ตอนที่ 491
บทที่ 491 มรดกของตระกูลเหวิน
October 21, 2026
ถังเฉาและหลินฉ่ายเวยถือได้ว่าเข้าใจแล้ว
หลังจากที่ตระกูลเหวินล่มสลาย เหวินเฉี่ยวหรูก็มีชีวิตที่ย่ำแย่
กลับถึงตระกูลเซีย ตอนแรกคิดว่าจะกลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัน คาดไม่ถึงกลับถูกบีบคั้นให้ออกจากบ้าน
แม้แต่บ้านหลังเก่าที่พักอาศัยอยู่ ก็เป็นตระกูลเซีย ที่เช่าให้เหวินเฉี่ยวหรู
ไม่ได้คิดว่าเธอเป็นคนในครอบครัวด้วยซ้ำ แต่เป็นผู้เช่าคนหนึ่ง ไม่สิยังไม่ดีเท่ากับผู้เช่าทั่วไป
พวกเขาก็จงใจทำให้เหวินเฉี่ยวหรูลำบากใจ และจงใจเพิ่มค่าเช่าบ้านเป็นเดือนละห้าหมื่น
“เดือนละห้าหมื่น ทำไมพวกคุณไม่ไปปล้นล่ะ?”
หลินฉ่ายเวยโกรธจัดในทันที และจ้องมองไปที่เซวหย่าจิ้งและเซวโหย่วฉินด้วยความโกรธ
ถ้าหากเป็นเดือนละห้าพัน เธอก็จะจ่ายแทนเหวินเฉี่ยวหรูแล้ว
แต่ห้าหมื่น ก็มากเกินไปแล้ว
เมิ่งจื้อกางก็ลุกขึ้นมา มองไปที่หลินฉ่ายเวยอย่างเยือกเย็น: “ในเมื่อเธอไม่ใช่คู่ดูตัวที่น้ารองจัดไว้ให้ฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดที่นี่ หุบปากซะ!”
“นายว่าไงนะ? เชื่อมั้ยว่าฉันจะไม่เกรงใจนาย?”
หลินฉ่ายเวยท่าทางจะลงไม้ลงมือ ถังเฉาก็รีบดึงเธอไว้อย่างรวดเร็ว
เขาไม่ได้ออกหน้าคืนเงินก้อนนี้แทนเหวินเฉี่ยวหรู แต่มองไปทางเหวินเหรินวี่ที่ยังคงนั่งทานน้ำซุปอยู่
“เหรินวี่ ลูกกลับห้องไปก่อน”
ทันใดนั้นเหวินเฉี่ยวหรูก็พูดกับเหวินเหรินวี่
เหวินเหรินวี่เข้าไปในห้องโดยไม่หันกลับมามองจริงๆ
สิ่งนี้ทำให้ถังเฉายิ่งต้องระมัดระวังมากขึ้น
“ห้าหมื่น ขาดไม่ได้แม้แต่บาทหนึ่ง”
เซวเสว่อี๋มองไปที่เหวินเฉี่ยวหรูแล้วพูด
สีหน้าของเหวินเฉี่ยวหรูดูไม่ดีมาก: “แต่ฉันหาเงินห้าหมื่นนี้มาไม่ได้จริงๆ”
“งั้นพวกเธอทั้งครอบครัวก็ไปนอนที่ถนนซะ”
เซวโหย่วฉินก็โทรหาหมายเลขหนึ่งทันที
ก็มีชายร่างกายแข็งแรงกำยำหลายคนวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วในทันที และเริ่มขนข้าวของในบ้าน
บนเสื้อผ้าของพวกเขาเขียนว่า‘การย้ายบ้านเหายุ่น’สี่คำไว้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เซวโหย่วฉินพวกเขาเรียกบริษัทขนย้ายมาทันที
“พวกคุณทำอะไรน่ะ? หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
สีหน้าของหลินฉ่ายเวยเปลี่ยนไปมาก และเข้าไปขวางไว้ในทันที
แต่เธอเป็นผู้หญิง พละกำลังจะสู้ได้ที่ไหนกัน ในไม่ช้าก็ถูกผลักก็ล้มลงกับพื้น
เธอลุกขึ้นต้องการที่จะขัดขวางต่อไป เมิ่งจื้อกางหัวเราะเหอะๆแล้วพูดว่า: “เธอชื่อหลินฉ่ายเวยใช่มั้ย ฉันว่าเธอยอมรับน้ารองเป็นแม่บุญธรรม ก็เพื่อมรดกของตระกูลเหวินใช่มั้ย?”
“มรดกของตระกูลเหวินเหรอ?”
หลินฉ่ายเวยนิ่งไปครู่หนึ่ง
ถังเฉาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
เขาไม่ขัดขวาง เป็นเพราะบ้านของที่นี่กลายเป็นอาคารที่อันตรายแล้ว เขาสามารถที่จะจัดเตรียมคอนโดในใจกลางเมืองแห่งหนึ่งให้เหวินเฉี่ยวหรูได้อย่างแน่นอน
แต่คาดไม่ถึงว่า กลับนำไปสู่เบาะแสที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
“อย่าแมร่งทำเป็นเนียนกับฉัน ผู้หญิงสารเลวที่ละโมบโลภมากอย่างเธอฉันเห็นมานักต่อนักแล้ว”
เมิ่งจื้อกางมองไปที่หลินฉ่ายเวยอย่างเหยียดหยาม: “น้ารองของฉันแต่งงานเข้าตระกูลเหวิน กลายเป็นนายหญิงของตระกูลเหวินอย่างรวดเร็ว คงจะรู้ว่ามรดกของตระกูลเหวินอยู่ที่ไหน นอกเหนือจากเหตุผลนี้แล้ว เธอจะเข้าหาน้ารองของฉันทำไม?”
หลังจากที่เมิ่งจื้อกางพูดจบ เซวโหย่วฉินกับเซวหย่าจิ้งและเซวเสว่อี๋ต่างก็มองเธอด้วยความเยาะเย้ย
หลินฉ่ายเวยเบิกตากว้าง: “พวกเธอพูดอะไรน่ะ ตระกูลเหวินล่มสลายแล้ว เงินของตระกูลเหวิน แม่บุญธรรมก็บริจาคเพื่อการกุศลทั้งหมดแล้ว จะเอามรดกของตระกูลเหวินมาจากที่ไหน?”
“ตระกูลเหวินล่มสลายแล้ว แต่เหวินหนานเฉิงยังมีมรดกที่ซ่อนไว้ อยู่ที่ไหนกันแน่ มีเพียงน้ารองและเหวินเหวยเฉินเท่านั้นที่รู้”
เมิ่งจื้อกางเพิ่งอธิบายเสร็จ ก็มองไปที่เหวินเฉี่ยวหรูอีก: “น้ารอง น้าจะไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไม่ได้นะ ตระกูลเซีย เลี้ยงดูน้ามานานขนาดนี้ น้าแต่งงานเข้าบ้านมหาเศรษฐี ลืมพวกเราไปแล้วก็ช่างเถอะ แต่มรดกของตระกูลเหวิน น้าจะยึดไว้เป็นของตัวเองคนเดียวไม่ได้นะ!”