู่แล้วค่ะ!"

หงเหลียนอดพูดขึ้นมาไม่ได้

หว่างเหลียงยิ้มอย่างเย็นชา

"เธอคิดว่าเราจะซื้อใครมาเป็นพวกก็ได้หรอ? ในราชวงศ์ต้าเซี่ย เฉินเหมิ่งเป็นกรณีพิเศษ เขาเป็นดอกบัวที่โผล่พ้นขึ้นมาโดยไม่เปื้อนโคลน พวกเราเคยให้เงินเขาเยอะมาก แต่เขาก็ไม่เอา ตอนนี้เขาเป็นหนึ่งในศัตรูที่น่าปวดหัวของเรา"

พูดมาถึงตรงนี้ หลี่เล่อก็หัวเราะด้วยท่าทีเรียบๆและพูด

"ช่างมันเถอะ ฉันว่าพวกคุณเลิกคิดได้เลย นายพลเฉินคนนี้สนิทกับถังเฉามาก ถ้าคุณต้องการขอยืมมือของเขาเพื่อฆ่าถังเฉา สู้ให้ถังเหยียนไปฆ่าถังเฉายังจะเป็นความจริงได้ง่ายกว่า"

แม้ว่าหลี่เล่อจะพูดเกินจริงไปหน่อย แต่เฉินเหมิ่งจะไม่ลงมือกับถังเฉาเป็นความจริงที่ไม่อาจถกเถียงได้

ถึงแม้เฉินเหมิ่งจะมีแผนของตัวเอง แต่ในเวลาอันสั้นนี้เฉินเหมิ่งไม่มีทางลงมือกับถังเฉาหรอก

หลังจากได้ยินประโยคนี้ หว่างเหลียงก็ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้

"ดูเหมือนว่าถังเฉาคนนี้จะมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีไม่ว่าจะไปที่ไหนนะ! ไม่เหมือนพวกแกสองคน จ่ายเงินไปตั้งมากมายเพื่อให้พวกแกได้จัดการทำงาน สรุปก็กลับมามือเปล่า รู้อย่างนี้ปล่อยให้พวกแกเร่ร่อนอยู่ข้างถนนต่อไปก็ดี"

หว่างเหลียงพูดจาไร้เยื่อใยขนาดนี้ ทว่าหลี่เล่อและหงเหลียนไม่กล้าเถียง

เพราะพวกเขารู้ดีว่ามีอะไรติดตั้งอยู่ในหัวของตัวเอง ขอเพียงหว่างเหลียงแตะเล็บเบาๆ กดปุ่มลงไป พวกเขาก็จะถูกฝังอยู่ที่นี่

"ขออภัยค่ะเจ้านาย แต่คราวก่อนไวโอเล็ตอยู่ที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ใช่หรอคะ? ทำไมนานขนาดนี้แล้วยังไม่มีข่าวใดๆ จนกระทั่งพาหลี่เล่อกลับมาถึงได้ปรากฏตัว?"

แน่นอนว่าหลี่เล่อเข้าข้างไวโอเล็ตโดยไม่มีเงื่อนไขอยู่แล้ว พอได้ยินหงเหลียนพูดอย่างนั้น เขาก็ยอกย้อนกลับไปทันที

"เธอคิดว่าการฆ่าถังเฉาเป็นเรื่องที่ง่ายมากหรอ? เธอดูสิ่งที่เธอทำก่อนหน้านี้ซิ ยุ่งเหยิงไปหมด ไวโอเล็ตยังรู้ว่าต้องหาโอกาส ไม่มีโอกาสก็จะไม่ลงมือ"

"ถ้าต้องลงมือเธอคิดว่าไวโอเล็ตเป็นคู่มือของถังเฉาหรอ? ถึงตอนนั้นไวโอเล็ตถูกฆ่า เราก็จะสูญเสียบุคลากรหลักไป"

หลังจากหัวหน้าหว่างเหลียงได้ฟังคำอธิบายเหล่านี้แล้ว ก็โบกมืออย่างเหนื่อยใจและพูดกับหงเหลียน

"ที่หลี่เล่อพูดนั้นมีเหตุผล เรื่องแบบนี้จะรีบไม่ได้ ให้เวลาที่เหมาะสมไปดีกว่า ถ้าไอ้เด็กเวรถังเฉาลากไวโอเล็ตไปเป็นพวกได้เราสิจะขาดทุนหนัก"

หลังจากหงเหลียนได้ยินคำพูดของหว่างเหลียง และเห็นท่าทีของหลี่เล่อ โทสะในใจก็บันดาลขึ้นมา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

อีกด้าน เย่หรูอี้ได้มาถึงราชวงศ์ต้าเซี่ยแล้ว

และเป็นไปตามคาด เย่หรูอี้เพิ่งมาถึงก็โดนสกัดที่ด่านตรวจคนเข้า

"ไม่มีใบอนุญาตเดินทางของพวกเราราชวงศ์ต้าเซี่ย ใครก็ห้ามเข้า"