บทที่ 165 สาวนักซิ่ง

บทที่ 165 สาวนักซิ่ง

ซุนยู่เฟิงยังคงคุกเข่าอยู่ในคฤหาสน์ จนกระทั่งรถของถังเฉาไปไกลแล้ว ถึงจะลุกขึ้นยืน กลับเข้าไปในบ้าน

ในมือของเขา ได้ถือสัญญาของบริษัทตระกูลซ่ง วินาทีนี้ เขาถึงจะได้สติกลับมา ชายหนุ่มคนนี้มีความสามารถมากมายมหาศาลเพียงใด

เขารู้ดีว่า นี่ไม่ใช่ลาภที่ได้มาพร้อมความทุกข์ ทั้งหมดนี้เพราะการให้อภัยและเป็นของขวัญที่ถังเฉามอบให้

"คุณพ่อ อีกนิดเดียวฉันก็ตายแล้ว เป็นเพราะไอ้สารเลวถังเฉานั่น คุณพ่อต้องแก้แค้นให้ฉันนะ ----"

ในขณะนี้ ซุนเสว่ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยผ้าพันแผล กัดฟันพูด

เพี้ยะ----

ทันทีที่พูดจบ ซุนยู่เฟิงก็ตบไปที่หน้าเธอ แววตาถึงกับมีความอาฆาตอยู่ “หุบปาก ต่อไปถ้ากล้าพูดถึงคุณถังไม่ดีอีก ก็รีบไสหัวออกไปจากตระกูลซุนซะ!”

พอคำพูดนี้ออกมา ซุนเสว่ถึงกับเบิกตาโตอย่างไม่น่าเชื่อ ทุกคนในตระกูลซุนได้แต่มองหน้ากัน

ซุนเสว่เป็นลูกสาวที่รักที่สุดของผู้นำ กลับถูกตบหน้าเป็นเพราะเธอพูดอะไรที่ไม่ดีเกี่ยวกับศัตรู? !

เสียงป้าบ ซุนยู่เฟิงโยนสัญญาที่ร่วมมือกับบริษัทตระกูลซ่งลงบนโต๊ะ และมองทุกคนที่อยู่รอบๆ ด้วยสายตาที่เย็นชา "ตระกูลซุนเรา วันนี้เกือบพังพินาศแล้ว แต่โชคดีที่รอดชีวิตมาได้ ยังได้รับสัญญาร่วมมือกับบริษัทตระกูลซ่ง ทั้งหมดนี้อาศัยความเมตตาและความใจกว้างของถังเฉา!”

ทุกคนถึงกระจ่าง ซุนเสว่ยิ่งตะลึงมึนงงในตอนนั้น

“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ให้นำหุ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์ภายใต้บริษัททั้งหมด มอบให้กับหลงเถิงกรุ๊ปของตระกูลหลิน” ซุนยู่เฟิงรู้ว่าถังเฉามาจากตระกูลหลิน จึงได้พูดอย่างนี้

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนในตระกูลซุนยิ่งตกใจเข้าไปอีก

ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ภายใต้บริษัททั้งหมด? นี่เท่ากับเป็นการมอบครึ่งหนึ่งของตระกูลซุนให้กับตระกูลหลินนะ!

ในขณะเดียวกัน ก็หมายความว่าเขาไม่ใช่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทอีกต่อไป

แล้วข่าวนี้ ถังเฉาก็ได้ทราบข่าวอย่างรวดเร็ว

“นี่ถือว่าเขายอมจำนนต่อผม”

ถังเฉายืนอยู่ข้างหน้าหน้าต่างขนาดใหญ่ที่ชั้นบนสุดของอาคารกั๋วจี้และพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

"ครึ่งหนึ่งของหุ้นทั้งหมดของบริษัทภายใต้ตระกูลซุน ซุนยู่เฟิงก็ถือว่าทุ่มแรงกายแรงใจ” หูอี้ซานเศรษฐีอันดับต้นๆของเมืองหมินจู ยืนอยู่ข้างหลังเขาแล้วพูดด้วยความเคารพ

“ จากนี้ไป ก็สนับสนุนตระกูลซุนให้มากๆ”

"ครับ!"

หูอีซานเข้าใจดี เจ้านายใหญ่กำลังบ่มเพาะอำนาจของตัวเอง

กริ๊งๆๆ----

ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อถังเฉาเห็น คนที่โทรมาก็คือหลินฉ่ายเวย

ถังเฉารีบมองไปทางพวกเขาทันที หูอีซานรู้ตัว รีบออกจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

ถังเฉาถึงจะรับโทรศัพท์

"ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?"

ในโทรศัพท์ หลินฉ่ายเวยถามอย่างไม่สบอารมณ์

"ผมอยู่ที่อาการกั๋วจี้"

"รีบลงมา กลับบ้านตระกูลหลินกับฉัน"

"เกิดอะไรขึ้น?"

ถังเฉารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เมื่อก่อนเคยบอกว่าไม่ยอมให้ตัวเองเข้าตระกูลหลินไม่ใช่หรอ ทำไมตอนนี้จะพาตัวเองกลับไป?

“ ถามอะไรเยอะแยะ รีบลงมาเดี๋ยวนี้!”

พูดจบ หลินฉ่ายเวยก็วางสายไป

ถังเฉาลังเลสักพัก แต่ก็ยังเดินไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน

รถเฟอร์รารี่ 488 สีแดงคันใหญ่จอดอยู่ตรงหน้าถังเฉา หลินฉ่ายเวยสวมแว่นกันแดด เหลือบมองเขา "ขึ้นรถ"

“ คุณเปลี่ยนรถแล้วหรอ?”

ถังเฉาสังเกตที่ไฟสีแดงที่มีมูลค่ามากกว่าสามหรือสี่ล้าน และถามด้วยความประหลาดใจ

หลินฉ่ายเวยเหลือบมองเขาอย่างดูถูก "คุณรู้อะไร นี่เป็นของขวัญที่คู่หมั้นซื้อให้ฉัน"

“ คู่หมั้น?”

ถังเฉานึกขึ้นได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นเหวินเหวยเฉินแห่งตระกูลเหวิน

“ไม่ต้องมองแล้ว ถึงมองยังไงคุณก็ไม่มีปัญญาซื้อซุปเปอร์คาร์แบบนี้ได้”

หลินฉ่ายเวยเตือน "อีกอย่าง เวลาขึ้นรถระวังหน่อย อย่าทำเบาะหนังแท้ของฉันเปื้อน ทำเสียแล้วคุณมีปัญญาชดใช้ไหวไหม?"

ถังเฉาไม่ได้พูดอะไร แล้วเข้าไปนั่ง

ทันทีที่หลินฉ่ายเวยเหยียบคันเร่ง รถสีแดงก็พุ่งตรงไปยังบ้านของเพื่อนบ้าน

ฟรึบ----

จากนั้น เมื่อขับไปได้ครึ่งทาง ก็มีรถสีแดงไฟแลบไล่ขึ้นมาจากด้านข้าง ด้วยความเร็ว

ทำเอาหลินฉ่ายเวยตกใจหักพวงมาลัย แต่ทักษะในการขับรถของเธอไม่ดี ยางลื่นไถลและเกือบโดนสายพานสีเขียวข้างถนน

รถสีแดงฟ้าแลบก็หยุดลงข้าง ๆ ค่อยๆเปิดหน้าต่างลงมา เผยใบหน้าที่สดใสเหมือนจิ้งจอกผมหยักศกตัวใหญ่เซ็กซี่ แต่มีสายตาที่ดูถูก

"ถ้าทักษะในการขับรถไม่ดี อย่าขับรถสปอร์ตอย่างนี้"

แล้วค่อยๆชูนิ้วกลางขึ้น แล้วจากไปอย่างสง่าผ่าเผย

"ขับรถเร็วหน่อยแล้ววิเศษนักรึไง!"