ตอนที่ 562
บทที่ 562 วัฒนธรรมการดื่มเหล้า
October 21, 2026
ตอนที่เห็นร่างกายท่อนบนของถังเฉา ทุกคนต่างก็ตกใจ
ร่างกายของถังเฉาเต็มไปด้วยรอยบาดแผล รอยกระสุนรอยมีดดาบมากมาย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีรอยเย็บอีกจำนวนไม่น้อย
จินตนาการได้ไม่ยากเลยว่า นี่เป็นบาดแผลที่ถูกคมดาบฟัน
จากนั้นก็ผ่านการเย็บมา
เต็มแน่นไปทั่วทั้งตัว
อย่าว่าแต่พวกลูกน้องเลย ขนาดนายพลหวางชื่อที่สูงส่งเองก็ยังตกใจ
“เอ่อ แผลพวกนี้มันมาจากไหน?”
หวางชื่อถามขึ้นด้วยเสียงที่สั่น
ถังเฉายิ้มนิ่งๆ“ได้มาตอนทำสงครามน่ะ”
เขาชี้ไปที่บาดแผลรอยกระสุนปืนตรงหน้าอกที่อยู่ใกล้กับหัวใจ พร้อมกับพูดขึ้น“แผลนี้ใกล้หัวใจที่สุด กระสุนทะลุมาตรงนี้ ยังดีที่ชะตาผมแข็ง ยมบาลไม่กล้ารับไว้ ก็เลยยังมีชีวิตอยู่ต่อได้”
ถังเฉายิ้มๆ
“ตรงนี้ล่ะ?”
ทหารอารักขาคนหนึ่งชี้ไปที่รอยไหม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงแผ่นหลังของถังเฉา พร้อมกับถามขึ้น
“ตรงนี้เหรอ? ตรงนี้ได้ตอนไปช่วยชีวิตคน ตอนนั้นศัตรูได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ จุดไฟเป็นทะเลเพลิงขนาดใหญ่ ผมวิ่งเข้าไปช่วยผู้บัญชาการออกมา ตอนนั้นเนื้อหนังก็เลยถูกไฟคลอกจนหมด”
ถังเฉายิ้มพลางพูดขึ้น
“แล้ว ตรงนี้ล่ะ?”
ทหารอารักขาอีกคนหนึ่งสายตามองไปยังรอยดาบจุดหนึ่ง พร้อมกับถามขึ้น
“นี่เป็นผู้ที่แข็งแกร่งของฝั่งศัตรูเข้าร่วมในสนามรบ คนนั้นเป็นราชดาบ เขาฟันผมหนึ่งที ผมก็จัดการหักดาบของเขา แล้วฆ่าเขา”
“แล้วตรงนี้……”
ต่อมาอีกนานสองนาน ถังเฉาก็อธิบายที่มาของรอยแผลให้กับเหล่าบรรดาทหารอารักขาอย่างใจเย็น
แม้แต่นายพลหวางชื่อเองก็ฟังอย่างใจจดใจจ่อ ดื่มด่ำไปราวกับตัวเองโดนซะเองเหมือนกัน
น่าเหลือเชื่อ
น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ที่ตัวของถังเฉา มีรอยแผลมากมายขนาดนี้
นี่มันเป็นร่างกายที่เต็มไปด้วยเกียรติภูมิอย่างแท้จริง！
หวางชื่อก็อยากฟังถังเฉาเล่าต่อ แต่เขาก็ตอบสนองกลับมากะทันหัน นี่เขามาตรวจสอบถังเฉา ไม่ใช่มาฟังเรื่องราวของเขา！
ดังนั้นหวางชื่อก็รีบพูดตัดบทขึ้นมาทันที“พอแล้วๆ ตรวจสอบก่อน เสร็จแล้วค่อยคุยกัน！”
บรรดาผู้คนตรงนั้นก็ดึงสติกลับมา
แต่ว่า ท่าทีของพวกเขาที่มีต่อถังเฉาก็เปลี่ยนไปตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
ไม่มีความหวาดกลัวและระมัดระวังตัวแบบก่อนหน้านี้แล้ว ในแววตาแฝงไปด้วยความเคารพนับถือ
“คุณผู้ชาย เชิญคุณมายืนตรงกลางเครื่องสแกนด้วยครับ”
ทหารอารักขาคนหนึ่งโบกมือทำท่าทางเชิญ พร้อมกับพูดบอกถังเฉา
ถังเฉาพยักหน้า มายืนอยู่ตรงหน้าเครื่องสแกนอย่างให้ความร่วมมือ
มีแสงส่องผ่านมาทันที แสงอินฟาเรด ส่องมาทั่วทุกจุดของร่างกายถังเฉา
ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าของหวางชื่อ ไม่ช้าก็แสดงให้เห็นถึงภาพแสกนร่างกายของถังเฉา
พอเห็นแล้ว พวกหวางชื่อ ก็พากันตกใจขึ้นมา ตกใจจนเหงื่อไหล
ในร่างกายของถังเฉา มีเศษกระสุนและใบมีดหลายชิ้นฝังเอาไว้
พวกเศษกระสุนเศษใบมีดพวกนี้อยู่ในร่างกายของถังเฉา แทบจะไม่สามารถผ่าออกมาได้เลย
ถึงขนาดที่มีหลายชิ้นที่อยู่ใกล้กับหัวใจ ปอด อวัยวะสำคัญมากๆ แค่อีกนิดเดียว ก็ถึงชีวิตได้เลย！
ถ้าเป็นคนธรรมดาได้รับบาดแผลมากมายขนาดนี้ อย่าว่าแต่กระสุนและใบมีดจำนวนมากมายขนาดนี้เลย แค่อันเดียวก็ตายไปเรียบร้อยแล้ว
ถังเฉา มีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ได้ยังไง?
แถมยังมีชีวิตชีวา กระฉับกระเฉงอีกด้วย?
“คุณ คุณ คุณลงมาได้แล้ว”
พอดึงสติกลับมา หวางชื่อก็น้ำเสียงหวาดกลัวสุดๆ หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ
“หาสาเหตุที่สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นเจอไหม?”
ถังเฉายิ้มพลางพูดถามขึ้น
“ตรวจ ตรวจเจอแล้วครับ เป็นวัสดุโลหะพวกเศษกระสุน ใบมีด เลยทำให้สัญญาณเตือนภัยร้อง”
สายตาของหวางชื่อเปลี่ยนเป็นเคารพนับถือ จู่ๆก็ก้มตัวลง โค้งคำนับเก้าสิบองศาให้กับถังเฉา
“ขอโทษด้วยครับ คุณผู้ชาย คุณไม่ใช่บุคคลอันตราย แต่เป็นฮีโร่ของต้าเซี่ย！พวกเราต้องขอโทษคุณคุณด้วยครับ！”
พรึ่บๆๆ！
ข้างหลังของหวางชื่อ ทหารอารักขาทุกคนต่างโค้งคำนับให้กับถังเฉาด้วยความเคารพอย่างพร้อมเพรียงกัน
เป็นภาพที่ดูดีน่าทึ่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
ถังเฉายิ้มพร้อมกับส่ายหัว“นี่กำลังทำอะไรกัน? พวกคุณก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ทำไมต้องขอโทษด้วย?”
“เพราะว่า เพราะว่าคุณคือนักรบ คือฮีโร่ยังไงล่ะครับ สู้รบสงครามมานับไม่ถ้วน รอยแผลที่ร่างกาย ก็คือหลักฐานที่ดีที่สุด เป็นความรุ่งโรจน์อันสูงสุด！”
หวางชื่อสองตาเริ่มแดง น้ำเสียงตื้นตันเหมือนจะร้องไห้
คนอื่นๆก็ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
ที่สัญญาณเตือนภัยส่งเสียงเตือนเป็นเพราะว่าเศษกระสุนและใบมีดที่อยู่ภายในร่างกายของถังเฉา แต่พวกเขากลับมองว่าถังเฉาเป็นบุคคลอันตราย
พวกเขาทำผิดไปแล้วยังไงล่ะ！
“ลุกขึ้นมาได้แล้ว”
ถังเฉายิ้มอย่างอิ่มเอม“ตอนนี้ผมเป็นคนธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้นเอง อีกอย่าง ที่พวกคุณทำแบบนี้ก็ถูกแล้ว ไม่ว่าใครจะเข้ามา ก็จะละเว้นเป็นกรณีพิเศษไม่ได้ เข้าใจไหม?”
“เข้าใจครับ！”
หวางชื่อนำ ทุกคนก็ตะโกนตามขึ้นมาเสียงดัง
ถังเฉากะที่จะออกจากที่นี่
จู่ๆหวางชื่อก็พูดขึ้นมาข้างหลังถังเฉา“ผมขอทราบชื่อเสียงเรียงนามของคุณได้ไหมครับ?”
ถังเฉาไม่ได้หันหน้ากลับมา แต่โบกมือ
“ผมก็แค่สามัญชนคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ต้องเอ่ยชื่อหรอก”
เสียงของถังเฉาดังขึ้นมา
“แต่พวกคุณต้องจดจำความภาคภูมิใจของตัวเองเอาไว้ ทหารทุกคน ล้วนแต่เป็นตัวอย่างที่ดีทั้งนั้น！”
“ครับ！！！”
หวางชื่อเปล่งเสียงออกมาดังก้อง
คำพูดของถังเฉาไม่หนักแน่นมาก แต่กลับซ่อนเร้นเวทย์มนตร์บางอย่างเอาไว้ ทำให้พวกเขารู้สึกตกใจไม่น้อย
เกิดมาเป็นคน ไม่ควรทำผิดต่อผู้คน
ใช้ร่างกายที่เป็นเลือดเนื้อ หล่อหลอมให้เป็นกำแพงเมืองที่ไม่มีที่สิ้นสุด
“คำนับ！”
หวางชื่อเปล่งเสียงออกมาเสียงดัง
พรึ่บๆๆ！
บรรดาทุกคนต่างพากันคารวะเคารพให้กับเงาหลังของถังเฉา อยู่นานสองนาน
ธงแดงใหญ่โบกสะบัดตามสายลม พระอาทิตย์สาดแสงลงมา ใบหน้าทุกคนถูกเคลือบจนเป็นสีทองอร่าม
……
วาเลียนท์ วิลล่า พวกหลินชิงเสว่รออยู่นานแล้ว ถังเฉาก็ยังไม่กลับมาสักที
เว่ยหมิงจวินยิ้ม“พวกเราไม่ต้องรอแล้ว เขาจะต้องถูกจับไปในฐานะบุคคลอันตรายแน่ๆ พวกเรากินกันก่อนเถอะ”