บทที่ 598 การสร้างเจ็ดบ้าบู๊

เมื่อคำถามนี้ลดลง สายตาของบ้าบู๊ก็เย็นชาด้วยเจตนาฆ่า และเขาก็จ้องไปที่มู่ตงเฟิงอย่างไม่ละสายตา

สายตาของมู่ตงเฟิงก็เย็นชาลงทันที และร่างกายของเขาก็แน่นขึ้น

เพราะเขารู้สึกถึงลมหายใจที่แรงกล้า ซึ่งค่อยๆลอยขึ้น

ศูนย์กลางของแหล่งนั้นคือบ้าบู๊

ลมหายใจแบบนี้ แม้แต่มู่ตงเฟิงก็ยังรู้สึกได้ถึงความกดดัน

“ใช่ ผมเป็นคนทำร้ายเอง”

อย่างไรก็ตาม เขายังคงยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง จ้องไปที่บ้าบู๊และพูด

เขาเป็นผู้พิทักษ์แดนตะวันตก และก็เป็นหนึ่งในผู้ที่เก่งกาจในต้าเซี่ย เขาจะแสดงความอ่อนแอได้อย่างไร?

ผลของสิ่งนี้คือ สายตาของบ้าบู๊มืดมนยิ่งขึ้น และเจตนาฆ่าที่เย็นชาก็วาบผ่าน

เมื่อเห็นเช่นนี้ รอยยิ้มที่เย่อหยิ่งบนใบหน้าของมู่ตงเฟิงก็เพิ่มมากขึ้น “นี่เป็นความผิดของคุณ ถ้าคุณไม่หยิ่งเกินไปและไม่ยอมมาพบผม เขาจะถูกผมทำร้ายได้อย่างไร?”

ประโยคนี้เย่อหยิ่งเกินไป แม้แต่บ้าบี สายตาของเขายังเย็นชา

"คุณคิดอย่างนั้นจริงๆหรือ?"

บ้าบู๊มองไปที่มู่ตงเฟิง เสียงของเขาเย็นชามาก

"แน่นอน"

มู่ตงเฟิงพูดจางๆ “ผมเป็นผู้พิทักษ์แดนตะวันตก ผมต้องการพบใคร ใครกล้าไม่มาพบ? ในตะวันตก นั่นเป็นโทษประหารชีวิต!”

บูม!

ทันทีที่เสียงหายไป ลมหายใจอันน่าตกตะลึงก็โพล่งออกมารอบๆมู่ตงเฟิง ซึ่งสูสีกับบ้าบู๊

หลังจากที่ทั้งสองพบกัน พวกเขาไม่ได้เริ่มต่อสู้ในทันที แต่ยังคงเผชิญหน้ากัน พยายามที่จะครอบงำและกดอีกฝ่ายด้วยออร่าของตัวเอง

ไม่ใช่ว่าพวกเขากลัว แต่เพราะมาถึงระดับอย่างพวกเขา ไม่สามารถลงมือสุ่มสี่สุ่มห้า

เมื่อลงมือ ผลสุดท้ายก็ต้องเป็นไม่คุณตายก็ผมตาย

บ้าบู๊แค่อยากกู้หน้ากลับมา และมู่ตงเฟิงก็ต้องการให้อีกฝ่ายยอมอ่อนข้อ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครยอมก้มหัวให้ใคร

นี่คือความเย่อหยิ่งของผู้แข็งแกร่ง

บรรยากาศเจตนาฆ่าเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ และบ้าบู๊ก็จ้องมองมู่ตงเฟิงอย่างไม่ละสายตา “แล้วรู้ไหม ว่าคนที่คุณเพิ่งทำร้าย เป็นใคร?”

"มันคือใคร?"

มู่ตงเฟิงถามอย่างไม่ใส่ใจเลย

จากปากของบ้าบู๊ ค่อยๆพูดออกมาสี่คำ

“ลูกศิษย์นักรบเทพ”

“ลูกศิษย์นักรบเทพ？”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สายตาของมู่ตงเฟิงก็ตกตะลึงในทันที และใบหน้าของเขายิ่งมีความระวังมากขึ้นไปอีก

ไม่มีเหตุผลอื่น

เขาเคยได้ยินสี่คำว่า "ลูกศิษย์นักรบเทพ"

ยังรู้ว่าลูกศิษย์นักรบเทพหมายถึงอะไร

ในดินแดนต้าเซี่ย บ้าบู๊ได้สร้างกระแสบูโด

อย่างไรก็ตาม บ้าบู๊ก็ถูกสอนโดยคนอื่นเช่นกัน

คนอื่นไม่รู้ว่าใครเป็นอาจารย์ของบ้าบู๊ แต่พวกเขารู้ว่าเขามีฉายาว่า "นักรบเทพ"

เพื่อสืบสานสิ่งนี้ บ้าบู๊ก็เดินทางไปทั่วโลกไปเผยแพร่

บรรดาผู้ที่เข้าร่วมสายนี้ เรียกรวมกันว่า "สายเลือดนักรบเทพ"

ตัวอย่างเช่น สมาคมการต่อสู้ในภูมิภาคต่างๆ ก็อยู่ในสายของสายเลือดนักรบเทพ

ไม่ว่าลูกศิษย์นักรบเทพคนไหน แม้ว่าจะเป็นประธานของสมาคมการต่อสู้ ก็จะต้องต้อนรับเขาเป็นการส่วนตัว สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงสถานะอันสูงส่งของเขา

อย่างไรก็ตาม มู่ตงเฟิงได้ทำร้ายลูกศิษย์นักรบเทพอย่างรุนแรง เห็นว่าบ้าบู๊โกรธแค่ไหน

แต่ว่า แม้ว่าสถานะของลูกศิษย์นักรบเทพจะสูงส่ง แต่ก็ยังไม่มีใครเทียบได้กับมู่ตงเฟิง

ดังนั้นมู่ตงเฟิงจึงไม่รู้สึกว่าเขาทำอะไรผิด

“ไม่ว่าจะเป็นลูกศิษย์นักรบเทพหรือสายเลือดนักรบเทพ ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็อยู่ภายใต้ต้าเซี่ยอันยิ่งใหญ่ของผม ผมเป็นผู้พิทักษ์แดน พวกคุณกล้าไม่เชื่อฟังผมหรือ?"

มู่ตงเฟิงเย้ยหยัน

เป็นผลให้สายตาของบ้าบู๊เย็นลง "แสดงว่า ผู้พิทักษ์มู่จะไม่ให้คำอธิบายใดใช่หรือไม่?"

ดวงตาของมู่ตงเฟิงหรี่ลงลึก “ถ้าไม่ให้คำอธิบาย คุณจะทำอะไรกับผมได้บ้าง?”

สายตาของบ้าบู๊เย็นชา ขณะที่เขากำลังจะพูด

เอี๊ยด!

จู่ๆ ก็มีรถมาจอดหน้าโรงแรม

ประตูรถเปิดออก ชายหนุ่มรูปงามในชุดสูทและรองเท้าหนังเดินเข้ามา

“พ่อบุญธรรม ผมมาช่วยคุณ ไอ้สารเลวคนไหนที่ไม่มีตา กล้ามาทำให้คุณไม่พอใจ?”

ชายหนุ่มไม่ทราบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือบ้าบู๊ผู้โด่งดัง

การแสดงออกของมู่ตงเฟิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย "สวูตง ทำไมคุณถึงมาที่นี่?"

ถ้าถังเฉาอยู่ที่นี่ เขาต้องรู้จักเขาแน่นอน เพราะเขาคือคุณชายของตระกูลฉิน ฉินสวูตงผู้ซึ่งเคยทะเลาะกับเขาครั้งที่แล้ว

เขาเป็นลูกบุญธรรมของมู่ตงเฟิง ก่อนหน้านี้มีโทเค็นเจ้ามังกร มู่ตงเฟิงเป็นคนให้เขาเอง

ฉินสวูตง ยิ้มและพูดว่า"ผมได้ยินมาว่าวันนี้เป็นวันที่พ่อบุญธรรมมาที่เมืองเจียงเฉิง แต่ผมรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นพ่อบุญธรรมมา จนลูกพี่ลูกน้องของผมบอกผมว่ามีคนทำให้พ่อบุญธรรมขุ่นเคือง"

“ไอ้โง่นี่...”

ภายนอกโรงแรม สีหน้าของฉินโช่ววงเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขามองไปที่ฉินกวนฉีโดยไม่รู้ตัว

ฉินกวนฉีส่ายหัวอย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่ผม!"

หลังจากนั้น ฉินกวนฉีก็มองไปที่ฉินผู่หยาง

ฉินผู่หยางยิ้ม "ผมเป็นคนเรียกมาเอง เราทุกคนออกจากบ้าน แต่เราไม่ได้แจ้งสวูตง ถ้า สวูตงรู้ เขาจะไม่พอใจแน่นอน"

"..."

ฉินกวนฉีมองไปที่ฉินผู่หยางอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้พูดอะไร

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เขาได้เห็นถึงจุดประสงค์ของฉินผู่หยางในการทำเช่นนี้

เรียกเขามาแบบนี้ ฉินสวูตงจะถูกฆ่าโดยฉินผู่หยาง!

ฉินผู่หยางไม่เหมือนกับมู่ตงเฟิงที่ชนะ ดังนั้นเขาจึงทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ เพื่อทำการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ขัดขวางสถานการณ์

นี่คือทั้งหมดที่เขาสามารถทำได้

แต่เขาคิดไม่ถึงว่า การก่อความวุ่นวายของเขา ซึ่งทำให้บ้าบู๊มีเป้าหมายใหม่อีกครั้งในทันใด

เขาจ้องไปที่ฉินสวูตง และทันใดนั้นก็ยิ้มให้เขา "เมื่อกี้คุณเรียกเขาว่าพ่อบุญธรรม?"

"ใช่!"

ฉินสวูตงไม่ได้ตระหนักว่าความตายกำลังจะมาถึง เขายังคงมองบ้าบู๊ด้วยความดูถูก "ตาบอดไปแล้วจริงๆ แม้แต่พ่อบุญธรรมของผมก็ยังกล้าที่จะยั่วยุ คุณรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร เขาเป็นถึงผู้พิทักษ์แดนตะวันตก..."