บทที่ 449 แกล้งยอมแพ้

เมื่อเห็นรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของถังเฉา ลู่โป๋หานก็รู้แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยเขาไป

ทันใดนั้น เขารู้สึกเสียใจสุดๆ และเขาเกลียดตัวเองไม่น่าทำให้เป็นเรื่องเลย สุดท้ายทำให้ตัวเองเดือดร้อนจนได้

ที่จริง ตอนที่ฉินสิบเจ็ดบอกฐานะพวกเขาว่าเป็นตระกูลหลวงในเยี่ยนตู ลู่โป๋หานก็คิดที่จะละทิ้งแล้ว คนบ้าดนตรีถึงจะสวยแค่ไหน ก็คือผู้หญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงเป็นเพียงแค่เครื่องประดับ

แต่เขาก็ไม่ตายใจ จึงกลับไปแบบนี้จนได้

บางคนยอมเป็นหัวไก่ ก็ไม่ยอมเป็นหางหงส์ ในขณะที่บางคนยอมเป็นหางหงส์ ก็ไม่ยอมเป็นหัวไก่

ตระกูลลู่ของเขาเป็นครอบครัวที่ร่ำรวยในเจียงเฉิง แต่หากคิดจะก้าวหน้ากว่านี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ด้วยเหตุนี้ เขากับปู่ของเขาเฉินเจียงไห่จึงคิดหาวิธีต่างๆมากมาย แต่ก็ไร้ประโยชน์

ไม่มีทางแล้วจริงเหรอ?

ไม่ ลู่โป๋หานจะไม่ยอมรับชะตากรรมแบบนี้

ตระกูลหลวงในเยี่ยนตู ทำให้เขามองเห็นความหวัง ถ้าหากเขาสามารถทำในสิ่งที่เขาชอบ และได้รับความโปรดปรานจากคุญชายกระกูลรวย แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงเด็กชายของตระกูลฉินคนตระกูลสายนอก ก็สามารถช่วยตระกูลลู่ของเขาได้

ลู่โป๋หานรู้สึกใจหวั่นไหว ทุกอย่างก็พัฒนาตามที่เขาคิดไว้ จนกระทั่งถังเฉามาถึง

แผนการณ์ของเขา ถูกถังเฉาทำลายจนหมดสิ้น

ฉินสวูตงถูกจับ ฉินสิบเจ็ดเสียชีวิต เขาหมดที่พึ่งโดยสิ้นเชิง

“คุณจะทำอะไรผม?”

ลู่โป๋หานจ้องมองถังเฉา และพยายามทำให้เสียงของเขาฟังแล้วไม่น่าหวาดกลัวขนาดนั้น

ถังเฉายิ้ม "เรื่องนี้ผมต้องคิดให้รอบคอบสักหน่อย ผมจะทำอย่างไรกับคุณ"

บางทีอาจเป็นเพราะมีประสบการณ์มาก คู่ต่อสู้ฝ่ายตรงข้ามของเขาค่อยๆ กลายเป็นคนของตระกูลหลวงในเยี่ยนตู แต่คุญชายพวกนั้นที่ไม่ใช่ตระกูลหลวงในเยี่ยนตู กลับไม่ได้อยู่ในสายตาของเขา

ลู่โป๋หานกัดฟัน “ปล่อยผม ผมสามารถช่วยคุณบุกเบิกตลาดเจียงเฉิงได้!”

“ผมรู้ ลี่จิงกรุ๊ปของคุณหลินหลังจากที่คนบ้าดนตรีมาแล้ว แม้แต่อันดับหนึ่งของหมิงจูบริษัทตระกูลซ่ง ก็ตามไม่ทัน ตลาดเมืองหมิงจูก็อิ่มตัวแล้ว ตลาดเจียงเฉิง คือเป้าหมายต่อไปของพวกคุณ !”

“อ๋อ?”

ถังเฉาจ้องมองลู่โป๋หานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

เขาสามารถเป็นคนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นที่สุดในตระกูลลู่ ก็ถือว่าสมองใช้ได้ทีเดียว

ในสถานการณ์แบบนี้ เขายังสามารถคิดได้อย่างใจเย็น และตั้งเงื่อนไขออกมาได้

สีหน้าหลินชิงเสว่ลังเล และหวั่นไหวเล็กน้อย

เจียงเฉิงเป็นจังหวัดของเขตเจียงเจ้อ ถ้าหากลี่ซื่อกรุ๊ปสามารถเป็นหัวมังกร ถ้างั้นตระกูลหลวงในเยี่ยนตู ก็จะไม่มีอะไรน่ากลัวขนาดนั้น

เยี่ยนตูเมื่อเทียบกับเมืองอื่นๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่าภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ที่ลึกซึ้ง และเป็นตำนานมากกว่าเล็กน้อย ในแง่ของเศรษฐกิจ นี่ไม่ได้เป็นอันดับหนึ่ง

แต่ว่า เธอไม่ได้พูดออกมา นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเจรจา

ถังเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณฉลาดกว่าเซี่ยหรูหลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ฉลาดมาก รู้มั้ยว่าเพราะอะไร?”

“เพราะคุณรู้วิธีเดินหน้าและถอย รู้จักกาลเทศะ แต่ว่า คุณเข้าข้างตัวเองมากไป”

ทันใดนั้น ลู่โป๋หานก็ตกใจ และยิ่งต้องระมัดระวังในตัวถังเฉาคนนี้

ปู่ของเขาใช้เวลามากกว่าสิบปีในการสรุปข้อดีและข้อเสีย เพียงแวบเดียวเขาก็สามารถมองออก

“แปลกใจมากใช่ไหม? ตั้งแต่การประมูล ผมก็รู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหน”

ถังเฉาพูดว่า “ตอนที่เซี่ยหรูหลงบีบบังคับคน คุณก็ไม่ได้อยู่นิ่ง ตอนที่เซี่ยหรูหลงเสียอำนาจไป คุณก็ถีบเขาออกไปโดยไม่ได้ลังเล และปกป้องตัวเอง ดังนั้น เงื่อนไขที่คุณพูด ยังไม่พอที่จะทำให้ผมแสร้งทำเป็นว่าคุณไม่เคยมาที่นี่”

“งั้นคุณต้องการอะไร?”

หัวใจของลู่โป๋หานยังคงจมดิ่งลงไปไม่หยุด และเขารู้ว่าถังเฉานั้นไม่ง่ายเลยที่จะรับมือด้วย

“เรียกปู่ของคุณมา”

ถังเฉาพูดว่า "มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถพูดคุยกับผมได้"

ความโกรธปรากฏขึ้นในดวงตาของลู่โป๋หาน “ถังเฉาอย่าให้มันมากเกินไป!"

ให้ปู่ของเขามา ภาพลักษณ์ที่โดดเด่นของเขาที่อยู่ในใจปู่ก็จะถูกทำลายอย่างหมดสิ้น และจะส่งผลต่อการเป็นผู้นำในอนาคต

“งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุย”

ถังเฉายืนขึ้น "เรื่องนี้จำเป็นต้องมีแพะรับบาป งั้นก็ต้องเป็นคุณ"

“สถานบันเทิงผลกระทบน่าตกใจ หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คุณก็จะถูกตั้งข้อหาว่าเป็นคนที่ล่วงละเมิดคนบ้าดนตรี แม้ว่าคุณจะไม่ถูกจำคุก แต่ห่วงโซ่เศรษฐกิจตระกูลลู่ของคุณ ขั้นพื้นฐานก็จะถูกตัดขาดเลย”

ตอนที่ถังเฉาพูดได้ครึ่งหนึ่ง ลู่โป๋หานตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้แล้ว

“ผมเรียก! ผมเรียกคุณปู่ของผมมา!"

ใบหน้าของเขาดูไม่ได้ถึงขีดสุด แม้ว่าเขาจะถูกคุณปู่ดุยกใหญ่ แต่ก็ยังดีกว่าทำให้ห่วงโซ่เศรษฐกิจของตระกูลลู่ถูกทำลาย

ในไม่ช้า เฉินเจียงไห่ก็มา

ทันทีที่เขาเห็นลู่โป๋หาน ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นมืดมน