บทที่ 531 ไม่ได้ตกใจกลัวไปใช่ไหม?

เพิ่งจะสิ้นเสียงของถังเฉา ทุก ๆ คนล้วนคิดว่าเขาบ้าไปแล้ว

แม้แต่ลู่โป๋หานกับเซี่ยสิงจู๋ก็ล้วนแต่คิดว่าถังเฉาบ้าไปแล้ว

ชื่ออัปมงคลของคู่นักมีดทั้งใต้และเหนือดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งเจียงเจ้อ ดวงวิญญาณที่ต้องตายไปด้วยน้ำมือของพวกเขาคู่นักมีดมีมากมายนับไม่ถ้วน ถังเฉาไปเอาความมั่นใจในตัวเองมาจากไหนกัน

ทุกคนในตระกูลหูหัวเราะเสียงดังกันทุกคน

“ฉันว่าเขาคงกลัวจนเป็นบ้าไปแล้ว ศักยภาพของคู่นักมีดทั้งใต้และเหนือเพียงแค่อ่อนแอกว่าประธานหงของสมาคมการต่อสู้ของเมืองเจียงเฉิงนิดหน่อยเท่านั้น ใช่คนที่เขาสามารถต่อต้านได้ที่ไหนกัน?”

“ฉันว่าไม่จำเป็นต้องให้คู่นักมีดออกมือหรอก เลือกนักมีดออกมาคนหนึ่งก็สามารถจัดการเขาได้แล้ว”

แม้แต่หูเซียวก็ยังยิ้มออกมา

“ที่จริงครั้งก่อนตอนที่แกรื้อบ้านใหญ่ตระกูลหูของพวกเรา ฉันก็ควรจะให้คู่นักมีดทั้งใต้และเหนือกลับมา ขอเพียงมีพวกเขาอยู่ แกก็จะทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น!”

บนใบหน้าของคนในตระกูลหูทุกคนล้วนแต่มีความจองหอง

หูจิ้งจู๋กับหูเข่อเฟิงก็มองไปที่ถังเฉาด้วยสายตาเยียบเย็น

สำหรับพวกเขาแล้ว คราวที่แล้วที่ถังเฉารื้อบ้านใหญ่ของพวกเขานั้นเป็นตอนที่ความสามารถในด้านการป้องกันของตระกูลหูอ่อนแอที่สุด

ตอนนี้คนในตระกูลหูล้วนเพียบพร้อมกันทั้งหมด ถังเฉาไม่มีโอกาสแม้แต่น้อย

แม้แต่หูอีซานก็ตึงเครียดขึ้นมา เป็นธรรมดาที่เขาจะเผด็จการเพราะตระกูลหู ไม่เพียงแต่อาศัยวิธีการสกปรกมากดขี่ข่มเหงอีกฝ่าย ทั้งยังอาศัยผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคมาควบคุมด้วยตัวเอง

เขายืนอยู่นอกรัศมีร้อยเมตร แต่ก็ยังคงสัมผัสได้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ ทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งกาย

ซูเซี่ยที่อยู่ด้านหลังกอดหูอีซานเอาไว้แน่น

ในตอนนี้เอง องครักษ์ของตระกูลลู่คนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาอย่างลนลาน

“คุณ... คุณชายลู่... ท่านวงของตระกูลลู่มาถึงแล้วครับ!”

ใบหน้าของลู่โป๋หานเต็มไปด้วยความเบิกบานใจทันที “รีบเชิญท่านวงเข้ามา!”

ถังเฉามองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ลู่โป๋หานรีบพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มทันที “คุณถังครับ ท่านวางใจเถอะ ท่านวงเป็นท่านหนึ่งในบรรดาผู้คนมากมายที่ควบคุมผู้แข็งแกร่ง ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ยอดบนสุด แต่การปกป้องชีวิตของท่านนั้นมากเกินพอแล้วล่ะครับ!”

“อย่างนั้นหรือ?”

ถังเฉายิ้ม ไม่ได้พูดอะไร

ในตอนนี้เอง บอดี้การ์ดจำนวนมากของตระกูลเซี่ย ตระกูลลู่และของหูอีซานถลันกันเข้าไปในบ้านตระกูลหู ถังเฉาจึงไม่เข้าไปแล้ว

แต่ทว่าใจของเขาร้องเตือนอย่างหนัก

เขากลัวมากว่าเสี่ยวลี้จะเกิดเหตุสุดวิสัย

ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาคงจะไม่อภัยให้ตัวเองไปตลอดชีวิต!

หูเซียวตวาดเสียงดังขึ้นมา “ขวางพวกเขาเอาไว้!”

หูจิ้งจู๋พาบอดี้การ์ดทุกคนพุ่งเข้าไปทางพวกเขา

แต่จำนวนบอดี้การ์ดของตระกูลหูมีอยู่ไม่มาก ก่อนหน้านี้ก็ถูกเฟิ่งหวงจัดการจนหมอบไปชุดหนึ่ง แม้แต่แฮงก์ที่เป็นหัวหน้าก็ยังถูกสายตาหนึ่งของถังเฉาทำให้หวาดกลัวจนเป็นลมไป ขวางไว้ไม่ได้จริง ๆ

ใบหน้าของหูเซียวเต็มไปด้วยความร้อนใจ “คู่นักมีดทั้งใต้และเหนือ รีบลงมือ ฆ่าพวกมันคนใดคนหนึ่ง!”

จับโจรต้องจับราชาโจรเสียก่อน

ขอเพียงคนใดคนหนึ่งในเซี่ยสิงจู๋ ลู่โป๋หาน และถังเฉาสามคนนั้นตายไป คนกลุ่มนี้ก็จะกลายเป็นกลุ่มคนไร้ระเบียบขาดผู้นำกลุ่มหนึ่ง สร้างความหวาดกลัวไม่ได้

ขวับ!

คู่นักมีดทั้งใต้และเหนือที่ก่อนหน้านี้ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ก็ลงมือโดยพลัน

เห็นเพียงเงาหนึ่งดำหนึ่งขาวอันเลือนรางเฉียดมายังพวกของถังเฉาและเซี่ยสิงจู๋สามคน

หัวใจของเซี่ยสิงจู๋และลู่โป๋หานตื่นเต้นจนแทบกระเด็นกระดอนออกมา

“รนหาที่ตาย...”

สายตาของเฟิ่งหวงเย็นยะเยือกอย่างรวดเร็ว ในช่วงที่คิดจะลงมือนั้นเอง

ถังเฉากลับขัดขวางเธอเอาไว้

เขาแย้มรอยยิ้ม “ผู้แข็งแกร่งของตระกูลลู่มาแล้ว คุณจะลงมือทำไม?”

เฟิ่งหวงเข้าใจในทันทีว่ารองหัวหน้าจะตัดกำลังของตระกูลลู่ ตอนนี้จึงไม่ลงมือแล้ว

“ท่านวง รีบช่วยพวกเรา!”

สีหน้าของลู่โป๋หานหวาดกลัวจนถึงขีดสุด

เพราะว่าเขามองเห็นมีดใต้ในคู่นักมีดทั้งใต้และเหนือพุ่งเข้ามาที่เขาอย่างคาดไม่ถึง

มีดเหนืออีกคนหนึ่งพุ่งไปทางถังเฉา

ตึง!

ช่วงนาทีวิกฤต ด้านหน้าของพวกถังเฉาและลู่โป๋หานสามคนก็ปรากฏเงาคนชราเงาหนึ่งทันที

นั่นก็คือท่านวง ผู้มีฝีมือสูงของตระกูลลู่

เขาปรากฏตัวในจังหวะที่พอดิบพอดี พอดีกับนาทีที่คู่นักมีดทั้งใต้และเหนือปรากฏตัวออกมา

มือทั้งสองข้างต่างจับเอาไว้ที่ข้อมือของคู่นักมีดทั้งใต้และเหนือ จากนั้นมือทั้งสองข้างก็ออกแรงในทันที

ขวับ!

ด้วยเหตุนี้ มีดในมือของคู่นักมีดทั้งใต้และเหนือก็เปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวกลางอากาศ

มีดหนึ่งแฉลบผ่านหน้ากล่องเสียงของลู่โป๋หานไป

ลู่โป๋หานสามารถสัมผัสได้ว่าลำคอของตนเองเย็นเยียบไปในชั่วพริบตา เขาตกใจกลัวจนทรุดนั่งลงไปบนพื้นดังตุ้บ

ถังเฉายังคงยืนอยู่อย่างสงบนิ่งเช่นเดิม คมมีดตัดมาที่ด้านซ้ายของเขา