บทที่ 137 เผยตัว

บทที่ 137 เผยตัว

หลังจากเรื่องน่ายินดี ก็เป็นเรื่องน่าหดหู่

หลังจากประกาศทั้งสามเรื่องเรียบร้อย หลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหยูนและโจวเหม่ยหลิงมึนงงไปหมด

หลงเถิงกรุ๊ปจะยุติความร่วมมือกับตระกูลโจวของพวกเธอ

พวกเธอเพิ่งทำสัญญาสำเร็จตอนที่ไปตระกูลโจวเมื่อสองวันก่อน นี่เป็นผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่ที่ต้าโจวกรุ๊ปจะได้รับ

ถ้ายุติความร่วมมือ แล้วพวกเธอจะทำเงินอย่างไร

“ไม่ได้ ฉันไม่เห็นด้วย!”

โจวเหม่ยหยูนเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ เธอโกรธจนหน้าดำหน้าแดง เนื้อตัวสั่นไปหมด “ใครที่เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่และจะยุติความร่วมมือกับต้าโจวกรุ๊ป!”

คำถามด้วยความโกรธของโจวเหม่ยหยูนดังขึ้นอย่างกึกก้องภายในห้องประชุม ความร่วมมือระหว่างหลงเถิงกรุ๊ปกับต้าโจวกรุ๊ปเกิดขึ้นได้เพราะโจวเหม่ยหยูน ยังไม่ถึงสามวันก็โดนยกเลิกแล้ว ถ้าโจวเหม่ยหยูนไม่โกรธก็แปลกแล้ว!

“หลินเจิ้นสง นายนี่กล้ามากเลยนะ กล้ายกเลิกความร่วมมือกับบริษัทของพ่อตาตัวเอง!”

เธอมองหลินเจิ้นสงด้วยสีหน้าโกรธเคือง และก่นด่าออกมา

หลังจากที่รู้ว่าหลินเจิ้นสงเป็นประธาน คนอื่นกลัว แต่โจวเหม่ยหยูนไม่กลัว

สีหน้าของหลินเจิ้นสงเคร่งขรึม ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไร จู่ๆ ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกอย่างแรง เสียงอันกึกก้องดังขึ้นมา

“ผมเป็นคนทำเอง!”

ทันใดนั้นทุกคนก็หันไปมองเป็นตาเดียว

เห็นเพียงแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยบุคลิกที่ไม่เหมือนคนธรรมดา เขามองโจวเหม่ยหยูน จากนั้นก็เดินไปบนเวที

“ประธานจู”

เมื่อเห็นว่าคนที่มาคือใคร สีหน้าของคนในห้องประชุมก็เปลี่ยนไปทันที ขนาดคนที่ยโสโอหังอย่างโจวเหม่ยหยูนยังตะลึงเล็กน้อย

“นาย..นายไปมอบตัวแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงถูกปล่อยตัวออกมาล่ะ” เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

จูหาวปรายตามองเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร

คนที่ยืนอยู่ตรงมุมอย่างถังเฉาก็แสยะยิ้มออกมาเบาๆ จูตกลงว่าจะเปิดโปงคดี 316 ถังเฉาจะทำไม่ดีกับเขาได้อย่างไร

เขาเป็นคนคิดวิธีคดี 316 แต่คนที่เป็นคนดำเนินการคือฉางหงเทียนกับซ่งเทียนซาน ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา เขาจึงถูกจับแค่วันเดียวและถูกปล่อยตัวออกมา

จูหาวพยักหน้าให้หลินเจิ้นสง จากนั้นจึงพูดกับเลขาเฉินว่า “เลขาเฉิน ประกาศสองเรื่องหลังไปแล้วใช่ไหม”

เลขาเฉินพยักหน้า และมองไปยังหัวหน้าระดับกลางและระดับสูงที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวง “จริงๆ แล้วเราสามารถรวมเรื่องที่สองกับเรื่องที่สามเป็นเรื่องเดียวกันได้ รองประธานของหลงเถิงกรุ๊ปก็คือประธานจูได้ทำหน้าที่ต่อไป ยุติสัญญากับต้าโจวกรุ๊ปจะเป็นเรื่องแรกที่ประธานจูจะทำเป็นเรื่องแรกหลังกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง!”

“อะไรนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นโจวเหม่ยหยูนหรือหลินฉ่ายเวย รวมไปถึงคนในตระกูลหลินคนอื่นๆ พากันงงไปหมด และเอาแต่มองจูหาวที่ยืนอยู่บนเวทีอยู่อย่างนั้น

เดิมทีพวกเธอคิดว่าจะมีโอกาสช่วงชิงตำแหน่งรองประธาน คิดไม่ถึงว่าจะมีคนมารับตำแหน่งนี้แล้ว!

“เนื้อหาการประชุมของวันนี้ก็มีเพียงเท่านี้ จบการประชุม”

หลังจากที่เลขาเฉินประกาศจบการประชุม เขาไม่สนโจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวยที่กำลังเหม่อลอย และพาหลินเจิ้นสงกับจูหาวไปที่ห้องประธาน

การประชุมครั้งนี้เป็นการจู่โจมพวกโจวเหม่ยหยูนอย่างรุนแรงโดยไม่ต้องสงสัยอะไรเลย

กลัวว่าหลังจากไม่กี่วัน พวกเธอคงจะไม่กล้าอวดดีใส่ตระกูลหลินอีก

ถังเฉาไม่ได้ก้าวก่ายธุรกิจของหลงเถิงกรุ๊ป เขาหันหลังและเดินออกไป

ลิฟต์เคลื่อนตัวผ่านชั้นแต่ละชั้น เดิมทีเขากะว่าจะไปชั้นบนสุดของอาคารกั๋วจี้ แต่เมื่อเห็นตัวเลข 88 จิตใจที่สงบสุขของถังเฉา ก็เริ่มไม่สงบสุขขึ้นมา

ราวกับมีอะไรดลใจให้เขาไม่ไปชั้นบนสุดของอาคาร และกดตัวเลขชั้น88

ติ๊งงง

ประตูลิฟต์เปิดออก ถังเฉาเดินไปตามทางที่คุ้นเคยจนเจอห้องของประธานกรรมการ

เขารวบรวมความกล้าและเคาะไปที่ประตูเบาๆ

ก๊อก ก็อก ก็อก

“เข้ามา”

เสียงอันราบเรียบดังออกมาจากข้างใน ถึงน้ำเสียงจะราบเรียบแต่กลับเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม

ถังเฉาผลักประตูเข้าไป เห็นเงาอันเย็นยะเยือกที่อยู่ในห้องทำงาน แววตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน “ชิงเสว่”

“นายมาได้ยังไง”

หลินชิงเสว่อึ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นถังเฉา “ตอนนี้ยังอยู่ในเวลางาน ทำไมนายถึงมีเวลามาหาฉันล่ะ”

“งานของผมค่อนข้างพิเศษ มีเวลาว่างเยอะ ก็เลยอยากแวะมาหาคุณ” ถังเฉายิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

หลินชิงเสว่วางงานในมือลง เธอมองเขาด้วยสายตาจริงจัง “นายยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าทำงานอะไร”

สีหน้าของถังเฉาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ชิงเสว่จะต้องสงสัยอย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นการที่ได้เจอกับเหวินเหวยเฉินครั้งก่อน หรือจะเป็นโครงการก่อสร้างเมืองที่ตกไปอยู่ในมือของบริษัทลี่จิงกรุ๊ป ล้วนมีเงาของถังเฉาอยู่ในนั้น

ทั้งหมดนี้ล้วนบ่งบอกว่าตัวตนของถังเฉาไม่ธรรมดา!