บทที่ 526 จัดงานศพให้คุณ

เสียงของหูอีซานดังก้อง สนั่นเหมือนเสียงฟ้าร้อง ก้องกังวานไปทั่วทั้งบ้านใหญ่ตระกูลหู

ทุกคนในตระกูลหูต่างก็ตกตะลึง เบิกตากวางอย่างเหลือเชื่อ

คำพูดของหูอีซานเฉียบคมเกินไป นับประสาอะไรกับคนอื่นในตระกูลหู ต่อให้เป็นหูเซียว ก็ตกตะลึง มองไปที่หูอีซานใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจ

หลังจากที่ดึงสติกลับมา หูเซียวราวกับเห็นผี จับจ้องมองไปที่หูอีซาน โกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว

“แก…..แกว่าอะไรนะ?!”

“ใจกล้านัก!”

หูจิ้งจู๋ก็ตะโกนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยโกรธ จ้องมองไปที่หูอีซานด้วยความโกรธ

เขาก็โกรธ!

สามเรื่องที่หูอีซานพูด เรื่องหนึ่งก็ทรยศมากกว่าเรื่องหนึ่ง เรื่องหนึ่งก็มากเกินไปกว่าเรื่องหนึ่ง

ใบหน้าของทุกคนในตระกูลหูเต็มไปด้วยความโกรธ

โดยเฉพาะเขา หูจิ้งจู๋!

ไม่ง่ายเลยที่จะวางแผนดึงหูจิ้งซูลงมาจากตำแหน่ง ตอนนี้หูอีซานก็มาอีกคน

ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาชัดๆ

“หูอีซาน แกก็เป็นแค่ลูกชายที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลหู มีสิทธิ์อะไร ก้าวเข้ามาในประตูของตระกูลหู?”

หูเข่อเฟิงมองไปที่หูอีซานแล้วตะโกนด้วยความโกรธ

เขายังจำได้ว่าถังเฉาแย่งชิงจวี้เฟิงกรุ๊ปไป หูอีซานก็เป็นลูกน้องของถังเฉา ดังนั้นก็ระบายความโกรธไปบนตัวของพวกเขาด้วย

“ไม่เพียงแกมาเท่านั้น ยังพาลูกสาวนอกคอกของแกมาด้วย แกพยายามจะทำให้คุณปู่โมโหใช่มั้ย?”

หูเย่าหยางก็มองไปที่หูอีซานอย่างโกรธจัด

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ซูเซี่ยอดไม่ได้ที่จะหลบอยู่ข้างหลังของหูอีซาน

ก่อนหน้าที่จะมาตระกูลหู หูอีซานก็บอกฐานะตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว

อันที่จริงเธอไม่ได้ชื่อซูเซี่ย แต่ชื่อหูเซี่ย เป็นเจ้าหญิงน้อยของตระกูลหู

คืนนี้ไปที่ตระกูลหู เพื่อฟื้นคืนตัวตน

แต่ว่าจากการด่าไปเรื่อยและเหน็บแนมของทุกคนในตระกูลหู เธอไม่เพียงแต่ไม่ใช่เจ้าหญิงน้อยของตระกูลหู ยังถูกมองว่าเป็นเด็กนอกคอก

ในดวงตาของหูอีซานประกายด้วยความเยือกเย็น และชี้ไปที่หูเข่อเฟิงและหูเย่าหยาง

“ใครก็ได้ ตบปากเดี๋ยวนี้!”

บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างหลังก็ก้าวเดินไปข้างหน้าในทันที และตบหน้าของหูเข่อเฟิงและหูเย่าหยางอย่างรุนแรง

ทั้งบ้านใหญ่ตระกูลหู ก็เต็มไปด้วยเสียงตบของฝ่ามือ ทำให้จิตหวาดผวา

ในไม่ช้า ทั้งสองคนก็ถูกตบหน้าจนเลือดออกกบปาก แม้แต่เลือดฟันก็ตบจนออกมาแล้ว

หูจิ้งจู๋ก็ถึงกับตะโกนว่า: “หูอีซาน แกกล้าลงมือ?!”

ใบหน้าของหูอีซานก็เยือกเย็น และก็ยิ้มอย่างเย็นชา

“เสี่ยวเซี่ยเป็นลูกสาวของฉัน ใช่ว่าพวกแกจะด่าว่าได้เหรอ ฉันว่า พวกแกถึงจะเป็นกลุ่มนอกคอก!”

“แกว่าอะไรนะ?”

“เหิมเกริม!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ก็ส่งผลกระทบทั้งตระกูลหู

แขกที่ตระกูลหูเชิญมา ก็กลัวไปครึ่งหนึ่ง เหลือเพียงผู้กล้าหาญไม่กี่คน ที่ดูต่อไป

ไม่ว่าทิศทางสุดท้ายของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร วันเกิดครบรอบเจ็ดสิบปีของหูเซียว ฉลองได้ไม่ค่อยดี

“หรือว่าไม่ใช่เหรอ?”

หูอีซานแสยะยิ้มพูดว่า: “พวกแกคงจะไม่ได้คิดว่าฉันเป็นคนเดียวกันกับหูอีซานเมื่อก่อนใช่มั้ย? ฉันอยากจะทำแบบนี้มานานแล้ว คุณถัง เป็นผู้ให้โอกาสนี้กับฉัน”

หูอีซานมองไปทางถังเฉา และถังเฉาพยักให้เขาอย่างแผ่วเบา

หูอีซานก็พูดต่อไปว่า: “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ไม่ได้รับคำอนุญาตจากฉัน พวกแกใครกล้าพูดมากแม้แต่คำเดียว ไม่ว่าจะชายหรือหญิง มีบริการตบให้!”

คำพูดเหล่านี้ไม่สามารถพูดได้ว่าไม่เผด็จการ และไม่ได้ให้ความสำคัญกับตระกูลหูด้วยซ้ำ

หูเซียวก็โบกมืออย่างกะทันหัน ใบหน้าชราก็มองไปที่หูอีซานอย่างไม่พอใจ

“ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ตัดขาดความสัมพันธ์ พวกเราก็ไม่มีความสัมพันธ์กันแล้ว แกมาจัดงานศพให้ฉันในฐานะอะไร?”

หูเซียวขับไล่หูอีซานด้วยการตัดขาดความเป็นพ่อลูก คาดไม่ถึงว่าหูอีซานไม่หวั่นไหวด้วยซ้ำ บนใบหน้าเหน็บแนมเล็กน้อย

“คุณยังคิดว่าฉันกลับมาที่นี่ใหม่ในฐานะของตระกูลหูเหรอ? ผิดแล้ว ฉันกลับมาที่นี่ใหม่ด้วยฐานะลูกน้องของคุณถัง! พวกคุณซ่อนลูกสาวของคุณถังไว้ที่ไหน วันนี้ยังอยากจะออกไปอย่างมีชีวิตอยู่มั้ย?”

สายตาของหูอีซานกวาดไปที่ทั้งงาน พูดด้วยเสียงอันดัง

“คืนนี้ ไม่เพียงแต่ตระกูลหูจะถูกทำลายเท่านั้น ผู้เข้าร่วมงานทั้งหมด ก็จะต้องตายด้วยเหตุผลนี้!”

ตูม!