บทที่ 393 อย่าตบแม่นะ

“ชิงเสว่!”

“คุณแม่!”

“พี่หลิน!”

เห็นหลินชิงเสว่เป็นลมล้มพับเพราะเสียเลือดมากไป สีหน้าของถังเฉากับหลินฉ่ายเวยก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมากพร้อม ๆ กัน โอบตัวหลินชิงเสว่ที่หงายไปด้านหลัง เธอจึงไม่ได้ล้มลงบนพื้น

ถังเสี่ยวลี้ก็ยิ่งกอดเธอเอาไว้แน่น เปล่งเสียงร้องไห้ออกมา

“คุณพ่อคะ คุณแม่เป็นอะไรคะ?”

ถังเฉารีบปลอบขวัญเจ้าหนูน้อยทันที “คุณแม่ไม่เป็นอะไรค่ะ คุณแม่แค่เหนื่อยเกินไปเท่านั้นเองค่ะ”

“รีบส่งไปห้องผู้ป่วยเร็ว!”

“พูดจบ ก็พูดเสียงต่ำกับหลินฉ่ายเวย

หลินชิงเสว่ถูกย้ายไปยังห้องผู้ป่วยระดับสูงที่สุด ถังเฉากับถังเสี่ยวลี้ร่วมเดินทางไปด้วยตลอดทาง

มองดูหลินชิงเสว่ที่มีสีหน้าขาวซีด ถังเฉาก็ปวดใจจนถึงที่สุด สัมผัสแก้มของเธอเบา ๆ พูดพึมพำว่า “ชิงเสว่ ทำไมคุณถึงได้โง่ขนาดนี้นะ? ทั้ง ๆ ที่ไม่ต้องถ่ายเลือดมากขนาดนั้นแท้ ๆ...”

เขารู้ว่าเมื่อผ่านการถ่ายเลือดครั้งนี้ไป ต่อไปร่างกายของหลินชิงเสว่จะไม่แข็งแรงเหมือนดังก่อนไปอีกพักใหญ่

ด้วยเป็นสามีของหลินชิงเสว่ ถังเฉาจึงปวดใจมาก

ในตอนนี้เองที่ได้รับโทรศัพท์จากจ้าวเย็นหราน

“ถังเฉา ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนคะ?”

“อยู่ที่โรงพยาบาลแล้วครับ มีอะไรเหรอ?”

ถังเฉาฟังความร้อนรนจากในน้ำเสียงของจ้าวเย็นหรานออก

“ที่นี่เกิดเรื่องแล้วค่ะ”

จ้าวเย็นหรานเอ่ยขึ้นอย่างร้อนใจ “ตอนนี้ทั้งตระกูลจ้าวได้ถูกจ้าวจือชิวยึดครองไว้แล้วค่ะ พวกเขายังจับตัวหวางเยี่ยนไปด้วยค่ะ!”

ได้ยินอย่างนั้น คิ้วของถังเฉาก็ขมวดแน่น “ไม่ใช่ว่ายังมีตระกูลเย่ด้วยเหรอ ทำไมตระกูลจ้าวถึงได้ถูกยึดเร็วขนาดนี้ล่ะ?”

“เดิมที ฉันได้นัดแนะกับเย่เทียนหลงไว้แล้วค่ะ ตระกูลเย่จะช่วยฉันเฝ้าระวังตระกูลจ้าวให้ แต่ว่า ตระกูลเย่กลับเจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อย ปลีกตัวมาไม่ได้ค่ะ”

จ้าวเย็นหรานพยายามใช้คำพูดง่าย ๆ อย่างสุดกำลังมาเล่าเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด “หลังจากนั้นฉันถึงได้รู้ว่า เป็นสื่อเหลยที่ใช้อำนาจการเงินส่วนตัว ถูกหวางเยี่ยนค้นพบแล้วคิดจะขัดขวาง เธอก็เลยโดนจับตัวไป”

สีหน้าของถังเฉานิ่งสนิทราวกับผืนน้ำ เขาเข้าใจเหตุผลที่จ้าวเย็นหรานล้มเหลวแล้ว

ภายใต้สถานการณ์ที่เขาปลีกตัวไม่ได้ ที่พึ่งอาศัยที่ใหญ่ที่สุดของเธอก็คือตระกูลเย่ แต่หลังจากที่สื่อเหลยได้เลื่อนขั้น ก็ใช้อำนาจถ่วงตระกูลจ้าวเอาไว้ จ้าวเย็นหรานก็เท่ากับสูญเสียที่พึ่งที่ใหญ่ที่สุด จะล้มเหลวก็สามารถเข้าใจได้

“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนครับ?” ถังเฉาเอ่ยถาม

“ตอนนี้พวกของจ้าวตงชิวกำลังตามหาฉันไปทั่ว ตอนนี้ฉันกำลังหนีไปหาคุณทางนั้นค่ะ!”

ถังเฉาครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดก็เอ่ยว่า “คุณรอผมที่ชั้นล่างของโรงพยาบาลนะครับ ผมจะรีบลงไป”

“ค่ะ!”

จ้าวเย็นหรานรีบวางสายโทรศัพท์ทันที

ถังเฉาร้องเรียกหลินฉ่ายเวยมา “ผมมีธุระต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย คุณช่วยผมดูแลเสี่ยวลี้หน่อยนะครับ”

พูดจบก็ย่อตัวลงพูดกับถังเสี่ยวลี้ “เสี่ยวลี้เล่นกับคุณน้าฉ่ายเวยสักครู่ดีไหมคะ เดี๋ยวพ่อก็กลับมาแล้วค่ะ”

ถังเสี่ยวลี้พยักหน้าทันที “เล่นครู่เดียวก็ได้ค่ะ แต่ว่ายังอยากรอคุณแม่ฟื้นขึ้นมากับคุณพ่อค่ะ”

“เพื่อนคนหนึ่งของคุณพ่อกำลังเจอกับอันตราย คุณพ่อต้องไปช่วยเขาค่ะ หนูก็คุยเป็นเพื่อนกับคุณน้าฉ่ายเวย ดีไหมคะ?”

ถังเสี่ยวลี้พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นคุณพ่อต้องรีบกลับมานะคะ”

ถึงแม้เจ้าหนูน้อยจะอายุน้อย แต่ก็ฉลาดรู้ความมากแล้ว และก็ไม่ได้ขืนเอาไว้

พูดจบถังเฉาก็พยักหน้าให้หลินฉ่ายเวยอย่างเอาจริงเอาจัง แล้วก็ลงไปชั้นล่างอย่างรีบร้อน

รถแท็กซี่คันหนึ่งจอดอยู่ที่ประตูโรงพยาบาล ร่างงดงามร่างหนึ่งลงมาจากรถ ก็คือจ้าวเย็นหราน

“ถังเฉา!”

มองเห็นถังเฉา จ้าวเย็นหรานก็เดินเร็ว ๆ เข้ามาทันที ถอนหายใจสุดปอด

“เล่าสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลจ้าวให้ผมฟัง”

สีหน้าของถังเฉามืดครึ้มอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ดวงตามีประกายหนาวยะเยือกวาบผ่าน

เรื่องวันนี้ทำให้เขากลั้นความเดือดดาลไว้เต็มท้อง กำลังไม่มีที่ระบายพอดี

พวกตระกูลจ้าวเดนมนุษย์กลุ่มนั้น โชคไม่ดีที่จะต้องกลายมาเป็นเป้าหมายในการระบายอารมณ์ของถังเฉา

“ลูกนอกสมรสทั้งหมดอยู่ภายใต้การนำของจ้าวจือชิว ล้วนรวมเป็นพันธมิตรกัน ให้ฉันบอกที่อยู่ของคุณ เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคุณ! ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ก็เลยหนีออกมาได้”

“หวางเยี่ยนถูกจับเป็นตัวประกันไปแล้ว ฉันยังต้องกลับไปช่วยเธอ แต่มีจุดหนึ่งที่แน่ใจได้ ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะรวมตัวกันก่อกบฏ แต่พอถึงตอนที่กำหนดตัวผู้นำจริง ๆ จะต้องแตกกันอีกครั้งแน่”

“เข้าใจแล้ว ตอนนี้กลับตระกูลจ้าวกัน”