บทที่ 1090 ทำเป็นใส

เย่หรูอี้หน้าตาไร้เดียงสา “จะเป็นไปได้ยังไง ฉันแค่เห็นว่าเธอฝักใฝ่ในวิชาการต่อสู้ก็เลยสั่งให้คนอื่นสอนเธอ มีอะไรไม่เหมาะสมหรอ?”

ถังเฉาสีหน้าเย็นชา แต่ไม่ได้พูดอะไร

เย่หรูอี้นึกว่าแผนตัวเองสำเร็จแล้ว จึงกลับไปที่ห้องตัวเองอย่างรวดเร็ว

พริบตาที่หันหลังไป เย่หรูอี้ก็เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา เธอยิ้มอย่างเหี้ยมโหด

เธอหันหลังให้ถังเฉาและเย่ไป๋

“สหายถังเฉา คุณมีแผนการอะไรหรอ ทำไมเมื่อกี้ถึงแอบส่งสัญญาณให้ฉันปล่อยให้นายพลพาตัวน้องสาวของฉันไป?” เย่ไป๋ถามอย่างร้อนใจ

ถังเฉาได้ยินดังนั้นแล้วเพียงแต่ยิ้มบางๆ

“สหายเย่ คุณคิดว่าแม่ทัพเฉินเป็นคนที่ไม่มีคุณธรรมขนาดนั้นเลยหรอ?”

“ถ้าเขาจะจัดการตระกูลเย่ของคุณต้องรอถึงตอนนี้หรอ แค่ออกคำสั่งมาชุดหนึ่งแล้วจับทุกคนในตระกูเย่ของคุณก็ได้แล้ว”

ได้ยินประโยคนี้ของถังเฉาเย่ไป๋ถึงเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง

“พูดมีเหตุผลนะ แต่ทำไมนายพลต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะ ทำแบบนี้มีผลอะไรต่อเขา”

ขณะนั้นถังเฉาเพียงแต่ส่ายหัว ตบไหล่เย่ไป๋พลางกล่าว

“สหายเย่ไป๋ นายไร้เดียงสาเกินไปแล้ว เรื่องนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน ทำไมถึงรอจนเย่หรูอี้กลับมาแล้วน้องสาวของคุณถึงถูกจับล่ะ?”

เย่ไป๋ยังไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมเย่หรูอี้คนนี้ต้องทำแบบนี้ด้วย?

“สมัยนั้นที่พวกคุณไล่ครอบครัวของเธอออกจากตระกูล เธอจะไม่เคียดแค้นใจบ้างเลยหรอ หรือคุณคิดว่าเธอเป็นคนประเภทที่ฉันจะพากลับมาได้ง่ายๆ”

“คอยจับตาดูเธอไว้ตลอดเวลาแล้วกัน ไม่อย่างนั้นเธออาจจะแทงข้างหลังคุณได้ทุกเมื่อ”

เย่ไป๋ได้ยินที่ถังเฉาพูดแล้วถึงตระหนักได้ถึงภยันตราย และมีสีหน้าวิตกกังวล

“แล้วตอนนี้จะทำยังไงเรื่องน้องสาวฉันดีล่ะ จะปล่อยให้เธอโดนนายพลเฉินจับตัวไปหรอ แล้วเราก็ไม่ทำอะไรเลย?”

ถังเฉาฟังแล้วยิ้มบางๆ มองเย่ไป๋ด้านข้างและถามด้วยท่าทีฉงน

“ปกติคุณก็ไม่โง่นี่ ทำไมเวลาแบบนี้ถึงคิดไม่ได้นะ หรือว่าคุณคิดว่านายพลเฉินจะทำร้ายเรา?”

“เขาทำแบบนี้ก็แค่ทำตามหน้าที่ ทำให้ผู้อื่นดู วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คืออย่าให้น้องสาวของคุณเพล่นพล่านไปทั่ว ถ้าโดนใครดักทำร้ายไปจะแย่เอา”

ตอนนี้เย่โฮ่เอ๋อเป็นเหมือนนักโทษคนหนึ่ง การฆ่านักโทษในราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ถือว่าผิดกฎหมาย

ดังนั้นถ้าตอนนี้เย่หรูอี้เรียกคนอื่นไปลอบทำร้ายเย่โฮ่เอ๋อ เย่โฮ่เอ๋อต้องตายอย่างแน่นอน

"ไม่ว่ายังไงเราไปที่จวนนายพลกันก่อนเถอะ ไม่อย่างนั้นอยู่ที่นั่นไม่รู้ว่าน้องสาวของฉันจะกลัวมั้ย"

ตั้งแต่เด็กเย่ไป๋ก็ตามใจเย่โฮ่เอ๋อมากมาโดยตลอด ทว่าตอนนี้เย่โฮ่เอ๋อถูกจับไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แปลกตา ในฐานะพี่ชายใจของเขาร้อนรนดั่งมีไฟสุม

"ตกลง แต่ถ้าจะไปก็ต้องเป็นฉันที่ไป คุณอยู่ที่นี่ต่อเถอะ มิฉะนั้นพวกคนคิดไม่ดีรู้เข้าจะยิ่งเป็นอันตรายต่อน้องสาวของคุณ"

ถังเฉาบอก "คุณสบายใจได้ หากเกิดอะไรขึ้นฉันจะบอกคุณ"

เย่ไป๋ได้แต่พยักหน้าโดยทำอะไรไม่ได้