ตอนที่ 557
บทที่ 557 บูโดเมืองหมิงจู
October 21, 2026
“หรูอี้ หน้าของเธอ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
พอเย่เซ่าเตี๋ยจากไป ถังหลินก็เดินมาอยู่ข้างเย่หรูอี้ทันที ถามด้วยความเป็นห่วง
เย่หรูอี้มองเขาทีหนึ่งอย่างเย็นชา “เมื่อกี้ตอนที่ยัยผู้หญิงชั่วคนนั้นตบฉัน คุณไม่หือไม่อือ ตอนนี้เธอจากไปแล้ว คุณถึงจะมีปากมีเสียงได้?”
“นั่นเป็นเพราะว่า...”
ถังหลินชะงัก อารมณ์บนใบหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดวางตัวไม่ถูก
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถพูดว่าเขากลัวเย่เซ่าเตี๋ยใช่ไหม?
แต่ก็ไม่ใช่ว่าคนที่ดีเลิศที่สุดในของทุกตระกูลถึงจะสามารถเป็นตัวแทนตระกูลไปเข้าร่วมประชุมแดนเหนือ
ถังหลินไม่ใช่คนที่ดีเลิศที่สุดของตระกูลถัง สาเหตุที่สามารถมาเมืองเจียงเฉิงได้ก็เพราะว่าเป็นโอกาสที่เขาหน้าด้านไปขอร้องคุณปู่มา
ใครใช้ให้คนที่เป็นตัวแทนตระกูลเย่เป็นเย่หรูอี้ล่ะ?
พูดตามจริง คู่สาวงามตระกูลเย่ต่อสู้แย่งชิงอำนาจกัน ถังหลินไม่รู้สึกว่าเย่หรูอี้จะสามารถเอาชนะได้เลยแม้แต่น้อย!
ถึงขั้นที่ทำไม่ได้แม้แต่การเหนือกว่า
ถึงอย่างไรเสียเย่หรูอี้ก็เพิ่งจะกลับเข้าสู่ตระกูล ไม่ว่าจะเป็นสายเลือด รากฐาน อำนาจเงินตรา ทุก ๆ ด้านล้วนแต่เทียบเย่เซ่าเตี๋ยไม่ได้
ทุก ๆทิศทางล้วนอยู่ในตำแหน่งเสียเปรียบ เย่หรูอี้เหลือเพียงสายเลือดบริสุทธิ์ กลับเป็นภัยพิบัติเสียด้วยซ้ำ
ถังหลินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาว่า “หรูอี้ ผมรู้ว่าคุณอยากจะกดหัวเย่เซ่าเตี๋ย แต่ตอนนี้คุณจะแข็งชนแข็งไม่ได้นะ!”
“หา? ถ้าอย่างนั้นคุณมี ‘ความคิดเห็นที่ยอดเยี่ยม’ อะไรบ้าง?”
เย่หรูอี้มองเขาด้วยสีหน้าถากถาง
ถังหลินรีบพูดสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาทันที “ตอนนี้สิ่งที่คุณควรจะทำที่สุดก็คือรีบหมั้นกับผม พอพวกเราแต่งงานกันแล้ว รวมกับความสามารถของตระกูลถังของผม ถ้าคุณอยากจะกดดันเย่เซ่าเตี๋ยมันก็เป็นเรื่องที่ง่ายมาก ๆ”
เย่หรูอี้ฟังดูแล้วไม่เพียงแต่ไม่ยินดี สายตากลับยิ่งหนาวยะเยือกขึ้น
“ไสหัวไป!”
เธอตวาดใส่ถังหลินด้วยความเดือดดาล
ถังหลินตกใจกลัว เห็นเย่หรูอี้กำลังอารมณ์เสีย เขาเองก็ไม่กล้าจะไปยุแหย่ พาตัวห้าคนที่ได้รับบาดเจ็บจากไป
ก่อนที่จะจากไป ยังไม่ลืมที่จะจ้องถังเฉาอย่างดุดันทีหนึ่ง
มองดูเงาด้านหลังของถังหลินที่จากไป ในดวงตาของเย่หรูอี้ก็มีรังสีสังหารที่น่าสะพรึงกลัววาบขึ้นมาทันที อยากจะสังหารขึ้นมา
นึกไม่ถึงว่าจะให้ตนกับเขาแต่งงานกัน หาเรื่องตายจริง ๆ!
เขาถึงขั้นที่ยังสู้หลินโป๋หลายไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
“ขอบคุณนะคะ”
รอจนหลังจากถังเฉากับหลินชิงเสว่เดินเข้ามาแล้ว เย่หรูอี้ก็แสดงความขอบคุณต่อถังเฉา
ถังเฉาโบกไม้โบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก จะขอบคุณก็ต้องขอบคุณภรรยาของผม”
เย่หรูอี้ยิ้มแย้ม “ฉันรู้ค่ะ”
แต่ว่าเธอเผชิญหน้ากับหลินชิงเสว่ กลับไม่ได้กล่าวขอบคุณ แต่เป็นพูดประโยคหนึ่งอย่างเย็นชา “ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะออกหน้าให้ฉัน”
รอยยิ้มของหลินชิงเสว่มีแววเสียดสีอยู่บ้าง “หรือว่าฉันในสายตาของคุณจะมีจิตใจคับแคบขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เย่หรูอี้ตกใจเล็กน้อย ส่ายศีรษะประเดี๋ยวหนึ่ง “เปล่าค่ะ ฉันคิดว่าคุณจะยังเจ็บแค้นฉันอยู่ เพราะว่าฉันทำกรุ๊ปของคุณพัง...”
“นั่นเป็นความสามารถของคุณ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ”
คิดไม่ถึงว่าหลินชิงเสว่จะตัดบทของเธอไปตรง ๆ “ยิ่งไปกว่านั้น ความเสียหายนี้อาจเป็นของคุณในภายหลังก็ได้ เรื่องร้าย ๆ อาจจะกลายเป็นเรื่องดี ๆ ก็ได้ ตอนนี้บริษัทของฉันพังกฎเก่าแล้วสร้างกฎขึ้นมาใหม่ พัฒนาได้ดียิ่งขึ้น”
ได้ยินอย่างนั้นแล้วเย่หรูอี้ก็ยิ้ม ถือโอกาสไม่พูดจา
“ตอนนี้คุณตั้งใจจะทำยังไง?”
ลั่วเยนอวิ๋นไม่รู้เอาหมากฝรั่งมาจากไหน เป่าลมไปด้วยเอ่ยถามไปด้วย
เย่หรูอี้ขมวดคิ้วแน่นทันที
การประชุมในวันนี้ ควรจะสามัคคีกันมากขึ้น กลับถูกเย่เซ่าเตี๋ยทำลายไปแล้ว
เธอสูญเสียอำนาจในการเป็นตัวแทนตระกูลเย่ไปเข้าร่วมประชุมแดนเหนือไปแล้ว อีกทั้งยอดฝีมือห้าคนของถังหลินก็ล้วนแต่ถูกถังเฉาทำให้บาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน
สภาพการณ์เช่นนี้ ถือได้ว่าระเนระนาดแล้ว
“เย่เซ่าเตี๋ย เธอสมควรตาย...”
เย่หรูอี้กำหมัดแน่น บนใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธอย่างรุนแรง
“บางทีอาจจะยังไม่แย่ขนาดนั้นนะ”
ถังเฉาเอ่ยปากกะทันหัน ทันใดนั้นก็ดึงดูดสายตาของทุกคนได้
“คุณมีวิธีหรือคะ?”
เย่หรูอี้เอ่ยถาม
หลินชิงเสว่ขมวดคิ้ว ถังเฉาถูกสมาคมการต่อสู้แบนไปแล้ว เขาจะยังมีวิธีอะไรอยู่อีก?
ถังเฉายิ้มอย่างเย็นชา “ง่ายมาก ผมลงสนามไม่ได้ เปลี่ยนคนลงสนามแทนก็จบแล้วไหม?”
พอคำนี้ลั่นออกมา ทุกคนที่เดิมทีหูผึ่งกันอยู่ก็ย้ายสายตาไปทันที
พวกเธอยังนึกว่าถังเฉาจะมีวิธีดี ๆ อะไร
พูดไปก็เหมือนไม่ได้พูด!
“คิดว่าฉันไม่เคยคิดหรือคะ? แต่ตอนนี้ยอดฝีมือและผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ก็ต่างมีนายเป็นของตัวเองแล้ว ประชุมแดนเหนือก็ใกล้จะเริ่มแล้ว ฉันจะไปหาได้จากไหนคะ?”
เย่หรูอี้เอ่ยอย่างจนปัญญา
ต่อให้เก่งสักแค่ไหน แต่ถ้าขาดปัจจัย ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ สถานการณ์แบบนี้ เธอเองก็ไร้หนทางแล้ว
เดิมทีหลินชิงเสว่ก็ไม่สนับสนุนให้ถังเฉาขึ้นต่อสู้อยู่แล้ว สถานการณ์ในตอนนี้ กลับทำให้เธอสมใจปรารถนาด้วยซ้ำไป
“ในเมื่อคุณไม่ร่วมการแข่งขันแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เป็นผู้ชมอย่างตรงไปตรงมาเถอะ พยายามทำเรื่องที่มนุษย์จะทำได้ เชื่อฟังชะตาลิขิต!”
หลินชิงเสว่เอ่ยกับถังเฉาอย่างจริงจัง
โป๊ะ!
ลั่วเยนอวิ๋นเป่าฟองหมากฝรั่งจนแตก เหนียวติดไปทั้งปาก “หรือบางที การสมาคมตระกูลหลวงหลาย ๆ ตระกูลพวกนี้เดิมก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว”
ถังเฉาเห็นด้วยกับวิธีพูดนี้
เก้าตระกูลหลวงในเยี่ยนตูที่ยิ่งใหญ่ ทุกตระกูลล้วนเห็นประโยชน์เป็นสำคัญ จัดตั้งสมาคม ใครได้ประโยชน์มาก ใครได้ประโยชน์น้อย คงจะต้องโต้เถียงกันไม่หยุดแน่ ๆ
ผลประโยชน์นี้ได้แบ่งสันปันส่วนปัญหากันไป เดิมทีก็ต้องแก้ไขกันในวันนี้
แต่ในตอนนี้ก็ใกล้จะวงแตกแล้ว จะพูดเรื่องประโยชน์อะไร?
“ไม่ได้!”
เย่หรูอี้เอ่ยอย่างมุ่งมั่น “สำหรับพวกคุณแล้วอาจจะไม่กระทบกระเทือนอะไร แต่สำหรับฉันแล้ว ฉันจำเป็นจะต้องคว้าเอาที่หนึ่งของงานประชุมครั้งนี้มาให้ได้!”
“เพราะอะไร?”
ถังเฉาเอ่ยถาม
เย่หรูอี้ลังเลอยู่สักพัก สุดท้ายก็บอกเหตุผลออกมา
“เมืองเจียงเฉิง ฉันมาที่นี่ก็เพื่อคุณ แต่ก็มีเย่เซ่าเตี๋ยริเริ่ม ร่วมกันต่อต้านฉัน ฉันแต่งตั้งคำสั่งทหารแล้ว ถ้าเอาแชมป์ที่หนึ่งประชุมแดนเหนือมาไม่ได้ ฉันก็จะถูกขับไล่ออกจากตระกูลเย่”
“...”
ได้ยินอย่างนั้นสีหน้าของถังเฉาก็เปลี่ยนไปในทันที ไม่พูดอะไรอีก
หลินชิงเสว่ก็ชินแล้ว เกรงว่าชาตินี้ทั้งชาติ เย่หรูอี้จะไร้หนทางที่จะลบฐานะ ‘ภรรยาเก่า’ ออกไปจากใจได้
แน่นอนว่าไร้หนทางจะกลับมาเป็นภรรยาได้
เพียงแต่เหตุผลนี้ทำให้ลั่วเยนอวิ๋นไม่พอใจอยู่บ้าง
“ฉันก็ว่าทำไมเธอถึงมีความตั้งใจดี จะรวมตัวตระกูลหลวงอื่น ๆ มาลอบจู่โจมตระกูลฉินได้ขนาดนี้ ที่แท้ก็ทำเพื่อตัวเธอเอง!”