บทที่ 419 ไข่มุกที่สาบสูญ

การตบนั้นคมชัด เฉิงเพ่ยโดนตบจนงงไปหมด และคนทั้งคนก็เวียนหัว

เธอสะบัดหัวก่อนจะดึงสติกลับมา

ทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ"คุณ คุณกล้าตบฉัน?"

ผัวะ!

ซุนยู่เฟิงตบหน้าเฉิงเพ่ยอีกครั้ง "ตบคุณแล้วไง คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร กล้าล่วงเกินคุณถังและคุณหลิน? หาที่ตายชัดๆ!"

เฉิงเพ่ยปิดหน้าของเธอ ดวงตาของเธอก็ตกตะลึงและหวาดกลัวในที่สุด

เพราะเธอพบทันทีว่า ไม่เพียงแต่ซุนยู่เฟิงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงถังชิงเหอ ต่งวี่ซู่และประธานคณะกรรมการคนอื่นๆ ทุกคนมองเธออย่างเย็นชา มองเธอเหมือนคนโง่

นอกจากความตกใจแล้ว เฉิงเพ่ยยังตื่นตระหนก

“พวกคุณ ไม่กลัวการแก้แค้นจากบริษัทตระกูลซ่งเหรอ?”

ใบหน้าของต่งวี่ซู่เต็มไปด้วยความดูถูก "กล้าใช้บริษัทตระกูลซ่งมากดเรา ผมว่าคุณอยากตายใช่ไหม!"

“แม้ว่าซ่งสวินจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง แต่เขาก็ไม่กล้าพูดแบบนี้กับผม เป็นแค่ตัวแทนนิติบุคคล ก็กล้าขู่ผมเหรอ?”

เดิมทีตระกูลต่งได้รับการจัดอันดับให้เป็นสี่ยักษ์ใหญ่ที่สุดของเมืองหมิงจูร่วมกับตระกูลซ่ง และไม่กลัวเลย ตอนนี้ ได้ลี้ภัยและได้มาพึ่งพิงในถังเฉา ยิ่งไม่กลัวไปใหญ่

“คุณเฉิง ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือ เรายินดีต้อนรับ แต่ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อค้นหาความรู้สึกว่ามีตัวตน ขอโทษ ได้โปรดจากไป”

ถังชิงเหอพูดอย่างเย็นชา

เธอไม่ได้ขี้โมโหเหมือนซุนยู่เฟิง แต่เธอออกคำสั่งขับไล่เธอโดยตรง

แม้ว่าบริษัทสิบอันดับแรกที่นำโดยบริษัทเทคโนโลยีติ่งยี่ จะไม่ได้คลุกคลีโดยตรงกับถังเฉา แต่พวกเขาได้ยินข่าวลือมากมาย

หูอีซานอดีตชายที่ร่ำรวยที่สุดของเมืองหมิงจู กลับไปยังเจียงเฉิงแล้ว และตอนนี้ชายที่ร่ำรวยที่สุดของเมืองหมิงจู ได้กลายเป็นเจิงเทียนเสียงแล้ว พวกเขาสิบคน ใช้ชีวิตโดยพึ่งพาเจิงเทียนเสียง อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้ยินมาว่า สำหรับถังเฉา เจิงเทียนเสียงวางท่าทีต่อเขาต่ำมาก

ใครดีใครเก่ง ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจสักที ที่แท้ตัวตนของชายหนุ่มที่พวกเขาไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา น่ากลัวเพียงใด

คำพูดของจูหาว ทำให้เฉิงเพ่ยสั่นไปทั้งตัว

“คุณถัง จะจัดการกับผู้หญิงคนนี้อย่างไร?”

“บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆ...”

ดวงตาของเฉิงเพ่ยดูเหม่อ และการพัฒนาของสถานการณ์แตกต่างไปจากที่เธอคิดอย่างสิ้นเชิง

สิ่งที่เธอคิด บริษัทเหล่านี้ควรจะร้องไห้ขอร้องให้ตระกูลซ่งช่วยพัฒนาพวกเขาไม่ใช่เหรอ?

ทำไมถึงตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง?

"พวกคุณรู้ไหมว่าใครเป็นประธานของบริษัทตระกูลซ่ง?คือซ่งหรูอี้จากตระกูลซ่ง!"

“พวกคุณรู้ไหมว่าประธานซ่งสนิทกับใคร?”

“รู้ไหมว่า พวกคุณไม่เพียงแต่ทำให้ตระกูลซ่งขุ่นเคือง แต่ยังทำให้คนที่อยู่เบื้องหลังประธานขุ่นเคืองด้วย!”

เฉิงเพ่ยกวาดมองทุกคนและพูดเสียงดัง

ดวงตาของถังเฉาหรี่ลงเล็กน้อย มีความหนาวเย็นวาบผ่าน

เขาเคยสงสัยมาก่อนว่ามีกองกำลังอื่นที่อยู่เบื้องหลังซ่งหรูอี้ คิดไม่ถึงว่า มันเป็นเรื่องจริงตามที่เขาคาด

เขาทำท่าทางและประธานคณะกรรมการทั้งหมดก็ถอยกลับไปข้างหลังเขาทันที

การเคลื่อนไหวนี้ ทำให้เฉิงเพ่ยตกตะลึงมากยิ่งขึ้น

คนเหล่านี้ ดูเหมือนจะเชื่อฟังถังเฉามาก

“บอกชื่อคนที่อยู่เบื้องหลังซ่งหรูอี้มา จะปล่อยให้คุณจากไปอย่างปลอดภัย”

ถังเฉามองเฉิงเพ่ยอย่างเย็นชา ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

เฉิงเพ่ยตัวสั่นและปิดปากของเธอโดยไม่รู้ตัว โดยรู้ว่าเธอพูดหลุดปากไปโดยไม่ตั้งใจ

เธอไม่มีความเย่อหยิ่งเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป เพียงยิ้มด้วยความรู้สึกผิด และต้องการหลบหนีจากลี่จิงกรุ๊ป ในเวลาที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

แต่ก่อนจะก้าวออกจากประตู ฟางหย่าก็หยุดเธอไว้ "คุณจะไปไหน?"

ไปร่วมทีมกับศัตรูยังพอว่า แต่นี่ยังช่วยศัตรูในการปราบปรามทีมของตนเอง พฤติกรรมของเฉิงเพ่ยอาจกล่าวได้ว่ากระตุ้นความโกรธของพนักงานทุกคนของลี่จิงกรุ๊ป

เฉิงเพ่ยกัดฟันอย่างแรง "ฉันไม่รู้อะไรเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังเฉาก็หัวเราะอย่างเย็นชา “ถ้าเป็นเช่นนี้ พวกคุณก็จัดการเธอได้เลย”

“ครับ คุณถัง!”

ด้วยการแสดงออกที่เย็นชาบนใบหน้าของซุนยู่เฟิง เขากล่าวกับต่งวี่ซู่และคนอื่นๆว่า "คุณชายรองต่ง ไม่รบกวนคุณแล้ว เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ปล่อยให้ตระกูลซุนของผมจัดการพอ"

สีหน้าของต่งวี่ซู่เปลี่ยนไป และเขาพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง "ผู้หญิงคนนี้ทำให้นายคุณถังและคุณหลิงขุ่นเคือง แน่นอนว่าเธอต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรง ตระกูลต่งของผมชำนาญในเรื่องนี้"

“อย่าทะเลาะกัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของบริษัทเทคโนโลยีติ่งยี่!”

สิบบริษัท ประธานบริษัทเทคโนโลยีติ่งยี่หวางติ่งเหยนโบกมือ พร้อมที่จะรับทุกสิ่งมาจัดการ

“พูดไปเรื่อย มันควรจะเป็นเรา!”

ประธานคนอื่นๆต่างแสดงความไม่พอใจ

ทันใดนั้น แย่งกันไปมา

เฉิงเพ่ยดูจนงงแล้ว คนพวกนี้ แย่งชิงกันเพราะการลงโทษเธอ? !

ตูม!

ทันใดนั้น ขาของเธอก็อ่อนแรงลงด้วยความตกใจ และเธอก็คุกเข่าลงกับพื้น

“ปล่อยฉันเถอะ ฉันเป็นแค่คนส่งสาร”

ซุนยู่เฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา"คุณเคยบอกว่าคุณเป็นตัวแทนของนิติบุคคล แต่ตอนนี้กลายเป็นผู้ส่งสาร?"

“พาเธอออกไป!”

จากนั้น กลุ่มคนขึ้นมา ต้องการพาเฉิงเพ่ยไป