บทที่ 520 ความรักที่ยิ่งใหญ่ไร้พรมแดน

สองพี่น้องฝาแฝด หูจิ้งซู กับ หูจิ้งจู๋ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดราวาศอก

แต่เมื่อเทียบหูจิ้งซู หูจิ้งจู๋ก็เหมือนแสงสว่างที่ถูกปิดกั้นไว้

ก่อนหน้านี้ไม่นาน หูจิ้งจู๋ และ หูจิ้งซูได้พูดถึงเรื่องหนึ่ง

นั้นคือ มีคน ๆ หนึ่งในตระกูลหูไม่ยอมรับในตัวเธอ เป็นผู้นำที่แอบวางแผนให้ทุกคนในตระกูลหูต่อต้านเธอ วางแผนชั่วพยายามลากเธอให้จมปรัก

หูจิ้งซู ไม่ได้สนใจในเรื่องนี้

หนึ่งคือ ความมีอีโก้สูง หูจิ้งซูมีความนับถือตนเองสูงมาก นอกจากหลินชิงเสว่ และซ่งหรูอี้รุ่นพี่ทั้งสองคนนี้ จะสมรู้ร่วมคิดยังไงก็ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้กับเธอ

สองคือ หูจิ้งซูเองก็คิดไม่ถึงว่าพี่ชายของตัวเอง ก็คือคนที่ไม่ยอมรับในตัวเธอที่สุด

และยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริงทำให้ทุกคนในตระกูลหูต่อต้านเธอ

เกินความคาดหมาย เมื่อคิดอย่างรอบคอบ ก็สมเหตุสมผลอยู่

หูจิ้งจู๋ ยิ้มให้หูจิ้งซูพูดว่า: “น้องสาวแสนดีของพี่ ในที่สุดเธอก็รู้แล้ว แต่ก็สายไปแล้ว คุณปู่ได้มอบตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไปให้พี่แล้ว”

สีหน้าหูจิ้งซูสงบนิ่งขึ้นมาก: “น้องเคยบอกพี่มากกว่าหนึ่งครั้งแล้วใช่ไหม？น้องไม่คิดจะแย่งชิงกับพี่ เพราะว่าน้องไม่สนใจในตำแหน่งผู้นำตระกูลหูเลยสักนิด ทำไมถึงต้องทำร้ายน้องด้วย?”

พูดถึงตอนสุดท้าย หูจิ้งซูใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ และยังไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

ถึงตอนนี้ เธอยังไม่กล้าจะเชื่อ หูจิ้งจู๋จะเป็นคนที่อยู่ข้างหลังทำร้ายเธอ

นั้นคือพี่ชายฝาแฝดแท้ ๆ ที่เกิดจากแม่เดียวกัน!

เลือดข้นยิ่งกว่าน้ำ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องไปทำอะไรกับพี่ชายตนเอง แต่ไม่คิดว่าจะถูกพี่ชายหักหลังตนเองก่อน

หูจิ้งซูในตอนนี้ สูญเสียอำนาจไปอย่างสิ้นเชิง

หูจิ้งจู๋ ยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า: “นั้นเป็นความรู้สึกของคนอื่น พี่ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นมาตลอด เพราะว่าคน ๆ นั้นเป็นน้อง ยอมเชื่อคำสัญญาของนักการเมือง พี่ไม่เชื่อคำรับประกันของน้อง!”

คำพูดของหูจิ้งจู๋เหมือนกับใบมีด แทงเข้าไปในใจของหูจิ้งซูอย่างสาหัส

เธอชาไปทั้งตัว ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

“พี่......เกลียดน้องเหรอ?”

หูจิ้งซูถามออกไปโดยไม่เชื่อกับสายตนตนเอง

ณ เวลานี้ สายตาที่เย็นชาของหูจิ้งจู๋ เธอมองเห็นถึงความเกลียดชังขึ้นมาในทันใด

เขาเกลียดชังน้องสาวของตัวเอง？

สีหน้าหูจิ้งซูเต็มไปด้วยความประหลาดใจ และยังเต็มไปด้วยความสูญเสีย

“เกลียดชังเหรอ?”

หูจิ้งจู๋เองก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ จากนั้นยิ้มมุมปากแล้วพูดว่า: “งั้นเรียกว่า เกลียด ไปพลาง ๆ เถอะ”

“เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นน้องสาวของพี่ แต่เล็กจนโต ฉลาดกว่าพี่ทุกอย่าง เธอก็คือเป้าหมายที่พี่วิ่งไล่ตาม วิ่งนำหน้าพี่มาตลอด”

“พี่บอกกับตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า คนนี้เป็นน้องสาว เธอยอดเยี่ยม คุณควรจะรู้สึกภูมิใจสิ แต่เมื่อค่อย ๆ เติบใหญ่ขึ้นมา พี่พบว่า นี้เป็นเพียงการปลอบใจตัวเองเท่านั้น ซึ่งความจริงแล้วทำไม่ได้!”

อารมณ์ของหูจิ้งจู๋หักมุมอย่างรวดเร็ว มองหูจิ้งซูด้วยท่าทีดุดัน

“พี่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง ยิ่งกว่านั้นเป็นพี่ชายคนหนึ่ง มีอย่างที่ไหนน้องสาวจะแกร่งกว่าพี่ชาย？เธอรู้ถึงความรู้สึกแบบนี้หรือไม่？มันน่าขายหน้ามากจริง ๆ”

“น้องมันเป็นตัวขวางทาง พี่จึงต้องกำจัดเธอ”

พูดมาถึงตรงนี้ อารมณ์หูจิ้งจู๋สงบลงอีกครั้ง อีกทั้งยังส่ายศีรษะให้กับหูจิ้งซู

“ดังนั้นพี่จึงเสนอให้กลับประเทศพร้อมกัน อยู่ที่วอลล์สตรีท ที่นั้นเป็นสถานที่ที่น้องแสดงความสามารถได้เต็มที่ พี่ทำได้เพียงรอรับสิ่งที่เหลือจากน้อง แต่ว่าในประเทศไม่เหมือนกัน”

“ในประเทศนั้นให้ความสำคัญเรื่องความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ในเรื่องแบบนี้ พี่ถนัดกว่าน้องมากนัก น้องมักสร้างความขุ่นเคืองกับทุกคน แต่พี่ผูกมิตรกับทุกคน”

“น้องไม่เข้าใจวิธีการเอาชนะใจคน เพราะว่าเธอไม่สนใจ!แต่คน ๆ เดียวทรงพลังสีกแค่ไหน จะเอาชนะกลุ่มคนได้ยังไง?”

หูจิ้งจู๋ชี้ไปทาง หูเข่อเฟิง หูเย่าหยางและกลุ่มคนอื่นๆ: “เห็นแล้วหรือยัง？พวกเขาสนับสนุนพี่ และเป็นคนที่เกลียดน้อง”

“เดิมทีพี่คิดว่าน้องจะรับมือยาก ดูแล้วพี่ประเมินค่าน้องสูงเกินไป”

หูจิ้งจู๋หัวเราะเยาะเย้ย: “หากอาศัยแค่สิ่งเหล่านี้ พี่ไม่อาจชนะน้องได้ แต่ช่วงเวลาสำคัญ น้องเองที่เดินไปสู่ความผิดพลาด อยู่ดี ๆก็อุ้มลูกสาวของถังเฉาเข้ามา นี่ยังไม่ใช่การทำร้ายตัวเองอีกเหรอ?”

ฟังถึงตรงนี้ หูจิ้งซูสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

เขายอมรับความจริงที่โหดร้ายได้

นี่คือใบหน้าที่แท้จริงของพี่ชายของเธอ

“น้องไม่ควรช่วยพี่ ในวันนั้นตอนที่ถังเฉาต้องการฆ่าพี่!”

น้ำเสียงของหูจิ้งซูยังคงดูโกรธเคือง

ใบหน้าของหูจิ้งจู๋ยังเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน: “สิ่งที่ผิดพลาดที่สุดของน้อง ก็คือไม่ระวังคนใกล้ชิด”