ตอนที่ 228
บทที่ 228 วันดีสิ้นสุดลงแล้ว
October 21, 2026
“เข้าใจแล้ว ผมจะพาเธอไปงานเลี้ยงตอนเย็นแน่นอน”
หลังจากวางสาย เหวินเหวยเฉินสั่งอีกครั้ง “เดี๋ยวไปบ้านตระกูลหลิน เรียกหลินฉ่ายเวยมาหน่อย”
“นอกจากนี้ เตรียมขวดยาและถุงยางอนามัยห้าหรือหกชิ้นให้ผมด้วย กลางคืนอาจต้องใช้”
พ่อบ้านมองเหวินเหวยเฉินด้วยความประหลาดใจ ลังเลเล็กน้อย "คุณชาย ทำแบบนี้ ไม่สมควรมั้ง?คุณหลินเป็นคู่หมั้นของคุณนะ---"
“ไม่มีอะไรไม่สมควร ขอเพียงแค่สามารถรักษาตำแหน่งของตระกูลเหวินในเมืองหมิงจูได้ สามารถสละทุกคนได้”
เหวินเหวยเฉินดูเย็นชาและขัดจังหวะพ่อบ้าน พูดว่า “ในเมื่อคนใหญ่คนโตผู้อยู่เบื้องหลังตระกูลหลินชอบหลินฉ่ายเวย มอบเธอให้คนอื่นเล่น จะเป็นไรไป ยังไงซะ เธอก็แค่ เครื่องปั๊มลูก และเครื่องมือสำหรับการเปิดตลาดของตระกูลเหวินเท่านั้น”
"แต่----"
“ไม่มีแต่ ผมให้คุณไปทำ คุณก็ไปทำ!”
สีหน้าของเหวินเหวยเฉินมืดลงและตะโกนเสียงดัง
พ่อบ้านเงียบและเดินออกไป โดยปล่อยให้เหวินเหวยเฉินอยู่คนเดียวในห้อง
เขาหยิบไวน์ต่างประเทศหนึ่งขวดออกจากตู้ไวน์ รินแก้วให้ตัวเอง แล้วดื่มช้าๆ สายตาของเขาเย็นชา
อันที่จริง เมื่อนานมาแล้ว เขาก็สงสัยว่าหลินฉ่ายเวยมีความเกี่ยวข้องกับคนใหญ่คนโต
เขาและหลินฉ่ายเวยเพิ่งหมั้นกัน และตระกูลเหวินก็เปิดตลาดหมิงจูทันที และให้ไฟเขียว เรื่องบังเอิญเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไรในโลกนี้?
ต้องรู้ว่า ตระกูลเหวินก่อนหน้านี้ อยู่ในเมืองหมิงจูอย่างยากลำบาก
เหวินเหวยเฉินเขย่าน้ำแข็งในแก้วเล็กน้อย ทำให้เกิดเสียงที่คมชัด และสายตาของเขาก็ลึกลงไป
“หลินฉ่ายเวย การเติบโตของตระกูลเหวินของผม ขึ้นอยู่กับคุณแล้วนะ…”
“คุณชาย คุณหลินมาแล้ว”
ไม่นาน เสียงของพ่อบ้านก็มาจากนอกประตู
หลินฉ่ายเวยเปิดประตู ยืนอยู่ที่ประตูอย่างสวยหรู แล้วพูดว่า "เหวยเฉิน คุณกำลังมองหาฉันอยู่หรือ?"
สีหน้าของเหวินเหวยเฉินกลับคืนสู่ธรรมชาติทันที และเขาก็ยืนขึ้นพร้อมรอยยิ้ม "คืนนี้มีงานเลี้ยง ผมหวังว่าคุณจะไปเข้าร่วมกับผม"
หลินฉ่ายเวยไม่คิดอะไรมาก และพยักหน้าเห็นด้วยทันที
เหวินเหวยเฉินจ้องมองไปที่ชุดของหลินฉ่ายเวย ขมวดคิ้วทันที "ทำไมคุณถึงสวมชุดนี้มา?"
หลินฉ่ายเวยผงะไปครู่หนึ่ง "ฉันใส่ชุดนี้เป็นอะไรเหรอ?"
วันนี้เธอสวมชุดเดรสเผยหลังเล็กน้อย และใส่รองเท้าส้นสูงสีดำที่มีความสูงเจ็ดเซนติเมตร
"อนุรักษ์นิยมเกินไปแล้ว"
เหวินเหวยเฉินส่ายหัว “คุณไปเปลี่ยนชุดที่เซ็กซี่กว่านี้ - ช่างเถอะ ให้ผมเลือกให้คุณเอง”
หลังจากพูดเสร็จ เขาช่วยหลินฉ่ายเวยเลือกชุดเสื้อผ้ากึ่งเปิดเผยและกระโปรงรัดรูป
เพียงชำเลืองมองเพียงครั้งเดียว ใบหน้าของหลินฉ่ายเวยก็แดงระเรื่อ “แต่งตัวแบบนี้ คงไม่ดีมั้ง?”
"ชุดนี้แหละ"
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลินฉ่ายเวยสวมชุดนี้และเข้าร่วมงานเลี้ยงกับเหวินเหวยเฉิน
อย่างไรก็ตาม เธอดูไม่เป็นธรรมชาติ ไม่เพียงแต่หน้าแดงเท่านั้น แต่มือของเธอก็ปิดกระโปรงแน่นด้วย เพราะกลัวว่าจะหลุด
เหวินเหวยเฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ชุดนี้เพียงพอที่จะกระตุ้นความต้องการทางเพศของผู้ชายทุกคน
“ประธานทุกท่าน เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ตระกูลเหวินได้ร่วมมือกับพวกคุณ ต่อไปต้องไปมาหาสู่กันบ่อยๆแล้ว”
ในงานเลี้ยง ตรงหน้าเหวินเหวยเฉิน มีผู้บริหารของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์จำนวนมากในชุดสูทนั่งอยู่ตรงหน้าของเขา จากทุกสาขาอาชีพ อดไม่ได้ที่จะลดท่าทีลง รอยยิ้มถ่อมตน
ประธานทุกคนรีบพูดว่า “คุณเหวินเกรงใจเกินไปแล้ว คุณเหวินอายุแค่นี้ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เราต่างหากที่จำเป็นต้องไปเยี่ยมคุณบ่อยๆ”
เหวินเหวยเฉินได้รับความโปรดปรานอย่างไม่คาดฝันจนรู้สึกประหลาดใจ และทันใดนั้นก็หันศีรษะไปมองที่หลินฉ่ายเวย
“ประธานทุกท่าน คนนี้เป็นคู่หมั้นของผม หลินฉ่ายเวย”
“ฉ่ายเวย ยังไม่รีบทักทายท่านประธานทุกท่านอีก”
ใบหน้าของหลินฉ่ายเวยแดงก่ำ ขาของเธอชิดกัน และทักทายด้วยความเขินอาย
“สวัสดีท่านประธานทุกคน ฉันชื่อหลินฉ่ายเวย เรียกฉันว่าฉ่ายเวยก็ได้แล้ว”
“ที่แท้คุณก็คือคุณหลิน มีความสง่าของตระกูลใหญ่จริงๆ”
“เดิมทีอยากไปเยี่ยมเยือนถึงบ้าน แต่เพราะไม่มีเวลา ในที่สุดวันนี้ก็ได้พบคุณหลินแล้ว”
“คุณหลิน ผมขออวยพรให้คุณแก้วหนึ่ง”
ประธานทุกคนเป็นประกาย ยืนขึ้นต้อนรับด้วยความกระตือรือร้น
หลินฉ่ายเวยรู้สึกประหลาดใจ พวกเขาเป็นกลุ่มคนใหญ่คนโตที่ไม่สามารถพบได้ในวันธรรมดา ท่าทีกลับดูเคารพกว่าเหวินเหวยเฉินอีก
ทำไม?
เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า แววตาของเหวินเหวยเฉินก็คม และลึกลงไปในดวงตาของเขา สัมผัสแห่งเจตนาฆ่าที่ไม่อาจตรวจพบได้ง่ายๆ
หลินฉ่ายเวย เป็นคนรักของคนใหญ่คนโตที่อยู่เบื้องหลังจริงๆด้วย!
กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ขณะที่เธอกำลังพูดถึงการแต่งงานกับตัวเอง เธอกำลังคลุมเครือกับคนใหญ่คนโตคนนั้น!
“นางแรดคนนั้น...”