บทที่ 14 เรื่องราวของ angel

บทที่ 14 เรื่องราวของ angel

“ประธานเจิง?”

เมื่อเห็นเจิงเทียนเสียงพาคนมาด้วย เถียนหยู่รู้สึกอึ้งไปชั่วขณะ แต่ในไม่ช้าก็ยิ้มด้วยท่าทางประจบ “ท่านมาได้ยังไงกันครับ?”

บริษัทที่เข้าร่วมการประมูล รวมทั้งซุนชิง สีหน้าทุกคนมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

เมื่อพิจารณาท่าทางของประธานเจิงแล้ว เขาน่าจะมาเพื่อสนับสนุนถังเฉา

“หากผมไม่มา จะมีโอกาสเห็นมุมสง่างามน่าเกรงขามของหัวหน้าเถียนเหรอ?”

แววตาของเจิงเทียนเสียงเต็มไปด้วยสัญญาณอันตรายที่เยือกเย็น คำพูดที่แผงด้วยคำข่มขู่ “คุณพูดว่าจะไล่ใครออกไปน่ะ?”

ถ้าหากไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนเห็นกับตา เขาก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ

เถียนหยู่กับซุนชิงตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง ประธานเจิงผู้มีเกียรติ ทำไมถึงออกหน้าแทนคนไร้ประโยชน์ของตระกูลหลินได้?

โจวเหม่ยหยูนกับหลินฉ่ายเวยเบิกตากว้าง มองถังเฉาอย่างไม่น่าเชื่อ

โดยเฉพาะโจวเหม่ยหยูน คิดถึงเหตุการณ์ที่เธอเห็นด้านหลังเจิงเทียนเสียงที่เดินคู่กับถังเฉาตรงทางเดิน ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวหนักอึ้งขึ้นมาทันที

ทันใดนั้น เธอก็จำได้ราง ๆ ว่า ถังเฉามาที่อาคารกั๋วจี้ ดูเหมือนว่ามาหาคน........

หามาเจิงเทียนเสียง?

มันเป็นไปได้ยังไงกัน?

“เข้าใจผิด ทั้งหมดนี้เป็นเข้าใจผิด.......”

เถียนหยู่ปาดเหงื่อที่หยดเหมือนฝน แล้วก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที

“หัวหน้าเถียน คุณเป็นคนรับผิดชอบการประมูลในครั้งนี้ ต้องมีความยุติธรรม ความเที่ยงธรรม มันสำคัญมาก รู้ไหม”? เจิงเทียนเสียงใช้สายตาเยือกเย็นมองเถียนหยู่ แล้วกล่าวอย่างเรียบ ๆ

“เข้าใจ เข้าใจทั้งหมดครับ ขอให้ประธานเจิงวางใจได้อย่างแน่นอนครับ!”

อยู่ต่อหน้าเจิงเทียนเสียง เถียนหยู่ก็เหมือนกับเด็กนักเรียนที่ทำความผิด ผงกศีรษะและโค้งคำนับ

เมื่อได้ฟังเจิงเทียนเสียงพูดมากมายขนาดนี้ ก็ไม่มีใครพูดถึงถังเฉาสักคน ความคิดก่อนหน้านั้น ก็ถูกสองแม่ลูกหลินฉ่ายเวยสลัดไป

คนอย่างประธานเจิงเป็นคนที่มีความยุติธรรมเที่ยงตรงเท่านั้น

เจิงเทียนเสียงจึงได้แสดงสีหน้าพอใจแล้วก็พยักหน้า แล้วก็เหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง แล้วพูดว่า “ อีกอย่าง ผมได้ขายอาคารกั๋วจี้แล้ว ต่อจากนี้ไปอาคารกั๋วจี้จะไม่ใช่ของผมอีกต่อไป ตอนนี้ผมเป็นแค่หุ้นส่วนเล็ก ๆ ของ ลี่จิงกรุ๊ปเท่านั้น”

“อะไรน่ะ?”

เมื่อได้ฟังเรื่องนี้ เหมือนก้อนหินก้อนหนึ่งที่เหวี่ยงลงไปทำให้เกิดคลื่นใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นเถียนหยู่ หรือซุนชิง หรือแม้แต่สองแม่ลูกหลินฉ่ายเวย ก็แสดงสีหน้าที่ตื่นตระหนกตกใจ

เจิงเทียนเสียงได้ขายอาคารกั๋วจี้ไปแล้ว?

ขายให้ใคร?

ต้องรู้ว่า อาคารกั๋วจี้ มีมูลค่ามหาศาล

“ประธาน ประธานเจิง ท่านอย่าพูดล้อเล่นเลยครับ” เถียนหยู่ยังไงก็ไม่เชื่อ

“ท่าทางของผมดูแล้วเหมือนพูดล้อเล่นเหรอ?”

เจิงเทียนเสียงพูดด้วยเสียงเรียบว่า “เขาเป็นคนใหญ่คนโตที่ทุกคนคิดไม่ถึง เขาซื้ออาคารกั๋วจี้ เป็นแค่กิจการขนาดเล็กที่หนึ่งของเขาเท่านั้น เขาเป็นคนที่ค่อนข้างยุ่ง และก็ไม่สะดวกเปิดเผยข้อมูล”

เมื่อได้พูดสิ่งที่ควรพูดแล้ว เจิงเทียนเสียงจึงได้เดินออกไป ก่อนจะออกไปได้ตบบ่าของเถียนหยู่ จนเกือบทำให้เถียนหยู่ร่วงลงไปที่พื้น

“หัวหน้าเถียน จะขับไล่พวกเราออกไปอีกไหม?”

ขณะนี้ ถังเฉาได้เดินไปตรงหน้าเถียนหยู่ ยิ้มยียวนแล้วกล่าว

“ฮึ่ม ตระกูลหลิน ถือว่าพวกคุณโชคดี ที่ประธานเจิงเดินผ่านมา ช่วยพวกคุณไว้”

สีหน้าเถียนหยู่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง กล่าวอย่างดูหมิ่นว่า “แต่ ถึงจะให้โอกาสพวกคุณแล้วมันจะเป็นไง? บริษัทโอ้ซินเล็ก ๆ ของพวกคุณ สุดท้ายมันก็เป็นเพียงฝุ่นละออง เสียเวลาเปล่า ๆ”

ซุนชิงเดินลงมาจากเวที สีหน้าของเขาไม่สู้ดีเท่าไหร่ เนื่องจากเขากำจัดตระกูลหลินไม่สำเร็จ

แต่ว่า ตามที่หัวหน้าเถียนกล่าวไว้ว่า ถึงแม้จะให้โอกาสพวกเขาเข้าร่วมแข่งขันอย่างความยุติธรรม เชื่อว่าพวกเขาก็ไม่สามารถทำเสร็จได้

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ซุนชิงจึงได้รู้สึกเหมือนได้รับการปลอบใจนิดหนึ่ง

การประมูลยังคงดำเนินต่อ