บทที่ 75 ผู้รับผิดชอบหลัก

บทที่ 75 ผู้รับผิดชอบหลัก

หลินเจิ้นสงตื่นขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้นพบว่าถังเฉานั่งอยู่ข้างๆเขา มองเขาด้วยรอยยิ้ม

“พ่อนอนไปนานเท่าไหร่?” หลินเจิ้นสงรีบลุกขึ้นนั่งบนโซฟา

“ครึ่งวัน”

ถังเฉายื่นชาให้เขาถ้วยหนึ่ง “พ่อ เหล้ามันทำลายสุขภาพ พยายามดื่มให้น้อย”

นิ่งไปสักครู่ แล้วกล่าวต่อไปว่า “ถ้าอยากจะดื่มเหล้า อย่าดื่มคนเดียว เพราะมันจะเมาง่าย”

หลินเจิ้นสงถอนหายใจ “เสี่ยวเฉา วันนี้ขอบคุณลูกมาก”

ทันใดนั้น เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง สีหน้าหลินเจิ้นสงดูแปลก ๆ “เสี่ยวเฉา ตอนที่พ่อเมาเหล้า ได้พูดบางเรื่องที่ไม่ควรพูดหรือไม่?”

ถังเฉาก็ตกใจ จากนั้นก็ยิ้มอย่างราบเรียบว่า “คำพูดพล่อย ๆของคนเมา ถือเป็นความจริงไม่ได้”

เมื่อหลินเจิ้นสงได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าของเขาวูบวาบ ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงกล่าวว่า “เสี่ยวเฉา ลูกสัญญากับพ่อเรื่องหนึ่งได้ไหม? อย่าบอกฉ่ายเวยในเรื่องที่ลูกได้ยิน ถ้าเธอรู้ จะต้องเสียใจแน่นอน”

“เข้าใจครับ” ถังเฉาพยักหน้า

ถ้าหากหลินฉ่ายเวยรู้ว่าตนเองเป็นลูกสาวที่เกิดจากภรรยาคนหลัง คงจะรู้สึกเสียใจมาก

นิ่งไปสักครู่ ถังเฉาก็กล่าวต่อไปว่า “พ่อ ลูกสาวอีกคน พ่อไม่คิดที่จะหาเธอกลับมาหรือ?”

“ไม่สามารถหากลับมาได้แล้ว”

หลินเจิ้นสงโบกมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสนแล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าจะหาเจอ พ่อก็จะไม่ไปยอมรับ ทุกคนมีชีวิตที่ดีแล้ว ทำไมจะต้องไปรบกวนด้วย?”

ถังเฉาก็ไม่พูดอะไรอีก? ขอแค่พ่อพูดคำเดียว เขาก็จะไม่ลังเลในการช่วยเขาสืบหาลูกสาวอีกคน

แต่ อย่างที่พ่อบอกว่า เรื่องนี้ยิ่งมีคนรู้เรื่องน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

เมื่อมองไปที่หลินเจิ้นสง ซึ่งคิ้วยังขมวดอยู่ ถังเฉายิ้มแล้วกล่าวว่า “พ่อ ที่จริงพ่อไม่ต้องกังวลมากเกินไป เรื่องที่พวกเขาสวามิภักดิ์ต่อตระกูลซ่ง ไม่นานพวกเขาจะได้รับผลกรรม แล้วจะทำให้พวกเขาก็จะเข้าใจเองว่า อยู่ที่ตระกูลหลินคือจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดแล้ว”

“อั้ย พ่อจะไม่กังวลได้อย่างไร?”

หลินเจิ้นสงยังคงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า “โครงการร่วมมือกับลี่จิงกรุ๊ปทำการลงนามเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องการกำลังคน พวกเขาทั้งหมดกลับถูกตระกูลซ่งชักชวนไปในช่วงเวลาสำคัญ พ่อตัวคนเดียว จะทำอะไรสำเร็จได้?”

“ใครบอกว่าไม่สามารถทำงานได้สำเร็จ?”

ถังเฉารินชาให้ตนเองถ้วยหนึ่ง กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “พ่อ มีปัญหาอะไร คุยกับผมได้ ไม่แน่ผมอาจจะมีหนทาง”

หลินเจิ้นสงมองถังเฉาแวบหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “เสี่ยวเฉา พ่อรู้ว่าลูกเป็นคนจิตใจดี และก็เป็นคนที่น้ำใจที่สุดในครอบครัว แต่เรื่องนี้ลูกช่วยไม่ได้จริง ๆ”

“พ่อ มีครั้งไหนบ้างที่ผมทำให้พ่อผิดหวัง?”

ถังเฉาไม่ได้ชี้แจง เพียงแค่นั่งตัวตรง มองไปที่หลินเจิ้นสงด้วยดวงตาที่สดใส

เมื่อมองถังเฉาที่ยิ้มแย้มตั้งแต่ต้นจนจบ หลินเจิ้นสงก็ตกตะลึงเช่นกัน

ทันใดนั้นก็จำได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เสี่ยวเฉาไม่เคยพลาดพลั้ง

เรื่องที่ดูเหมือนว่าเขาไม่น่าจะทำสำเร็จได้ ไม่มีใครสนใจเขาและคิดว่าเขาคงทำไม่สำเร็จ แต่เขาก็ทำสำเร็จได้อย่างงดงาม

เช่นเรื่องการประมูล เรื่องตระกูลหวางและเรื่องของจ้าวลิ่วก็เหมือนกัน ไม่มีใครกล้ารับประกัน ว่าคราวต่อไปถังเฉาจะสามารถทำได้สำเร็จอีก?

“เอาล่ะ!”

หลินเจิ้นสงตัดสินใจและกล่าวว่า “คืนพรุ่งนี้ลี่จิงกรุ๊ปจะมีงานเลี้ยงอาหารค่ำให้สปอนเซอร์ เพื่อโปรโมตผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ จะมีสื่อและดารานับร้อยคนมาร่วมงาน ก่อนที่จะมีการประชุม พ่อจำเป็นต้องหาสปอนเซอร์สนับสนุนให้ลี่จิงกรุ๊ปให้ได้มากกว่า 50 ล้าน”

“ถ้าหากพ่อไม่สามารถหาสปอนเซอร์ได้ตามเป้า มันจะทำให้ตระกูลหลินของเราต้องอับอายขายหน้า ในอนาคตก็คงจะไม่มีบริษัทไหนอยากมาร่วมมือกับพวกเรา”

“อึ่ม ให้เวลาครึ่งวันในการหาสปอนเซอร์สนับสนุนให้ได้ 50 ล้าน มันค่อนข้างยากอยู่.........”

เหนือความคาดหมาย ถังเฉาลูบคางของตนเอง แล้วครุ่นคิด

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเจิ้นสงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขาถอนหายใจและกล่าวว่า “เดิมมีกำลังคนเพียงพอ ยังพอมีความหวังอยู่บ้าง แต่เมื่อวานนี้เหม่ยหยูนและคนอื่น ๆ ไปที่สวามิภักดิ์ตระกูลซ่ง เหลือพ่ออยู่เพียงคนเดียว พ่อมีใจเหลือแต่แรงไม่พอ อยากทำแต่ทำไม่ได้”

ถังเฉารู้ถึงความยากลำบากของหลินเจิ้นสง กำลังจะพูด แต่เฟิ่งหวงโทรศัพท์มาเสียก่อน

เนื้อหาสั้นมาก มีเพียง 5 คำ

“เขาถึงหมิงจูแล้ว”

ถังเฉาพยักหน้า แล้วกล่าวว่า “รู้แล้ว”

ก็กดวางสาย

จากนั้น เขาลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวกับหลินเจิ้นสงว่า “พ่อ เรื่องนี้ปล่อยให้ผมจัดการเอง พรุ่งนี้ก่อนงานเลี้ยงอาหารค่ำของสปอนเซอร์จะเริ่ม ผมจะหาสปอนเซอร์ให้ได้ถึง 50 ล้าน ตอนนี้ผมกำลังจะไปพบใครบางคน”

พูดจบ ถังเฉาก็เดินออกไปจากตระกูลหลิน

จากนั้น ยังไม่ทันที่จะเดินออกจากห้องรับแขกของตระกูลหลิน หลินฉ่ายเวยกับโจวเหม่ยหยูนและคนอื่น ๆของตระกูลหลินกลับมาถึงบ้านด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

นอกจากใบหน้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองแล้ว ใบหน้าของทุกคนยังเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก