บทที่ 613 เจ้ามังกรคือใคร?

เมื่อชื่อของ' เจ้ามังกร ' ได้ถูกประกาศออกมาแล้ว ผู้คนทั้งโรงยิมต่างเงียบกริบ

ดูเหมือนทุกคนจะนิ่งสงบลง สายตาราวกับไร้ซึ่งจิตวิญญาณและจ้องมองไปยังพิธีกรที่ยืนอยู่ตรงกลางสนาม

ซึ่งแม้แต่มู่ตงเฟิงเอง ก็ยังจ้องด้วยสายตางงงวย บ่งบอกได้ถึงความตกใจ

เจ้ามังกร!

หากเป็นผู้คนที่อาศัยอยู่ในต้าเซี่ยก็คงไม่เคยมีใครที่ไม่ได้ยินชื่อนี้!

เจ้ามังกรแห่งแดนเหนือ เจ้าแห่งปราณมังกร ที่ที่มีเขาอยู่จะต้องปลอดภัยที่สุด

เขาคือเทพหนุ่มแห่งสงครามที่ปกป้องประเทศตั้งแต่แรกเริ่ม

บนเขาโยวเหิงนั้น เป็นผู้พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ต่อเก้ากษัตริย์ผู้ปรีชา แต่ยังชูความน่าเกรงขามของต้าเซี่ยออกมา

เขายอมที่จะอยู่ใต้คนผู้เดียว แต่อยู่เนื้อคนนับหมื่น

มีคนเคยเล่าต่อกันมาว่า เจ้ามังกรได้บรรลุถึงจุดสุดยอดไปนานแล้ว ถึงแม้เจ้าแห่งสามแดนใหญ่จะมาร่วมมือกัน ก็ไม่สามารถปราบเจ้ามังกรที่ใช้เพียงมือเดียวได้

คนแบบนี้ จะมาเข้าร่วมงานแข่งขันแดนเหนือแน่เหรอ?

ถ้าอยู่ในสนามแข่งจริงคนอื่นก็คงไม่กล้าแม้แต่จะคิด!

" เจ้ามังกร.... "

" มาแล้วเหรอ?! "

หลินชิงเสว่ หลินจ้าวหยูน ลั่วเย่นหัวและคนอื่นๆ ต่างตั้งตารอ ในใจราวกับมีคลื่นกำลังซับกระหน่ำเข้ามา

นี่มันเรื่องที่คาดไม่ถึงเสียจริง!

คนนับไม่ถ้วนกำลังเริ่มกว่าตาทั่วบริเวณสนามแข่ง เพื่อที่จะตามหาเจ้ามังกรที่ว่านั้น

จากนั้น หากันอยู่ ก็ไม่มีใครเจอแม้แต่ร่องรอยเงาของเจ้ามังกร

เพราะว่า พวกเขาไม่รู้ว่าเจ้ามังกรหน้าตาเป็นเช่นไรต่างหาก!

แต่ว่า สิ่งนี้ก็ไม่สามารถขัดขวางเสียงของผู้คนในงานแข่งขันแดนเหนือที่เจี๊ยวจ๊าวได้

ไม่ว่าจะผู้ชมหรือว่าผู้เข้าแข่งขัน สีหน้าไม่ได้แสดงออกแค่ความตื่นเต้นเพียงเท่านั้น แต่สีหน้ายังแสดงราวกับ กำลังมองเห็นไอดอลของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

แต่ก็ยังมีบางคนที่ไม่กล้าเชื่อ

" เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้จะชัดๆ "

ราชนิกุลตระกูลเย่ตรงนี้ หญิงสาวคนหนึ่งมีสีหน้าขาวซีด ร่างกายสั่นสะท้าน ปากเอาแต่พร่ำบ่นประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา

คนคนนั้นก็คือเย่เซ่าเตี๋ย

เธอทำตัวราวกับว่าเห็นผี ตาทั้งสองข้างเบิกโพลงและมองไปยังเย่หรูอี้ที่อยู่ข้างๆ อย่างไม่เชื่อสายตา

" เจ้ามังกร คือคำที่เธอตะโกนออกมาใช่ไหม? "

น้ำเสียงของเย่เซ่าเตี๋ยสั่นไหว

มุมปากของเย่หรูอี้ยกขึ้นมา ก่อนจะหัวเราะเบาๆ " แน่นอน "

ตู้ม!

เมื่อคำนี้ออกมา สีหน้าของเย่เซ่าเตี๋ยตกใจจนถึงขีดสุด พร้อมกัดฟันแน่น แล้วไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

ก่อนหน้านี้เธอพูดอวดอ้างกับเย่หรูอี้ว่าเธอมีนักสู้ที่ฝีมือดีอย่างหงเทียนเฉิน

สรุปพอมองกลับไป เย่หรูอี้ก็ไปหาเจ้ามังกรมาจนได้

และนี่ก็คือเจ้ามังกรแดนเหนือ!

ผู้รักษาและคุ้มครองต้าเซี่ย!

ถ้าเขาเข้าร่วมการแข่งขันงานแข่งขันแดนเหนือนี้ ใครจะกล้าอะไรได้ล่ะ?

เจ้ามังกรไม่มีผู้ใดเทียบเทียมได้

เพียงหมัดเหล็กคู่ดุจป้อมปราการคู่นั้นไม่มีผู้ใดเหมือน!

เย่หรูอี้ไม่มีอะไรที่จะต้องสนใจเย่เซ่าเตี๋ย

ในสายตาของเธอ ผู้คนมากมายก็เหมือนกับตัวตลกตัวหนึ่ง แล้วยิ่งเป็นเย่เซ่าเตี๋ย ก็เป็นแค่ตัวตลกตัวหนึ่งที่ดูฉลาดขึ้นมาหน่อยแค่นั้น

ซึ่งเธอไม่ได้ใส่ใจอะไรตั้งแต่แรกแล้ว

เธอมีแผนที่ใหญ่กว่านั้น

สายตาของเย่หรูอี้ มองผ่านกลุ่มคนมากมาย และไปตกอยู่ที่ตัวของถังเฉา

ถังเฉาเองก็ส่งสายตากลับมาพอดี

สายตาที่ดูเหมือนจะพูดได้ของเย่หรูอี้แฝงไปด้วยความกังวล เธอมองไปยังถังเฉา

นี่เป็นแผนระหว่างพวกเขาสองคน แต่ที่แท้ก็ใช้ชื่อเสียงของเจ้ามังกรในการเข้าร่วมแข่งขัน

ใครจะไปรู้ว่าผลลัพธ์ที่ตามมาจะเป็นเช่นไร

ถังเฉาไม่ได้รู้สึกกังวลเลยสักนิด แถมใบหน้ายังเป็นรอยยิ้มจางๆ

ณ เวลานี้ ก็เริ่มมีคนที่จะคาดเดาว่าเพราะเหตุใดเจ้ามังกรถึงมาร่วมแข่งขันในงานแข่งขันแดนเหนือ

มู่ตงเฟิงก็อยากรู้คำตอบของปัญหานี้เช่นกัน

แต่ละคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็ไม่ใช่คนโง่ แต่กลับกัน เป็นคนที่ฉลาดและเฉียบคม

สุดท้าย พวกเขาก็ลงมติออกมา : เจ้ามังกรก็มาเพื่อรักษาเกียรติอันสูงส่งของ ' เจ้ามังกร ' เอง!