บทที่ 723 ขุดพื้นสามฉื่อ

ถึงแม้เย่เซ่าเตี๋ยจะเย่อหยิ่งมาก นิสัยก็โหดร้าย แต่ในแก่นลึกของเธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก

ความฉลาดในที่นี้ ไม่ใช่แค่ฉลาดเฉลียว

แต่เธอรู้จังหวะรุกรับ เข้าใจในสถานการณ์ และรู้อย่างชัดแจ้งว่าเวลาไหนควรทำอะไร

ในแวดวงพวกเขา ไม่มีศัตรูตลอดกาล มีเพียงผลประโยชน์ที่เป็นนิรันดร์

ขอแค่ผลประโยชน์มากพอ ศัตรูกลายมาเป็นเพื่อนได้ เพื่อน ก็กลายมาเป็นศัตรูได้เช่นกัน

ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับถังเฉาที่ไม่ค่อยถูกกันก่อนหน้านี้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเย่เซ่าเตี๋ย

เธอเชื่อสุดหัวใจว่าด้วยรูปโฉมของเธอ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ถังเฉาจะปฏิเสธตัวเอง

ร่างกาย คือต้นทุนชีวิตที่ผู้หญิงใช้ประโยชน์ได้มากที่สุด บ่อยครั้งที่ศัตรูของเย่เซ่าเตี๋ยไม่ปฏิเสธที่จะคลานขึ้นไปบนเตียงของเธอ

ไม่ว่ายังไง เรื่องที่ถังเฉาคืออาจารย์ของบ้าการค้านั้น เรียกได้ว่าเป็นพายุทำลายล้าง โหมกระหน่ำหัวใจของทุกคน

นี่ไม่เพียงแต่หยุดความคิดที่ตระกูลหลินคิดจะแย่งซอยตงเฉินไว้ แม้แต่คนอื่นๆก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่ง

จะยุ่งได้ยังไงกัน?

เขาเป็นถึงอาจารย์ของบ้าการค้าเลยนะ!

ซองตงเฉิน จะแย่งกับถังเฉาได้ยังไงกัน

ไม่มีโอกาสเลยสักนิด

ภายใต้สายตาตื่นกลัวของผู้คนนับไม่ถ้วน บ้าการค้าเดินขึ้นเวทีอย่างด้วยสีหน้าจริงจัง

เนื่องจากบ้าการค้าออกหน้าแล้ว ถ้าอย่างนั้นเจ้าภาพของการประมูลซอยตงเฉิน ย่อมต้องดำเนินโดยบ้าการค้า

หม่าเหวินซวน ท่านชิว ยืนอยู่ด้านหลังเขาด้วยความนอบน้อมประหนึ่งลูกน้อง

บ้าการค้าสีหน้าจริงจัง พูดเสียงก้อง "ตอนนี้ฉันขอประกาศว่า การประมูลครั้งสุดท้ายของซอยตงเฉิน เริ่มอย่างเป็นทางการ!"

ไม่มีเสียงปรบมือ

เงียบสงบกันหมด

ขนาดคนที่ได้เบอร์มาอย่างเย่เซ่าเตี๋ย ฉินกวนฉีและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้เข้าร่วมการประมูล

สุดท้ายตกลงกันด้วยราคาหนึ่งพันห้าร้อยล้าน จากถังเฉา

มองถังเฉาและพวกบ้าการค้าที่ถ่ายรูปรวมบนเวทีแล้ว ทุกคนอิจฉาสุดๆ แต่ไม่มีใครกล้าแสดงออกว่าไม่พอใจ

ใครจะกล้า?

ถังเฉาเป็นอาจารย์ของบ้าการค้า ซอยตงเฉินนี้ต้องตกอยู่ในมือของเขาอย่างแน่นอน

หลินชิงเสว่มองภาพนี้อึ้งๆ มีสีหน้าตื้นตันสุดๆเช่นเดียวกัน

ก่อนหน้านี้ถังเฉาบอกว่าเขาตั้งใจจะซื้อซอยตงเฉิน แต่หลินชิงเสว่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าถังเฉาจะซื้อมาได้จริงๆ

ถ้าจะบอกว่าหลินชิงเสว่ไม่ตื้นตันนั้นเป็นไปไม่ได้

ได้ครอบครองซื่อเหอย่วนในเยี่ยนจิง เป็นเกียรติขนาดไหนกัน?

ลำดับต่อมา ก็คือการทำเรื่องเอกสารการเข้าอยู่

เหมือนๆกับเขตอาศัยชั้นสูงที่อื่น ขั้นตอนทำเรื่องซับซ้อนมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบ้านแบบซื่อเหอย่วนเลย

แต่ถังเฉาใช้เวลาเพียงห้านาทีก็จัดการเสร็จ

หลินชิงเสว่ผงะ ถามอย่างฉงน “ทำไมคุณจัดการเรียบร้อยได้เร็วขนาดนั้นล่ะคะ?”

ธนาคารไม่อนุญาตให้จ่ายเงินทีเดียวมากขนาดนั้น

ถังเฉายิ้ม “จ่ายเสร็จแล้ว เรากลับกันเถอะ”

พูดจบ เขาก็พาหลินชิงเสว่ออกจากวังคริสตัล

ที่จริง ถังเฉาไม่ได้จ่ายเงิน

ทั้งสมาคมการค้าเก้าราชาเป็นของเขา ต่อให้เขาจ่ายเงิน หนึ่งพันห้าร้อยล้านนี่ก็แค่ออกจากกระเป๋าซ้ายมาเข้ากระเป๋าขวา

“พรุ่งนี้ก็เข้าไปชมบ้านได้แล้ว”

ถังเฉาพาสมาชิกครอบครัวทั้งหมดขึ้นรถแท็กซี่ มุ่งหน้าไปทางโรงแรม

หลังจากพวกถังเฉาลับตาไป ร่างสูงเพรียวบางอ้อนแอ้นร่างหนึ่งเดินออกมาช้าๆ

เย่เซ่าเตี๋ยนั่นเอง

เธอคลี่รอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก “ถังเฉา คุณได้โดนฉันกินแน่”

เมื่อกี้นี่เอง เธอสืบจนรู้ว่า ถังเฉาเคยเป็นคู่หมั้นของเย่หรูอี้ก่อนหลินชิงเสว่ และทั้งคู่เกือบจะได้แต่งงานกันแล้ว

ในขณะเดียวกัน ความลับที่ถังเฉาเป็นอาจารย์ของบ้าการค้าก็แพร่ไปทั่วเยี่ยนจิง

แทบจะเป็นเรื่องแรกของทุกตระกูลที่หลังจากกลับไปแล้ว เล่าข่าวนี้ให้ผู้นำฟังของแต่ละคนในทันที

ทั้งเยี่ยนจิงดุเดือนเลือดพล่าน

ตระกูลใหญ่ส่วนใหญ่รู้จักชื่อถังเฉาดีเนื่องจากหลินชิงเสว่ แต่ไม่มีใครเห็นเขาอยู่ในสายตา

เพราะเขาเป็นเพียงเขยแต่งเข้า

แต่หลังจากคืนนี้ ทุกอย่างที่ทุกคนรู้เกี่ยวกับถังเฉาเปลี่ยนไป

ตอนนี้คำจำกัดความของเขาคือ อาจารย์ของบ้าการค้า

ยากจะจินตนาการจริงๆ เขยแต่งเข้าที่ฐานะต่ำต้อยจะเป็นอาจารย์ของบ้าการค้า

ตระกูลหลินแห่งตระกูลหลวง บัดนี้ก็ดึกมากแล้ว แต่ที่นี่ยังคงมีแสงไฟสว่างจ้า

ในห้องหนังสือ เว่ยหมิงจวินยังไม่นอน เธอเดินไปเดินมาในห้องไม่หยุด

หลินอิ่นและถงเจินเป็นตัวแทนตระกูลหลินไปร่วมการประมูลซอยตงเฉิน พวกเขาไม่กลับมา เว่ยหมิงจวินนอนไม่หลับ

“หลินอิ่นกลับมาแล้ว”

พอเห็นว่าเป็นรถของหลินอิ่นและถงเจิน เว่ยหมิงจวินรีบวิ่งออกไปต้อนรับด้วยสีหน้าดีใจ

แต่พอเห็นท่าทางหม่นหมองของหลินอิ่นและถงเจินแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าเว่ยหมิงจวินหายไป ใจกระตุกวูบ

“เกิดอะไรขึ้นล่ะนี่?”

เว่ยหมิงจวินพบว่าหน้าข้างหนึ่งของถงเจินบวมปูด อย่างกับโดนใครตบแรงๆมาหลายฉาด

“อย่าพูดถึงมันเลยค่ะ ถังเฉาซื้อซอยตงเฉินไปแล้ว”

ถงเจินกุมหน้า หน้าตาโกรธเกรี้ยวและเสียใจ หน้าเป็นสีเขียวบ้างแดงบ้าง

“อะไรนะ?!”

พอเธอพูดออกไปแบบนั้น แก้วน้ำในมือเว่ยหมิงจวินร่วงหล่นตามเสียง แตกจนแหลกละเอียด