บทที่ 700 พี่น้องฝาแฝด

หนุ่มวัยรุ่นแนะนำตัวเอง หลินชิงเสว่ขมวดคิ้วทวนความจำอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นคนนี้จริง ๆ

“ฉันคิดออกแล้ว เป็นคุณนั่นเอง”

ได้ยินอย่างนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของจางขุยก็ตื่นเต้นยิ่งขึ้น “ใช่ไหมล่ะ? บังเอิญจริง ๆ เลยนะ ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอกันที่นี่”

ทว่าหลินชิงเสว่กลับไม่ได้แสดงความรู้สึกดีใจที่ได้เจอเพื่อนเก่าออกมา ตรงกันข้าม บนใบหน้ากลับเย็นยะเยือก ไม่ได้พูดต่อบทสนทนาโดยสิ้นเชิง

นี่ทำให้จางขุยรู้สึกอึดอัดขัดเขินอยู่บ้าง หัวเราะแหะ ๆ สองที “ชิงเสว่ ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว คุณยังสวยเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ”

“ขอบคุณค่ะ”

หลินชิงเสว่ตอบเสียงเรียบไปหนึ่งประโยค จากนั้นก็ดึงมือของถังเฉา เอ่ยว่า “ที่รักคะ พวกเราไปจ่ายเงินกันเถอะค่ะ”

ถังเฉาพยักหน้า จากนั้นเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์เหมือนกับไม่รับรู้

บึ้ม...

พอคำพูดนี้ของหลินชิงเสว่ลั่นออกมา สมองของจางขุยก็ขาวโพลนในทันที

เดินเร็ว ๆ ตามหลินชิงเสว่ไป ขวางทางพวกเขาเอาไว้

“เดี๋ยวก่อน คุณเรียกเขาว่าอะไรนะ? ที่รัก?”

“คุณแต่งงานแล้ว?”

สีหน้าของหลินชิงเสว่ยังคงเย็นชา “มีปัญหาเหรอคะ?”

พูดจบมือข้างขวาของเธอก็โผล่ขึ้นมาอย่างไม่ทันระวัง เห็นเพียงว่าบนนิ้วนางสวมแหวนเพชรระยิบระยับไว้หนึ่งวง

ในต้าเซี่ย ผู้หญิงสวมแหวนไว้บนนิ้วนาง ก็คือสถานะแต่งงานแล้ว

จางขุยที่เดิมทีภายในใจตื่นเต้นจนเหมือนกับเปลวไฟก็เหมือนกับถูกน้ำเย็นราดใส่จนหนาวจับใจ สีหน้าเปลี่ยนไปเป็นไม่น่ามองเป็นอย่างมาก

“สามีของคุณ คือเขา?”

จางขุยชี้ไปที่ถังเฉา เอ่ยถามขึ้น

หลินชิงเสว่ไม่พูดไม่จา แต่สีหน้าบนใบหน้ากลับเยือกเย็นขึ้นเรื่อย ๆ

นี่เป็นการตอบคำถามของเขาแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

สีหน้าของจางขุยกลายเป็นไม่น่ามองขึ้นเรื่อย ๆ สีหน้าราวกับกินแมลงวันเข้าไป

นานมาแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่จะออกมาจากตระกูลหลง ถังเฉาก็เอาชุดสูท Tailcoat คืนให้กับหลงเฟยหยู่ไปแล้ว ตอนนี้กำลังสวมชุดของตัวเองอยู่

สวมเสื้อเชิ้ตเรียบง่าย ท่อนล่างเป็นกางเกงลำลองหนึ่งตัว เครื่องแต่งกายทั้งชุดรวมกันยังไม่ถึงแม้กระทั่งเลขห้าหลัก!

นึกไม่ถึงว่านางฟ้าของตนจะแต่งงานกับผู้ชายระดับล่างเช่นนี้?

ใบหน้าของจางขุยกระตุกอย่างรุนแรง จากนั้นก็เอ่ยด้วยความโมโหเป็นอย่างยิ่งว่า “ชิงเสว่ คุณอย่ามาหลอกผมนะ เขาไม่ใช่สามีของคุณ แต่เป็นคนขับรถของคุณ ใช่ไหม?”

หลินชิงเสว่สวยมาตั้งแต่เด็กจนโต โดยเฉพาะตอนมัธยม ตอนที่ทุกคนยังไม่โต หลินชิงเสว่ก็เป็นคนที่โดดเด่นกว่าใคร บนร่างมีออร่าแห่งความร่ำรวย

คนบางคนมีฐานะดั้งเดิมร่ำรวยหรือไม่ ก็สามารถดูออกได้จากนิสัยเฉพาะตัว เห็นได้ชัดว่าหลินชิงเสว่เป็นคนแบบนั้น

จางขุยเคยลองเข้าใกล้หลินชิงเสว่ แต่ว่าก็เหมือนกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ผลลัพธ์คือกลิ่นอายเย็นชาจากบนร่างของเธอทำให้ผู้คนมองแล้วต้องผงะถอย!

เธอเด็ดเดี่ยวและไม่ไปมาหาสู่กับใคร เหมือนกับของล้ำค่าที่พระเจ้าตกทอดเอาไว้บนโลกมนุษย์ ควรจะไร้ราคีใด ๆ ทำไมถึงได้ไปแต่งงานกับผู้ชายแบบนี้ได้?

ทันใดนั้นไฟริษยาในใจของจางขุยก็ขยายขึ้น สายตาที่มองไปยังถังเฉาเต็มไปด้วยความเลวร้าย

ถังเฉากวาดสายตามองเขาอย่างเย็นชา แต่ไม่ได้พูดอะไร

ตรงกันข้ามกับหลินชิงเสว่ บนใบหน้าน่ารักปรากฏความโมโหอย่างรุนแรง “คุณช่วยเคารพสามีของฉันหน่อย เขาก็คือสามีของฉัน!”

“ไม่ใช่ เขามันเป็นคนยังไง คุณแต่งงานกับเขา? ปัจจัยของผมไม่ได้ดีกว่าเขาพันเท่าหมื่นเท่าหรอกหรือ?”

เป็นเดือดเป็นร้อนมาก จางขุยเอ่ยเสียงดัง ทันใดนั้นก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์

สีหน้าของหลินชิงเสว่ก็เปลี่ยนเป็นไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง ชำเลืองมองสองสาวฝาแฝดข้างกายของจางขุยแวบหนึ่ง “คนที่ชีวิตส่วนตัวยุ่งเหยิง ดูเหมือนจะไม่มีคุณสมบัติจะมาถามฉันนะ?”

“คุณ...”

พอคำนี้ลั่นออกมา จางขุยก็ชะงักไป

สองสาวพี่น้องฝาแฝดหนึ่งขวาหนึ่งซ้ายเองก็เปลี่ยนสีหน้า สายตาที่มองไปยังหลินชิงเสว่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย

“เธอหมายความว่ายังไง? ฉันกับพี่สาวของฉันเป็นแค่เพื่อนของคุณชายจาง พวกเรามาซื้อห้องเป็นเพื่อนเขา ไม่ได้หรือไง?”

“ใช่ พูดจาให้มันดี ๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตบปากเธอให้แตก!”

สองพี่น้องเอ่ยด้วยความเดือดดาล

หลินชิงเสว่ยิ้มอย่างเย็นชา ไม่มีแม้แต่ความสนใจที่จะตอบรับ

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่เจ้าหญิงของตระกูลหลินแล้ว แต่ก็ไม่ใช่คนที่พวกผู้หญิงที่เอาตัวแลกเงินพวกนี้จะมาเทียบได้