บทที่ 605 ตบหน้าตัวเอง

ภายในสนามกีฬา มีคนนั่งอยู่เต็มหมดแล้ว รอแค่ประชุมแดนเหนือเริ่มเท่านั้น

ทันใดนั้นก็สังเกตเห็นว่ามีการทะเลาะวิวาทกันบนอัฒจันทร์ ดึงดูดสายตาของผู้คนมากมาย

“นี่เป็นประธานหงของสมาคมการต่อสู้แห่งเมืองเจียงเฉิงไม่ใช่เหรอ? สมาชิกทุกคนของสมาคมการต่อสู้ต่างก็มากันหมดแล้วด้วย！”

“เรื่องนี้นายก็ไม่รู้เหรอ? ดูเหมือนว่าจะมีสมาชิกของสมาคมการต่อสู้ตายไปหนึ่งคน สภาพศพก็น่าอนาถมาก กะโหลกถูกส่งกลับไปที่สำนักงานใหญ่ของสมาคมการต่อสู้ นี่มันกำลังตบหน้าของสมาคมการต่อสู้ชัดๆ จากนั้นประธานหงก็ดูเหมือนจะกำลังสงสัยเด็กหนุ่มคนนี้อยู่”

“ไม่ใช่หรอกมั้ง เด็กหนุ่มคนนี้สามารถฆ่ายอดฝีมือของสมาคมการต่อสู้ได้เชียวเหรอ?”

บรรดาแขกที่ดูอยู่รอบๆต่างก็เริ่มพูดซุบซิบกันขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

ข่าวการตายที่น่าอนาถของหลัวจวิน ก็สะเทือนทางฝั่งตำรวจเช่นกัน

แม้ว่าข่าวจะถูกบล็อกไปเรียบร้อยแล้ว แต่ถ้าอยากจะค้นหาล่ะก็ ยังหาเจออยู่บ้าง

พวกเขาตกใจ ชายหนุ่มอายุน้อยขนาดนี้ จะสามารถฆ่าสมาชิกของสมาคมการต่อสู้ได้ยังไง

ไม่นาน ก็มีคนดูออกว่าเป็นถังเฉา

“เขาชื่อถังเฉา เป็นประธานกรรมการของจวี้เฟิงกรุ๊ป หรือก็คือสามีของประธานของลี่จิงกรุ๊ปนั่นเอง เนื่องจากรากฐานของพวกเขาอยู่ที่หมิงจู ก็เลยดึงดูดให้คนของสมาคมการต่อสู้หมิงจูมากันหมด！”

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”

ทุกคนให้ความสนใจสถานการณ์ที่นี่อย่างใกล้ชิด

จากบทสนทนาของคนที่ผ่านไปมา หลินชิงเสว่ก็รู้ถึงสาเหตุที่สมาคมการต่อสู้แห่งเมืองเจียงเฉิงมาหาถึงที่

จู่ๆหน้าก็เยือกเย็นทันที

“ประธานหง ฉันเป็นประธานของลี่จิงกรุ๊ป คนที่คุณหา คือสามีของฉัน เขาไม่มีทางไปฆ่าผู้บริสุทธิ์ตามอำเภอใจแน่นอน！”

หลินชิงเสว่พูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

หงเทียนหยาน้ำเสียงเยือกเย็น“เขาจะฆ่าหรือไม่ฆ่า ฉันมีการตัดสินอยู่ในใจ ในตอนนี้ เขาเป็นผู้ต้องสงสัยเบอร์ใหญ่ที่สุด！”

หงเทียนหยาไม่ยอมถอย

ถังเฉายิ้มเบาๆ“พวกคุณจะจับผม ก็เข้าใจได้ แต่ก็ต้องหาหลักฐานว่าผมเป็นฆาตกรมาให้ได้ด้วยสิ?”

หงเทียนหยาสายตาเยือกเย็นทันที

“หลักฐานตอนนี้ฉันยังหาไม่เจอ แต่จับแกกลับไป ก็มีหลักฐานแล้วไม่ใช่หรือไง”

ถังเฉาไม่ได้พูดอะไร หรี่ตาลงเล็กน้อย

ดูท่า คงจะทรมานจนกว่าจะทนไม่ไหวแล้วให้สารภาพออกมาแน่ๆ

เย่เทียนหลงพาคนมาปกป้องถังเฉาและพวกหลินชิงเสว่ จากนั้นก็มาเผชิญหน้ากับหงเทียนหยา

“ตลก คุณถังบอกว่าไม่ได้ฆ่าคนของคุณ ก็คือไม่ได้ฆ่า หรือว่าพวกคุณคิดว่าท่ามกลางสมาคมของพวกคุณ มีใครที่สามารถเทียบคุณถังได้บ้างอย่างนั้นเหรอ?”

เย่เทียนหลงพูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน คำพูดพวกนี้มันเป็นเรื่องไร้สาระมากสำหรับเขา

หงเทียนหยากลับโมโหขึ้นมาไม่น้อย“ว่าไงนะ?”

ในคำพูดของเย่เทียนหลง เขาฟังออกถึงความดูถูกดูแคลน

หยุดไปสักพัก สายตาที่หงเทียนหยามองไปยังของเย่เทียนหลงหรี่ลงเล็กน้อย“ไอ้หนู แกนึกว่าตัวเองสืบทอดตำแหน่งสมาคมการต่อสู้ของตระกูลเหยียนแล้ว จะไม่เห็นผู้อาวุโสอยู่ในสายตาได้อย่างนั้นเหรอ?”

เมืองเจียงเฉิงกับเมืองหมิงจูอยู่ใกล้กัน การเปลี่ยนแปลงของสมาคมการต่อสู้หมิงจู หงเทียนหยาก็พอจะรู้อยู่บ้าง

เย่เทียนหลงหัวเราะออกมายกใหญ่“จะบอกคุณตรงๆก็แล้วกัน สมาคมการต่อสู้หมิงจู ไปก้าวก่ายล่วงเกินคุณถัง ก็เลยถูกยึดแทนที่ หรือว่าเมืองเจียงเฉินของคุณก็อยากจะเดินตามรอยเท้าอย่างนั้นเหรอ?”

หงเทียนหยาสายตาเฉียบคม หันมองถังเฉา

ข้อมูลนี้ เขาไม่เคยรู้มาก่อน

“สรุปก็คือ ถ้ามีสมาคมการต่อสู้หมิงจูของผมอยู่ คุณก็อย่าคิดจะลงมือกับคุณถังเป็นอันขาด！”

เย่เทียนหลงสายตาเยือกเย็น

พวกหลินชิงเสว่ หลินจ้าวหยูน หลินฉ่ายเวยต่างก็ตรึงเครียดขึ้นมา แต่ถังเฉากลับดูเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด

ยิ้มนิ่งๆ บ่งบอกพวกเธอว่าไม่เป็นไร

ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ได้กะที่จะสอดมือเข้าไปยุ่งเหมือนกัน

“คุณถัง！”

“คุณถัง！”

ในตอนนี้เอง ที่ไม่ไกลก็มีกำลังพลมาอีกสองชุด

หงเทียนหยาพอมอง สายตาก็หวั่นเกรงทันที

กำลังพลสองชุด แยกเป็นหนุ่มวัยรุ่นหล่อเหลาสองคนนำขบวนมา

ทั้งสองคนหน้าตาหล่อเหลา เสื้อสูทรองเท้าหนัง ด้านหลังมีคนติดตามมามากมายเหมือนกัน

“ตระกูลซ่งกับตระกูลต่งแห่งหมิงจู……”