บทที่ 385 ฟ้าฝนกำลังมา

น้ำเสียงของจ้าวเย็นหรานค่อนข้างใจร้อนและตื่นตระหนก

ถังเฉาหรี่ตาลงทันที “เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆจ้าวเหล่าลิ่วถึงตาย!”

เขารู้ความสามารถของจ้าวเย็นหรานดี สิ่งที่สามารถทำให้เธอรู้สึกหมดหนทาง แสดงว่าสถานการณ์ของตระกูลจ้าวต้องกลายเป็นปมที่ซับซ้อนจนแก้ไม่ได้

“ตอนนี้ฉันอยู่ที่ตระกูลเย่ ไม่สะดวกที่จะอธิบายอย่างละเอียด คุณมาได้ไหม?”

ในดวงตาของจ้าวเย็นหรานกำลังขอร้อง

"ได้!"

ถังเฉาไม่ลังเล วางสาย และเตรียมตัวที่จะออกไป

"เกิดเรื่องอะไร?"

คำถามของหลินชิงเสว่มาจากด้านหลัง

มีความรู้สึกผิดในสายตาของถังเฉา "ตระกูลจ้าวเกิดเรื่อง เพื่อนของผมพบปัญหานิดหน่อย ... "

ก่อนที่ถังเฉาจะพูดจบ หลินชิงเสว่พยักหน้าและเอาเสื้อคลุมให้ถังเฉาสวม "ไปเถอะ ระหว่างทางระวังด้วย"

"ขอบใจ!"

ดวงตาของถังเฉาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง และท่าทางเล็กน้อยดังกล่าว ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจมาก

เขารู้ว่าหลินชิงเสว่เป็นภรรยาที่ดีและเป็นแม่ที่ดี

ตระกูลเย่ ไม่เพียงแต่ไม่ถูกกับตระกูลจ้าวเท่านั้น แม้แต่สถานที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ หนึ่งคนอยู่ในเมืองและอีกคนอยู่นอกเมือง

ในไม่ช้า ถังเฉาก็มาถึงนอกเมือง และมาที่วิลล่าภายใต้ชื่อตระกูลเย่

“สวัสดีครับคุณถัง!”

ถังเฉาก้าวเข้ามาด้วยก้าวใหญ่ และผู้คนจากทั้งสองข้างต่างกล่าวทักทายทันที

เย่เทียนหลงผู้นำแห่งตระกูลเย่ ได้ออกคำสั่งมาแล้ว ทุกคนในตระกูลเย่จะต้องภักดีต่อถังเฉา

ถังเฉาพยักหน้าเบาๆ และนำโดยหัวหน้าพนักงานมาที่ห้องนั่งเล่น

จ้าวเย็นหรานและเย่เทียนหลงกำลังนั่งอยู่ข้างในเช่นกัน ทันทีที่เข้าไปในประตู ถังเฉาก็เห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของจ้าวเย็นหรานและรอยคล้ำที่ขอบตาที่หนาทึบ

เย่เทียนหลงยืนขึ้นทันที "คุณถัง จ้าวเหล่าลิ่วถูกลอบสังหาร"

“ลอบสังหาร?”

สายตาของถังเฉาเย็นชาทันที หากจ้าวเหล่าลิ่วเสียชีวิตตามปกติ ความวุ่นวายจะไม่ใหญ่มาก แต่ปัญหาคือ จ้าวเหล่าลิ่วถูกฆ่าตายและเรื่องราวทั้งหมดก็ยิ่งซับซ้อนและวุ่นวายมากขึ้น

“ใครเป็นคนทำ คุณมีเบาะแสอะไรไหม?”

ถังเฉายังคงถามต่อไป

ในความคิดของเขา ฆาตกรอาจเป็นใครก็ได้ แม้แต่คนในตระกูลจ้าวเอง

จ้าวเย็นหรานส่ายหัว "เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว คุณท่านกำลังรับประทานอาหารกับเพื่อนเก่าสองสามคน แต่ทันใดนั้นก็มีคนพุ่งเข้ามาแทงพวกเขาจนได้รับบาดเจ็บ หนึ่งในนั้น แทงไปที่ท้องของจ้าวเหล่าลิ่ว หลังจากผ่านการช่วยเหลือจากโรงพยาบาลและประกาศออกมาว่ากู้ชีพล้มเหลวและเสียชีวิต"

“ฆาตกรอยู่ที่ไหน?”

"เสียชีวิตแล้ว"

เย่เทียนหลงถอนหายใจ"มือสังหารทั้งสองถูกฆ่าตายในที่เกิดเหตุ แต่ศพของพวกเขาถูกนำตัวไปโดยสหายของพวกเขา คนอื่นๆก็ฆ่าตัวตายด้วย เมื่อตระกูลจ้าวมาถึง ใบหน้าของพวกเขาถูกทำลายและไม่สามารถยืนยันตัวตนของพวกเขาได้"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ตาของถังเฉาก็หรี่ลงเล็กน้อย “ดูเหมือนว่า นี่เป็นการฆาตกรรมที่วางแผนไว้อย่างรอบคอบ ไม่เพียงแต่ทำสิ่งต่างๆได้อย่างเรียบร้อยเท่านั้น แต่ยังไม่ทิ้งเบาะแสอะไรไว้อีกด้วย”

"งานศพจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้"

จ้าวเย็นหรานพูดอีกครั้ง หลังจากพูดจบ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง และเธอก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ถังเฉา "ถังเฉา ฉันเหนื่อยมาก คุณช่วยกอดฉันหน่อยได้ไหม?"

ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของถังเฉาคือปฏิเสธ แต่เมื่อมองไปที่ดวงตาสีแดงของเธอ สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธเลยและปล่อยให้จ้าวเย็นหรานกอดเขาไว้

ครั้งนี้ จ้าวเย็นหรานไม่ได้จับมือถือแขน เพียงแค่กอดอย่างบริสุทธิ์ใจ

ไหล่สั่นเล็กน้อย ไม่นาน เสียงร้องของจ้าวเย็นหรานก็ดังขึ้น

ไม่รุ้ผ่านไปนานแค่ไหน จ้าวเย็นหรานก็ผล็อยหลับไปในอ้อมแขนของถังเฉา

หลับลึกมากและหลับอย่างสงบสุข นี่อาจเป็นความรู้สึกปลอดภัยที่ผู้หญิงมักพูดกัน

ถังเฉาและเย่เทียนหลงมองหน้ากัน และทั้งคู่ก็ถอนหายใจเบาๆ

ไม่ว่าจ้าวเย็นหรานจะเกลียดจ้าวเหล่าลิ่วยังไง เขาก็ยังคงเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดเสมอ เมื่อเผชิญกับชีวิตและความตาย ความเกลียดชังทั้งหมดก็สลายหายไป

เย่เทียนหลงสั่งให้คนส่งจ้าวเย็นหรานเข้าไปในห้อง แล้วจึงหารือเรื่องนี้กับถังเฉาต่อ

“จ้าวลิ่วเกิดเรื่อง ตระกูลเย่ของคุณ เป็นฆาตกรอันดับหนึ่งที่เป็นที่ต้องสงสัย!”

ถังเฉามองไปที่เย่เทียนหลงและกล่าว

การแสดงออกของเย่เทียนหลงสงบ "ปืนยิงนกที่ยื่นหัวออก ไม้ใหญ่โดนลมโค่น แต่ตระกูลเย่ของผมไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่กลัวคนอื่นกล่าวหา"

ถังเฉาเหลือบมองเขาด้วยความพึงพอใจ เย่เทียนหลงชอบวิชาการต่อสู้ และนักศิลปะการต่อสู้ส่วนใหญ่เปิดเผยโปร่งใสและตรงไปตรงมา ไม่ทำสิ่งที่ลับๆลอกๆ