บทที่ 1091 องค์กรที่ทะเยอทะยาน

“ประโยคนี้ก็เพียงพอที่จะมองออกได้ว่าคุณไร้เดียงสามากแค่ไหน คุณคงไม่ได้คิดว่าคุณเพียงแค่อยากจะทำลายตระกูลเย่ของพวกคุณเท่านั้นจริง ๆ ใช่ไหม?”

นายพลเฉินยิ้มเย็น

“ผมสามารถบอกคุณชัด ๆ ได้นะว่าความทะเยอทะยานอย่างป่าเถื่อนขององค์กรนั้นห่างไกลกับการอยู่แค่นี้มาก แต่เป็นทั้งราชวงศ์ต้าเซี่ย รวมถึงราชวงศ์ของพวกเราด้วย”

ฟังมาถึงตรงนี้แล้ว เย่โฮ่เอ๋อก็มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อผุดขึ้นมา

เพราะว่าในภาพทรงจำของเธอ ราชวงศ์ก็คือตระกูลหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้ นึกไม่ถึงว่ายังจะมีคนที่สามารถคุกคามถึงราชวงศ์ได้?

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? ถ้าหากว่าเป็นอย่างนี้จริง ๆ ละก็ ราชวงศ์ของพวกเราส่งคนไปกวาดองค์กรของพวกมันให้เรียบ แค่นั้นก็ได้แล้วไหม?”

เย่โฮ่เอ๋ออดไม่ได้ที่จะเสนอความคิดเห็นขึ้นมา

นายพลเฉินโบกไม้โบกมือ “ไม่มีประโยชน์ ต่อให้เป็นคนของราชวงศ์ก็มีคนไม่มากที่กล้าที่จะไปจริง ๆ”

“ถึงอย่างไรเสีย แหล่งที่มาที่เกี่ยวพันกับองค์กรนี้ก็มีมากเกินไป ถ้าหากลงมือกับพวกเขาอย่างมักง่ายละก็ คาดว่าคนที่จะเสียเปรียบก็จะเป็นพวกเรา”

พูดจบบนใบหน้าของนายพลเฉินก็ปรากฏสีหน้าจนปัญญา

และในตอนนี้นี่เอง รถคุมขังคันนี้ก็โดนเคาะจนส่งเสียงขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ตอนนี้ถังเฉาอยู่ข้างนอก ใช้ก้อนหินก้อนเล็ก ๆ โยนมาที่รถคุมขังคันนี้ ทันใดนั้นเฉินเหมิ่งก็เข้าใจในทันที

“คุณดูสิ นี่ไม่ใช่ว่ามีคนมาช่วยชีวิตคุณแล้วหรอกหรือ?”

นายพลเฉินมองเย่โฮ่เอ๋อพลางเอ่ยว่า คุณวางใจเถอะ ขอเพียงผมพาพวกคุณไปทำพอเป็นพิธี หลังจากที่พาพวกคุณกลับมาแล้ว ผมก็จะปล่อยคุณไป แต่ว่าทางที่ดีช่วงระยะสั้น ๆ นี้อย่าเพิ่งกลับไปตระกูลเย่ ถึงอย่างไรเสีย ถ้าหากว่าคนที่คุณพูดว่าเป็นคนทรยศอยู่ในตระกูลเย่ของพวกคุณละก็ คนที่จะวุ่นวายไม่ได้มีเพียงแค่คุณแล้ว ผมเองก็ต้องตกที่นั่งลำบากไปกับพวกคุณด้วย”

ตระกูลเย่ถือเป็นตระกูลพันธมิตรของตระกูลถัง

ถ้าหากว่าทำร้ายตระกูลเย่ไปแล้ว นั่นก็เท่ากับเป็นศัตรูกับตระกูลถังด้วย

จากนี้ไปเฉินเหมิ่งยังต้องใช้ถังเฉา ดังนั้นจึงไม่อยากจะรีบไปฉีกหน้ากับถังเฉาคนนั้น กลับอยากจะช่วยเหลือถังเฉาไปทุก ๆ เรื่อง

เย่โฮ่เอ๋อได้ยินว่ามีคนมาช่วยชีวิตตัวเองแล้ว จากนั้นจึงตื่นเต้นขึ้นมาทันที มองเฉินเหมิ่งที่อยู่ข้าง ๆ พลางเอ่ยว่า

“คุณหมายถึงพี่ชายของฉันใช่ไหม? พี่ชายของฉันมาช่วยชีวิตฉันแล้วหรือ?”

นายพลเฉินส่ายศีรษะ “กลิ่นอายนี้ไม่เหมือนของพี่ชายของคุณ กลับเหมือนถังเฉา พวกพ้องของพี่ชายคุณ คุณไม่ต้องกังวลไปหรอก ศักยภาพของเขาเหนือกว่าพี่ชายของคุณ การคุ้มครองของเขาปลอดภัยกว่าการคุ้มครองของพี่ชายคุณเยอะ แบบนี้ผมเองก็วางใจไปเยอะเลย”

อาจจะเป็นเพราะว่าเย่โฮ่เอ๋อค่อนข้างที่จะถือหางพี่ชายของตัวเอง หลังจากที่ได้ยินนายพลพูดจาเช่นนี้แล้วก็ไม่พอใจขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินดี

“ใครบอกคุณว่าพี่ชายของฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา? ฉันจะบอกคุณให้นะ พี่ชายของฉันไร้เทียมทาน ต่อให้คุณลงมือกับพี่ชายของฉัน คาดว่าคุณน่าจะถูกพี่ชายของฉันฆ่าตายในชั่ววินาทีเดียว”

เฉินเหมิ่งเจอการคุยโวที่ไร้สมองเช่นนี้แล้วก็ไร้หนทางใด ๆ กลับเปิดโปงขึ้นมาอย่างเกรงใจ

“ได้ ๆ ๆ ถึงอย่างไรผมเพียงแค่บอกคุณ มีการคุ้มครองของเขา คุณจะปลอดภัยมาก”

ตอนนี้เย่โฮ่เอ๋อจึงได้สงบลง

ในตอนนี้เอง ถังเฉาจึงได้รับหินก้อนนั้นที่จอมพลโยนออกไป

บนก้อนหินมีรอยขีดหนึ่งสลักอยู่ พอมองอย่างละเอียดก็เห็นเป็นคำว่า ‘รอ’

หลังจากที่มองเห็นตัวอักษรนี้แล้ว ถังเฉาก็ไม่ได้โยนก้อนหินต่อไปอีก แต่เป็นแอบติดตามอยู่ข้าง ๆ

ส่วนนายพลเฉินที่อยู่บนรถก็รอจังหวะที่แม่นยำ เคลื่อนกำลังภายในของตัวเองอยู่ที่ปากทางเข้าป่า คนที่อยู่รอบ ๆ สลบไสลล้มลงไปกันทั้งหมด

“ถังเฉา รีบพาคนหนีไปก่อน แต่อย่ากลับไปที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยเด็ดขาด ถ้าหากว่าถูกจับไปแล้ว นั่นก็จะไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้ว แม้ว่าจะพาผมไปด้วยก็จะต้องวุ่นวายไปด้วยกัน”