ตอนที่ 566
บทที่ 566 ตะโกนสวัสดีครูฝึก！
October 21, 2026
ห้ะ！
เว่ยหมิงจวินพูดประโยคนี้จบ หลินเจิ้นสงกับหลินฉ่ายเวยสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที จ้องเขม็งเธอด้วยความโมโห
พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเว่ยหมิงจวินยังจะกล้ามาให้ร้ายคนอื่นอีกในสถานที่แบบนี้
แต่ว่า นี่มันก็เป็นความแยบยลที่เว่ยหมิงจวินมีมากเกินกว่าใคร
ชีวิตก็คือการพนันครั้งใหญ่ ถ้าชนะ ก็สามารถเลื่อนขึ้นตำแหน่งสูงได้อย่างง่ายดาย แต่ถ้าแพ้ ก็จะไม่เหลืออะไรเลย
โชคดีก็คือ การพนันครั้งก่อน เว่ยหมิงจวินพนันชนะไป
ดังนั้นเธอจึงกลายเป็นเจ้าแม่ของตระกูลหลิน
“หือ?”
ประโยคนี้ก็ดึงดูดความสนใจของสมาชิกสำรองกองทัพปราณมังกรทุกคน
แม้แต่ในแววตาของนายพลหวางชื่อก็อัดแน่นไปด้วยความเยือกเย็น
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?”
นายพลหวางชื่อมาอยู่ตรงหน้าของเว่ยหมิงจวิน คิ้วยกขึ้น“ไหนคุณว่ามาซิ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
พอได้ฟังแบบนั้น เว่ยหมิงจวินก็สีหน้าดีอกดีใจ
เธอรู้ว่าตัวเองพนันถูกแล้ว！
เธอเล่าเรื่องที่ถังเฉา หลินชิงเสว่ แล้วก็ลั่วเย่นหัวไม่ออกมาต้อนรับ แถมยังใส่ไฟแต่งเสริมเพิ่มเติมให้เรื่องรุนแรงมากขึ้น
พยายามบิดเบือนความจริง พูดเกินจริง
จงใจให้พฤติกรรมของถังเฉาเหมือนกับไม่เคารพต่อสมาชิกสำรองของกองทัพปราณมังกร！
“คุณพูดไร้สาระอะไร！ถังเฉาเคยพูดเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน?”
หลินฉ่ายเวยพูดตัดบทพูดของเว่ยหมิงจวิน สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกกลัวมากเหมือนกัน
ถึงยังไงนี่มันก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอะไร นี่มันสมาชิกสำรองของกองทัพปราณมังกรตั้งมากมายขนาดนี้เชียวนะ
“พวกคุณอย่าไปฟังเธอพูดพล่ามไร้สาระนะ ก็จริงที่พี่ชายของฉันไม่ได้มาด้วย แต่เขาไม่ได้มีความคิดแบบนี้แน่นอน……”
หลินฉ่ายเวยพยายามพูดอธิบาย แต่กลับถูกประโยคเดียวของเว่ยหมิงจวินตอกกลับมา
“แล้วฉันพูดผิดหรือไง? เขาไม่ใช่แค่ไม่มาเท่านั้นนะ แต่ยังพูดสบประมาทสมาชิกสำรองของกองทัพปราณมังกรอีกด้วย！”
เว่ยหมิงจวินพูดขึ้นอย่างเยาะเย้ย“เขาพูดว่า‘พวกทหารใหม่’ไม่ใช่หรือไง? แล้วไม่ดูสภาพตัวเองเลย กล้าดียังไง?”
หลินฉ่ายเวยกับหลินเจิ้นสงสีหน้าดูไม่ได้
พวกเขาพูดอะไรไม่ออก
เพราะว่าถังเฉาพูดแบบนั้นจริงๆ
สีหน้าของหวางชื่อกับเถี่ยนิ้วก็มืดมนลงทันที
บางทีพวกเขาอาจจะไม่สนใจคำพูดก่อนหน้าของเว่ยหมิงจวินก็ได้ ถึงยังไงจะมาหรือไม่มาต้อนรับ ก็เป็นเหตุผลของคนเขา
แต่ว่าจะมาสบประมาทแบบนี้ไม่ได้！
“คนคนนั้นอยู่ที่ไหน? ต้องพูดกันให้รู้เรื่อง！”
หวางชื่อพูดด้วยความโกรธ
เว่ยหมิงจวินพูดยิ้มๆ“เขาอยู่ที่ห้องอาหารในห้องหรูหราของพวกเรา แต่เขาเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านภรรยาที่ไม่มีใครยอมรับของตระกูลพวกเรา พวกคุณอยากจะทำอะไรได้หมดเลย”
หวางชื่อยิ้มอย่างเย้ยหยัน“ไม่ได้จะทำอะไรเกินเลยขนาดนั้นหรอก แค่อยากจะถามสักหน่อย ว่าเขากล้าดียังไงถึงพูดมาขนาดนี้”
เซี่ยสิงจู๋ ลู่เจียงไห่และหูอีซานที่อยู่ข้างหลังสุดก็ตกตะลึงไป
ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านภรรยาของตระกูลหลิน ก็คือคุณถังไม่ใช่หรือไง?
หรือว่ายังมีลูกเขยคนอื่นอีกเหรอ?
พวกเขาก็ตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเว่ยหมิงจวิน
“ถังเฉา ครั้งนี้ฉันจะดูว่านายจะอธิบายยังไง！”
เธอไม่กังวลเลยสักนิดว่าคำพูดของเธออาจจะถูกพลิกกลับมาก็ได้ เพราะว่าในห้องหรูหรามีกล้องวงจรปิดติดอยู่
คำพูดที่ถังเฉาพูด ถูกถ่ายเอาไว้หมดแล้ว
เขาหนีไม่รอดแล้ว！
หลินฉ่ายเวยและหลินเจิ้นสงก็ตามไปด้วยความเป็นห่วงถังเฉา
ก่อนหน้านี้เขาเตือนถังเฉาแล้ว ว่าอย่าพูดแบบนี้ คิดไม่ถึงว่าจะกลายมาเป็นจุดอ่อนให้อีกฝ่ายเล่นงานซะได้
หลินรั่วหวีทำได้แค่ดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างนิ่งเงียบ ก็ไม่ได้ห้ามปามอะไร
สำหรับเขาแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เว่ยหมิงจวินทำทั้งหมดนี้ ล้วนแต่เป็นประโยชน์ต่อเขาทั้งนั้น
ไม่นาน พวกเขาก็กลับมาถึงวาเลียนท์ วิลล่าอีกครั้ง
ตอนนี้หลินชิงเสว่กับถังเสี่ยวลี้กินอาหารเสร็จแล้ว กำลังดูวิวทิวทัศน์อยู่ข้างๆ
ถังเฉากับลั่วเย่นหัวก็ยังคงดื่มเหล้า มองดูเงาหลังของสองแม่ลูกอย่างยิ้มแย้ม
ปัง！
ในตอนนี้เอง ประตูก็เปิดออก
เว่ยหมิงจวินพากลุ่มคนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามา ชี้ไปที่ถังเฉาพร้อมกับพูดขึ้น“คนนี้นี่แหละ！”
“ถ้าพวกคุณไม่เชื่อล่ะก็ จะไปตรวจสอบดูกล้องวงจรปิดก็ได้นะ ดูว่าเขาพูดจริงไหม！”
เว่ยหมิงจวินพูดอย่างแน่วแน่มั่นใจ พวกหลินฉ่ายเวยก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น
พอเห็นคนมากมายขนาดนี้เข้ามา หลินชิงเสว่ก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที เอาถังเสี่ยวลี้ไปแอบไว้ข้างหลัง พูดถามขึ้นอย่างระแวง
“พวกคุณจะทำอะไร?”
“ไม่อะไรหรอก แค่จะถามนิดหน่อยเท่านั้น”
หวางชื่อเดินตรงไปยังถังเฉาพร้อมกับยิ้มอย่างเย้ยหยัน
เว่ยหมิงจวินถอนหายใจออกมาอีกครั้ง“ชิงเสว่ สามีของเธอพูดจาไม่รู้จักขอบเขต ไปยุแหย่ฮีโร่พวกนี้เข้าแล้วน่ะสิ！”
ตอนแรกหวางชื่อคิดที่จะเปิดประเด็นถามขึ้น แต่พอเห็นหน้าตาของถังเฉา เขาก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
“คุณ คุณนั่นเอง?！”
ถังเฉาเงยหน้าขึ้น ยิ้มให้กับหวางชื่อ“บังเอิญจริงๆ เจอกันอีกแล้ว”
หวางชื่อรีบหันหน้าไป มองเว่ยหมิงจวินอย่างเคร่งขรึม“คนที่คุณบอกว่าลามปามไม่สุภาพ คือเขาอย่างนั้นเหรอ?”
เว่ยหมิงจวินพยักหน้า“ใช่น่ะสิ คำพูดของเขา ขนาดฉันยังฟังต่อไปไม่ได้เลย！”
หวางชื่อลังเล“รอเดี๋ยว ผมขอตัวออกไปรายงานก่อน”
พูดจบ หวางชื่อก็เดินออกจากวิลล่า
พวกของเถี่ยนิ้วไม่ได้เข้ามาด้วย รออยู่ข้างนอก
ส่วนพวกเซี่ยสิงจู๋ พวกเขาก็ยิ่งไม่มีสิทธิ์เข้าไปเลยด้วยซ้ำ ยืดคอชะเง้อมองดูจากข้างนอก
“เกิดอะไรขึ้น? เขาล่ะ?”
พอเห็นหวางชื่อไม่ได้พาคนออกมา เถี่ยนิ้วก็ขมวดคิ้ว พูดถามขึ้น
หวางชื่อสีหน้าเคร่งขรึม“พี่เถี่ย อีกฝั่งอาจจะมีภูมิหลังที่ใหญ่โตครับ ผมยังมีคุณสมบัติไม่เพียงพอที่จะไปตัดสิน ผมว่า คุณเข้าไปดูสักหน่อยดีกว่าไหมครับ?”
คำพูดนี้ทำให้เถี่ยนิ้วคิ้วกระตุกขึ้น“ใคร มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่กัน?”
เถี่ยนิ้วเป็นคนมีประสบการณ์มาโชกโชน เขาไม่เชื่อเลยว่าจะมีคนที่สุดยอดไปกว่าพวกเขาอีก
เถี่ยนิ้วชี้คนที่อยู่ข้างหลัง“นาย ไปดูซิ ว่ามีภูมิหลังอะไร”