บทที่ 41ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

บทที่ 41ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ซ่งหรูอี้ ดาวมารดวงใหม่ที่กำลังพุ่งขึ้นอย่างช้าๆในโลกธุรกิจแห่งเมืองหมิงจู เธอไม่เหมือนกับพวกคุณหนูชนชั้นสูงพวกนั้น ที่เข้าออกงานเลี้ยงไฮโซทุกวัน แต่งหน้าหรูหราใส่ทองและเงิน ที่อยู่ไม่ห่างระหว่างผู้ชายอย่างนั้น

เธอมีหัวสมองอันเฉียบแหลมของธุรกิจมาก----เธอได้แสดงสิ่งนี้ออกมาตั้งแต่เธอยังเด็กแล้ว แม้แต่ผู้อาวุโสบางคน ก็ยังรู้สึกละอายใจ

ในวัย17ปีนั้นเธอได้นำเงินกองทุนเริ่มลงทุนกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ใกล้จะล้มละลายหนึ่งด้วยเงินห้าล้าน ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่สามารถควบคุมหยุดยั้งสถานการณ์ได้ ในตอนนั้น ไม่มีใครคิดเลยว่า เด็กสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนี้ ในสิบปีหลัง กลายเป็นราชินีธุรกิจที่มีอิทธิพลทั่วหัวเซี่ยแห่งเมืองหมิงจูหรือไม่？

ทรัพย์สินครอบครัวที่เกินหมื่นล้าน ในมือยังถือหุ้นขนาดใหญ่กับหลายบริษัทที่จดทะเบียน ด้วยเกรดอายุในยี่สิบเก้าปี ได้จัดระเบียบตระกูลซ่งกรุ๊ปได้อย่างดีไม่วุ่นวาย นี่ นี่ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของเธอ

เธอมีอิทธิพลมาก ไม่เพียงแต่โลกของธุรกิจเท่านั้น แม้กระทั่งทางการและเขตทหารยังจะต้องนับถือและให้เกียรติเธอด้วย ไม่ว่ายังไง สังคมในสมัยนี้ ทำอะไรต้องใช้เงินไปหมด นักธุรกิจที่มีตำแหน่งในสังคมที่สูง แม้จะพัฒนาไปมาก พอที่จะควบคุมเส้นทางเศรษฐกิจของเมืองหนึ่งได้

ดั่งเช่นหูอีซานของเมืองหมิงจู ซ่งหรูอี้ที่อยู่ภายใต้นั้น ถึงแม้ยังเทียบไม่ได้กับหูอีซาน แต่ทุกคนย่อมเชื่อกันว่า หากจะให้เกินกว่านี้เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

การหักหลังซ่งหรูอี้นั้น นี่มันไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะทำได้ ถึงแม้ว่าคุณจะมีความกล้าหาญมากเพียงใด ก็ทำไม่ได้

เพราะซ่งหรูอี้เป็นผู้หญิงสุดยอดคนหนึ่ง เธอมีความรู้ด้านผู้นำอย่างมาก----พูดอย่างเกรงใจว่า หากซ่งหรูอี้เกิดในราชวงศ์ถัง ท่าว่าคงไม่มีเรื่องภายหลังของบูเช็กเทียนแน่นอน

ผู้ทำการตามประสงค์ของฉันมีชีวิตอยู่รอด ผู้กบฏต่อฉันต้องตาย

นี่เป็นคำพูดหนึ่งที่ซ่งหรูอี้เคยพูดไว้

เกรี้ยวกราด

เกรี้ยวกราดมาก

แต่ว่า การที่จะเป็นคนที่เกรี้ยวกราดนั้นต้องมีความสามารถและต้นทุนที่สอดคล้องกัน แต่น่าเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้ พอดีซ่งหรูอี้มีหมดเลย

ณ จุดนี้ ถังเฉาได้ประสบเจอมาแล้ว เพื่อถึงจุดประสงค์แล้ว ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ทำออกมาได้ จนถึงตอนนี้ การจับกุมซ่งหรูอี้ของถังเฉายังไม่ถูกเพิกถอนเลย

หากยังมีชีวิตอยู่ต้องเจอตัว หากตายแล้วต้องเจอศพ

การที่จะหักหลังคนที่ระมัดระวังอย่างนี้ และยังเป็นผู้ที่ลงมือโหดเหี้ยมเช่นนี้ สิ่งที่ต้องการนั้นไม่ใช่ความกล้าหาญ แต่เป็นการมีจิตใจที่แน่วแน่ว่าต้องทำได้

ซ่งหมิงเวยไม่มีทางออก เพราะชีวิตเขาอยู่ในกำมือของถังเฉา

เขาเป็นคนรักชีวิต ฝั่งถังเฉาคือต้องตาย หักหลังซ่งหรูอี้ก็ต้องตาย ทางไหนก็ต้องตายเหมือนกัน จะเลือกยังไงล่ะ？

แน่นอนต้องเลือกทางที่ตายช้าหน่อย

ไม่ภักดีต่อถังเฉา เขาก็จะตายได้เลย หักหลังซ่งหรูอี้ อยู่ใต้การคุ้มครองของถังเฉา อย่างน้อยเขาก็ยังอยู่รอดได้อีกสักระยะหนึ่ง----เขาไม่เข้าใจถังเฉา ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าถังเฉาจะมีความสามารถจริงพอที่จะปะทะกับซ่งหรูอี้หรือเปล่า

ถังเฉาได้พูดคำหนึ่งที่ข้างหูซ่งหมิงเวย

ไม่มีใครรู้ว่าถังเฉาสัญญาอะไรกับซ่งหมิงเวย แต่ดูเหมือนว่าซ่งหมิงเวยไม่ได้ตกใจกลัวเหมือนก่อนหน้านั้นแล้ว

ในขณะเดียวกัน เขาสัญญาภายในเวลาที่กำหนด วันที่ซ่งหรูอี้ล้มลง ก็เป็นวันที่ซ่งหมิงเวยขึ้นครองแทนนั่นเอง

หวางหมิ่นเหมินนึกไม่ถึงเลยว่าซ่งหมิงเวยกล้าที่จะหักหลังซ่งหรูอี้จริง ตอนนั้น ก็ได้จ้องไปที่ถังเฉาหลายครั้ง

ไอ้หนุ่มคนนี้ลึกลับจนคาดเดาไม่ได้ แม้แต่คุณชายสามของตระกูลซ่งก็ยังทำงานให้เขา

เขาได้พยุงหลิ่วเซียนขึ้น อีกด้านหนึ่งก็สั่งลูกน้อง：“รีบไปเรียกท่านลิ่วมา”

หวางหมิ่นเหมินฉลาดมาก ซ่งหมิงเวยได้หักหลังซ่งหรูอี้ไปแล้ว จะทำโทษซ่งหมิงเวยยังไง เป็นเรื่องของคุณหนูซ่ง ในที่นี้ คนที่ใหญ่สุดก็คือซ่งหมิงเวย เขาไม่สามารถที่จะมีความขัดแย้งกับซ่งหมิงเวยโดยตรงได้ ดังนั้น เขาถึงได้เรียกท่านลิ่ว

อันดับแรกนั้น หลิ่วเซียนเป็นผู้หญิงของท่านลิ่ว ถังเฉาได้ตบตีผู้หญิงของเขาเป็นขนาดนี้ ท่านลิ่วไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆแน่ ต่อมาอย่างที่สองนั้น ฝ่ายตรงข้ามมาขอเงินหมื่นล้าน ในหมื่นล้านนี้ ก็มีเงินของท่านลิ่วเหมือนกัน ใครล่ะที่จะไม่เข้ากันกับเงิน？

จากนั้น ไม่นาน ลูกน้องก็ได้กลับมาอย่างตื่นตระหนก กล่าวกับหวางหมิ่นเหมินว่า：“ประธานหวาง ท่านลิ่วว่าทางเขานั้นก็เกิดเรื่องแล้ว พื้นเขตอำนาจศาลของตระกูลจ้าวถูกเย่เทียนหลงแย่งไปแล้ว ตอนนี้เขาอยู่ในระหว่างทางไป”

“อะไรนะ？ถูกแย่งไปแล้ว？”

ได้ยินมาว่า หวางหมิ่นเหมินก็กังวลจนเหมือนมดในหม้อไฟที่ร้อน ทั้งสองตระกูลไม่เคยมีความขัดแย้งกัน ทำไมอยู่ดีดีเย่เทียนหลงถึงได้มาแย่งชิงพื้นที่ของตระกูลจ้าวล่ะ？

ทันใดนั้น เหมือนหวางหมิ่นเหมินนึกถึงอะไรสักอย่าง มองย้อนกลับไปที่ถังเฉาแวบหนึ่งอย่างสยอง

หรือว่าก็เป็นฝีมือของไอ้หนุ่มนี้เหมือนกัน……