บทที่ 672 มีเรื่องตามมาไม่หยุดหย่อน

ชายวัยกลางคนนั้นหน้าดำคร่ำเครียดอย่างกับก้นกระทะ เดิน ดุ่มๆ เข้ามาในสนามบิน

ถ้าถังเฉาอยู่ตรงนี้ มันก็ดูออกไม่ยากเลย หน้าตาของชายวัยกลางคนกับหลงชื่อเทานั้นค่อนข้างเหมือนกัน

นี่คือพ่อของเขา!

ผู้คนที่อยู่รอบๆ ต่างพากันตกใจ มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นราวกับเห็นผี

นี่คือสามตระกูลหลวงในเยี่ยนตูเลยนะ!

ไม่ว่าจะตระกูลหลวงตระกูลไหนต่างก็เจอได้ยาก ครั้งนี้มาทีเดียวถึงสามตระกูล ใครกันที่เรียกพวกเขามาแบบนี้?

“หลินรั่วหวี?”

“ลั่วเย่นหัว?”

“แล้วก็……”

“พ่อ! พ่อมาที่นี่ได้ยังไงครับ?”

พอสายตามาหยุดอยู่ตรงที่ชายวัยกลางคนคนนั้น หลงชื่อเทาก็ช็อกไปเลย

พ่อของเขาก็ตกใจไม่ต่างกัน!

“ว่าไงนะ? พ่อของคุณชายหลงอย่างนั้นเหรอครับ?”

ซ่งเต๋อโหย่ก็งงเหมือนกัน ทำหน้าอึ้งๆ

ทีนี้ สายตาที่เขาหันมองไปที่ถังเฉา หลินชิงเสว่ และเจียงไป๋เสว่ก็ดูหวาดกลัวขึ้นมาทันที

สามคนนี้ มีฐานะอะไรกันแน่?

ตอนแรกที่ตระกูลเจียงแห่งตระกูลหลวงมาถึง ซ่งเต๋อโหย่วก็รู้สึกว่ามันที่สุดแล้ว ไม่นึกเลยว่านั่นแค่เรื่องต้นเท่านั้น

เมื่อรวมกับ ตระกูลเจียงแห่งตระกูลหลวง สามคนนี้ ก็ได้เรียกทั้งตระกูลเจียง ตระกูลหลิน ตระกูลลั่ว และตระกูลหลงมาหมดเลย!

ขาทั้งสองข้างของซ่งเต๋อโหย่วกำลังอ่อนแรง จนแทบจะเป็นลมแล้ว

หลินรั่วหวีกับลั่วเย่นหัวทั้งสองนั้นไม่ได้เข้าไปพัวพันด้วย และไม่ได้สนใจหลงชื่อเทา ทั้งสองเดินตรงไปที่ถังเฉากับหลินชิงเสว่

“ไม่เป็นไรใช่มั้ยลูกสาว?”

ทั้งสองได้ถามออกมาพร้อมกัน

หลินรั่วหวีนั้นยังคงทำหน้าเรียบเฉย

แต่ใบหน้าที่งดงามอย่างถึงที่สุดของลั่วเย่นหัวนั้นกลับเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรค่ะ”

หลินชิงเสว่ตอบด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย

ตูม!

พอได้ยินสรรพนามที่ลั่วเย่นหัวเรียกหลินชิงเสว่ หัวสมองของหลงชื่อเทากับซ่งเต๋อโหย่วก็ระเบิดออกมาทันที

“ลูกสาวเหรอ?”

“ลูกสาวของหลินรั่วหวีกับลั่วเย่นหัว?”

สมองของซ่งเต๋อโหย่นั้นหยุดชะงักไปทันที

หลงชื่อเทาที่เหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง เขาจ้องมองหลินชิงเสว่ด้วยสีหน้าที่เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด

ก่อนหน้านี้เขาเองก็รู้สึกว่าหลินชิงเสว่นั้นหน้าคุ้นๆ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว!

หลินรั่วหวีกับลั่วเย่นหัวมีเธอเป็นลูกสาว!

เธอแค่คนเดียว ก็อยู่ในสองตระกูลแล้ว!

เป็นคุณหนูอันดับหนึ่งแห่งเยียนจิงอย่างไร้ข้อกังขา!

แต่ภายหลังเธอก็ออกจากเยี่ยนจิง ไปสร้างตัวที่เมืองหมิงจู

ก็คือเธอคนนี้!

เหงื่อเย็นเม็ดใหญ่ๆ ผุดขึ้นมาที่หน้าผากของหลงชื่อเทา ราวกับคนที่เพิ่งถูกดึงขึ้นมาจากใต้น้ำยังไงอย่างนั้น

แล้วผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอล่ะ?

สายตาของหลงชื่อเทาไปหยุดอยู่ที่ถังเฉา

ถังเฉาได้ล้วงเอาบุหรี่ที่มีสัญญาลักษณ์จัดให้เฉพาะสนามรบขึ้นมาสูบอย่างสบายใจ

หลินรั่วหวีพยักหน้าให้ถังเฉา ถือเป็นการทักทาย

ส่วนลั่วเย่นหัวนั้นทำตัวเป็นกันเองกว่า ตอนที่มองไปที่ถังเฉา เธอก็ได้ยิ้แย้มออกมา

“ลูกเขยที่น่ารักของแม่ มาที่เยี่ยนตูทำไมไม่บอกแม่สักคำเลยล่ะ?”

โครม!

ทันใดนั้น หลงชื่อเทากับซ่งเต๋อโหย่วก็ราวกับถูกฟ้าผ่าอีกครั้ง ทั้งสองเอาแต่จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความช็อก

คนๆนี้คือ เขยของตระกูลลั่วอย่างนั้นเหรอ?

คู่ครองของคุณหนูอันดับหนึ่งเหรอ?