บทที่ 301 ตอนนี้เหมาะสมไหม

เดิมทีเฉิงเพ่ยเป็นคนเมืองหมิงจู แน่นอนว่าเคยได้ยินชื่อบริษัทการบันเทิงฮุยหวงที่เป็นของตระกูลหวาง มีชื่อเสียงมากในวงการบันเทิงแถวเจียงเจ้อ

แต่สิ่งที่เธอแปลกใจก็คือบริษัทการบันเทิงฮุยหวงที่ดูดี ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทการบันเทิงเชาเหอไปได้

คำว่า เชาเหอ หมายความว่าอะไรกัน

คนที่ตกใจไม่ได้มีเพียงเฉิงเพ่ยคนเดียว เหล่าผู้บริหารระดับสูงที่อยู่ที่นี่ก็ต่างพากันงงไปหมด

แม้แต่หลินชิงเสว่ก็มองถังเฉาด้วยสายตาตกตะลึง

เธอไม่ได้สนใจเรื่องของตระกูลหวางอยู่แล้ว ทำให้ไม่รู้ว่าบริษัทการบันเทิงฮุยหวงมีการเปลี่ยนชื่อ

มีเพียงฟางหย่าเท่านั้นที่มีสีหน้าราบเรียบ เพราะตอนที่บริษัทการบันเทิงฮุยหวงเปลี่ยนชื่อเธอก็อยู่ด้วย

แต่ทว่ายังไงหลินชิงเสว่ก็เป็นประธาน ความตกใจในดวงตาของเธอหายไปอย่างรวดเร็ว เธอพูดกับหลี่ถาวว่า “รีบไปเชิญเธอเข้ามา”

“ค่ะ”

หลี่ถาวพยักหน้า จากนั้นเธอจึงทำตามคำสั่ง ไม่นานประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออก มีเงาของคนสองคนเดินตามหลังกันมา

คนหนึ่งสวมแว่นตาสีดำ รูปร่างสูงโปร่ง ดูมีสง่าราศี ถ้าไม่ใช่นางแบบก็เป็นดารา

ส่วนอีกคนสวมกระโปรงผ่าข้างสีแดง ทำให้ต้นขาอันอวบอิ่มโผล่ออกมาแวบๆ ริมฝีปากสีแดงสด หลังจากที่เดินเข้ามาเธอก็กะพริบตาอันงดงามให้ถังเฉา

พวกเธอคือถังชิงเหอกับจ้าวเย็นหราน

หลังจากที่ถังชิงเหอได้รับตำแหน่งเป็นประธานในบริษัทการบันเทิงเชาเหอ เพราะเธอไม่มีประสบการณ์ทางด้านนี้ ดีที่จ้าวเย็นหรานมีความสนใจทางด้านนี้เป็นอย่างมาก ดังนั้นเธอจึงพูดว่าจะช่วย

สองสามวันมานี้ถังชิงเหอออกงานในวงการทั้งงานเล็กงานใหญ่โดยมีจ้าวเย็นหรานไปด้วยเสมอ ถ้าไม่ใช่งานการกุศลก็เป็นงานพบปะเจอหน้ากัน มันสนุกเป็นอย่างมาก

“ถังชิงเหอ คุณถังชิงเหองั้นเหรอ”

เมื่อเห็นถังชิงเหอ หลินชิงเสว่ก็ตกตะลึง บอสของบริษัทการบันเทิงฮุยหวง ไม่ใช่หวางหมิ่นเหมินเหรอ

“ประธานหลิน”

ถังชิงเหอยิ้มบางๆ คนที่อยู่ข้างหลังอย่างจ้าวเย็นหราน เพิ่งเจอหลินชิงเสว่เป็นครั้งแรก หลังจากที่ตกใจกับราศีและความงามของหลินชิงเสว่ เธอจึงก้าวขึ้นมาข้างหน้าแล้วยื่นมือออกมา “ฉันเป็นผู้ช่วยของประธานถัง ชื่อจ้าวเย็นหรานค่ะ เรียกฉันว่าเย็นหรานก็ได้”

หลินชิงเสว่จับมือกับจ้าวเย็นหราน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตกใจ “คุณเป็นคนตระกูลจ้าวเหรอ”

จ้าวเย็นหรานยิ้มและพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร

สีหน้าของพวกผู้บริหารเคร่งขรึมขึ้น

ตระกูลจ้าวเป็นตระกูลในเมืองหมิงจูที่ไม่ค่อยมีใครกล้าไปยั่วโมโห

“เป็นไปไม่ได้! ตระกูลหวางล่ะ”

แววตาของเฉิงเพ่ยเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เธอตะโกนถามออกมา

ความคิดที่เธอมีต่อตระกูลหวางยังอยู่ที่ก่อนที่เธอจะออกไปจากเมืองเจียงเฉิง ตอนนั้นตระกูลหวางยังเป็นตระกูลอันดับต้นๆ ในเมืองหมิงจู

จ้าวเย็นหรานปรายตามองเธอ จากนั้นก็ยิ้มหวานออกมา “ไม่มีตระกูลหวางอีกแล้วล่ะ”

“อะไรนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉิงเพ่ยถึงกับเบิกตาโพลง

เธอไม่อยากจะเชื่อ ตระกูลอันดับหนึ่งจะหายไปได้ยังไง

ถังชิงเหอเดินเข้ามาหาหลินชิงเสว่ เธอยิ้มแล้วพูดว่า “ประธานหลิน จากความร่วมมืออันดีของเราที่มีมาก่อนหน้านี้ บริษัทการบันเทิงเชาเหออยากจะทำสัญญาความร่วมมือระยะยาวกับบริษัทของคุณ จากนี้ไป การโปรโมตผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของบริษัทของคุณ บริษัทการบันเทิงเชาเหอจะรับเหมาทั้งหมดและราคาจะต่ำกว่าตลาดทั่วไป”

หลินชิงเสว่พยักหน้า “งั้นก็ขอให้ความร่วมมือของเราเป็นไปอย่างงดงาม”

“ขอให้ความร่วมมือของเราเป็นไปอย่างงดงามค่ะ”

ถังชิงเหอจับมือกับหลินชิงเสว่ เพื่อแสดงถึงความร่วมมือระยะยาวของสองบริษัท

จู่ๆ สีหน้าของเฉิงเพ่ยก็ไม่สู้ดีเป็นอย่างมาก

เธอไม่เชื่อว่าบริษัทการบันเทิงเชาเหอ จะเป็นของถังชิงเหอ มันต้องเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

“ไม่ได้สิ!”

เธอโบกมือไปมาและกัดฟันกรอด สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ “บริษัทลี่จิงกรุ๊ปมีความร่วมมือกับพวกเธอมานานแล้ว การขายผลิตภัณฑ์ใหม่ angel ครั้งใหญ่ พวกเธอก็ได้รับเงินจำนวนมาก ความร่วมมือระยะยาวก็ต้องเป็นไปได้อยู่แล้ว!”

“ทำไมเธอพูดไม่คิดเลย ยอมรับความสามารถคนอื่นมันยากนักหรือไง”

ฟางหย่าขมวดคิ้วแล้วพูดออกมา

ถังเฉาพูดรั้งเธอไว้ “ไม่เป็นไร ให้เธอตะโกนไปเถอะ นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น”

เมื่อพูดจบ เขาก็มองเธอด้วยสายตายียวน

คำพูดกับสายตาของถังเฉา ทำให้ใจของเฉิงเพ่ยวูบโหวง ถึงจะไม่ได้เรียกว่าอกสั่นขวัญแขวน แต่เธอก็รู้สึกจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว