บทที่ 564 สมาชิกสำรองของกองทัพปราณมังกร

คำพูดตอบกลับอย่างไม่แยแสของหลินรั่วหวีดังก้องไปทั่วห้องหรูหรา ทำให้ที่นี่เงียบสงบลงในทันที

ถึงขนาดที่ทำให้หลินฉ่ายเวยตัวสั่นกระส่าย

เพราะว่าเธอรู้สึกได้ถึง จิตสังหารที่แสนเยือกเย็น มันพุ่งพรวดออกมาอย่างกะทันหัน ทำให้ร่างกายเธอหนาวสั่น

พวกหลินชิงเสว่ ลั่วเย่นหัวก็มองหลินรั่วหวีด้วยสายตาที่ไม่คาดคิด

จริงๆแล้ว หลินชิงเสว่พบว่ามันมีตรงไหนที่มันแปลกๆอยู่ตั้งนานแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลถัง ตระกูลฉิน หรือว่าตระกูลเย่ คนที่ส่งมาล้วนแต่เป็นรุ่นแด็กรุ่นเล็ก เช่นพวกเย่หรูอี้ เย่เซ่าเตี๋ย ฉินกวนฉี ถังหลิน

มีเพียงแค่ตระกูลหลินเท่านั้น ที่ผู้นำตระกูลหลิน หลินรั่วหวีออกมานำทีมเอง

มันทำให้ผู้คนสงสัยอย่างเลี่ยงไม่ได้

ว่าผู้นำตระกูลหลิน หลินรั่วหวีผู้ทรงพลังจะมาสู้กับพวกคนรุ่นเล็กแบบเย่หรูอี้ ฉินกวนฉีเหรอ?

นี่มันเป็นการลดทอนศักดิ์ศรีตัวเองเกินไป！

แต่ตอนนี้พวกเธอรู้แล้ว ว่าการที่หลินรั่วหวีมาที่เมืองเจียงเฉิงด้วยตัวเองแบบนี้ จริงๆแล้วไม่ได้มาร่วมการประชุมแดนเหนือเลย

การประชุมแดนเหนือเป็นแค่ทางผ่านเท่านั้น เป้าหมายหลักก็คือ เพื่อมาฆ่าถังเฉาต่างหาก

ดังนั้น เขาจึงพาองครักษ์อ้านอิ่งจำนวนครึ่งหนึ่งมาด้วย

ข้างกายของถังเฉายังมีบอดี้การ์ดสาวที่เก่งกาจมากๆอยู่ เฟิ่งหวง

องครักษ์อ้านอิ่งจำนวนครึ่งหนึ่งนี้ สามารถรับมือกับความแข็งแกร่งของเฟิ่งหวงได้อยู่

ที่เหลือ ก็คือหลินรั่วหวีลงมือกับถังเฉา

“คุณกล้าทำร้ายเขาอย่างนั้นเหรอ！”

หลินชิงเสว่ที่ได้รู้ความจริงก็โมโหมาก ตื่นตัวจนมีเส้นเลือดปูดเต็มคอ แววตาทั้งโกรธทั้งหวาดกลัว

ลั่วเย่นหัวสายตาก็นิ่งขรึมลงเช่นเดียวกัน“เขาเป็นคนที่อยู่ในการคุ้มครองปกป้องของฉัน คุณคิดจะแตะต้องเขา ถามฉันแล้วยัง?”

“ไม่จำเป็นต้องถามคุณ！”

หลินรั่วหวีมองจ้องลั่วเย่นหัวไปตรงๆ ในแววตาไร้ซึ่งความกลัว“เวลาผมจะทำเรื่องอะไร ก็ดูว่าอยากหรือไม่อยากทำ ไม่ใช่ดูว่าทำได้หรือไม่ได้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

พอได้ฟังแบบนั้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป

พวกหลินเจิ้นสง หลินฉ่ายเวยแววตาก็ดูหวั่นเกรงไม่น้อย

หลินรั่วหวี

กฎข้อบังคับต่างๆเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาแล้วมันใช้ไม่ได้ผล

ดูแค่ว่าอยากหรือไม่อยากทำ ไม่ดูว่าทำได้หรือไม่ได้

เผด็จการเกินไปไหม?

หลินชิงเสว่รีบหันหน้าไปพูดกับถังเฉาทันที“ถังเฉาคุณอย่ากลัว มีฉันอยู่ด้วย เขาไม่กล้าทำร้ายคุณหรอก”

ถึงแม้ว่าจะพูดออกมาแบบนี้ แต่เธอกลับไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย

เพราะว่าต่อหน้าหลินรั่วหวีแล้ว มากสุดก็แค่หลินรั่วหวีรู้สึกผิดต่อเธอเท่านั้น

เพราะว่าความรู้สึกผิด มันเลยมาช่วยเติมเต็มให้อย่างไม่มีเงื่อนไข

แต่ถ้าเกิดวันไหน ที่หลินรั่วหวีไม่มีความรู้สึกผิดนั่นแล้วล่ะ?

หลินชิงเสว่ความมั่นใจอยู่ที่ไหน?

แทบจะไม่มีพละกำลังความสามารถที่จะไปต่อต้านได้เลย

ปึ้ง

ถังเฉากลับวางตะเกียบลง มองหลินรั่วหวีนิ่งๆ หรี่ตาลงอย่างอันตราย

“เกี่ยวข้องกับอำนาจอิทธิพล? บุคคลอันตราย? ดูท่า คุณน่าจะรู้อะไรมาสินะ?”

ถังเฉาน้ำเสียงเยือกเย็น ค่อยๆลุกขึ้นมา

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่จังหวะที่ถังเฉาลุกขึ้นมา ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าแรงกดดันมันเพิ่มสูงขึ้น

ราวกับว่ามันกดแน่นจนพวกเขาแทบจะหายใจไม่ออก！

ถังเฉาจับสังเกตคำพูดที่หลินรั่วหวีพูดขึ้นได้อย่างเฉียบแหลม

ไปเกี่ยวข้องกับอิทธิพลอำนาจอะไรสักอย่าง

ที่พูดนี่หมายถึง‘หว่างเหลี่ยง’ไม่ใช่หรือไง?

ค้างคาวก็อยู่ข้างกายเขา

ในขณะเดียวกันค้างคาวก็ลึกลับว่องไว แข็งแกร่งทรงพลัง

ทุกอย่างล้วนแต่ชี้ไปที่หลินรั่วหวี

หลินรั่วหวี เป็นคนขององค์กร‘หว่างเหลี่ยง’?

จิตสังหารเริ่มก่อตัวแน่นขึ้นมา ในขณะที่ถังเฉาเริ่มสรุปผลทั้งหมดออกมาได้แล้ว

“คุณมีความสัมพันธ์อะไรกับ‘หว่างเหลี่ยง’?”

ถังเฉาเปิดปากพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ ก้าวเดินตรงไปยังหลินรั่วหวีทีละก้าวๆ

เว่ยหมิงจวินถอยหลังไปอยู่ริมๆด้วยความตกใจกลัว

นอกจากความตกใจกลัวแล้ว สายตาของเธอยังตื่นเต้นอีกด้วย

เพราะว่าในที่สุดถังเฉากับหลินรั่วหวีก็จะมาต่อสู้แบบตัวต่อตัวกันแล้ว！

นี่มาหาที่ตายชัดๆเลย！

หลินรั่วหวียิ้มนิ่งๆ“อยากรู้เหรอ? ถ้าอย่างนั้นขึ้นไปบนสังเวียนที่ประชุมแดนเหนือ สู้กับฉันสักตั้งสิ ถ้าชนะ ฉันจะบอกนายเอง”

ถังเฉาหรี่ตาลงกว่าเดิม

“นี่คุณ……กำลังท้าทายผมเหรอ?”

หลินรั่วหวีลูบคาง“นายต่างหากล่ะที่มาท้าทายฉัน เพราะว่าฉันจะยืนอยู่รอบสุดท้าย”

ถังเฉายิ้มอ่อน แต่ว่ารอยยิ้มนั้น เยือกเย็นสุดๆ

“น่าสนใจ……ได้ ผมรับคำท้า แต่ว่า ถึงตอนนั้นผมไม่มีทางออมมือแน่นอน”

“ชีวิตและความตายล้วนแต่ถูกลิขิตไว้แล้ว”

บูม！

พอคำพูดสุดท้ายออกมา ทุกคนก็สีหน้าตกใจกลัวทันที

“อย่านะ！”

หลินชิงเสว่กับหลินจ้าวหยูนตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน แถมยังมาจากที่นั่งข้างๆของพวกเขาอีกด้วย

หลังจากที่ตะโกนออกไปแล้ว พวกเธอเองก็อึ้งตะลึงไป

สองพี่น้องมองหน้ากัน สายตาจริงจังทั้งคู่

หลินชิงเสว่ยืนอยู่ข้างถังเฉา จับแขนของถังเฉาไว้แน่น

ส่วนหลินจ้าวหยูนยืนอยู่ข้างๆหลินรั่วหวี รั้งแขนของหลินรั่วหวีไว้แน่นเช่นกัน

เมื่อตะกี้ พวกเธอตะโกนออกมาโดยสัญชาตญาณ

ไม่อยากให้เลือดตกยางออก ไม่อยากให้ถึงขั้นต้องเสียชีวิต

พวกเธอกลับกลายมาอยู่ฝั่งตรงข้ามกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ

พอตระหนักได้ถึงตรงนี้ หลินชิงเสว่กับหลินจ้าวหยูนทั้งสองคนสีหน้าก็ซีดขาวทันที

“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง……”

พวกเธอพึมพำกับตัวเอง

ถ้าถังเฉากับหลินรั่วหวีไปเจอกันที่ประชุมแดนเหนือจริงๆ ไม่ว่าใครจะเป็นใครจะตาย ต่อไปสองพี่น้องจะมองหน้ากันในฐานะอะไร?

ศัตรู?

หรือว่ามิตร?

“ถังเฉา คุณสัญญากับฉันแล้ว ว่าจะไม่เข้าร่วมประชุมแดนเหนือ แถมคุณก็ถูกสมาคมการต่อสู้แบนแล้วด้วย คุณจะไปเข้าร่วมได้ยังไง?”

หลินชิงเสว่พูดถามขึ้นอย่างลนลาน

ถังเฉายิ้มอย่างอบอุ่น“ถึงผมไม่ได้เข้าร่วม แต่ก็มีเรื่องที่ผมต้องไปทำ ผมไม่มีทางแพ้แน่นอน！”

ถังเฉามั่นใจมาก หลินชิงเสว่กลับส่ายหัวอย่างไม่หยุดไม่หย่อน

“นี่มันไม่ใช่เรื่องของแพ้หรือว่าไม่แพ้……”

หลินชิงเสว่อยากจะพูดอะไรต่อ แต่กลับพบว่าสายตาของถังเฉาไม่ได้อยู่ที่ตนเองแล้ว