ตอนที่ 763
บทที่ 763 เห็นแก่หน้าฉัน
October 21, 2026
เจียงไป๋เสว่และถังเฉาส่งเสียงไล่ๆกัน เป็นผลให้พริบตาเดียวสายตาทุกคู่จ้องมองมาที่พวกเขา
ทุกคนมีสายตาเหลือเชื่อ
เทียบกับสิ่งที่เจียงไป๋เสว่พูด คำพูดของถังเฉาน่าตะลึงยิ่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด
กู่จิงเป็นถึงหัวหน้าของสมาคมการต่อสู้แห่งเยี่ยนจิง พลังแกร่งกล้าจนไม่น่าเชื่อ หลายสิบปีมานี้ยังไม่เคยลิ้มรสความพ่ายแพ้
ถังเฉากลับเห็นเขาเป็นศิลาทดสอบทองคำเพื่อยกระดับความสามารถให้เจียงไป๋เสว่?
นี่มันต้องบ้าบอขนาดไหน?
ลูกน้องของกู่ชิงยังอึ้งไป หน้าตาตะลึงงัน
แต่เมื่อได้สติกลับมา ความโกรธเกรี้ยวเข้าปกคลุมใบหน้าในบัดดล
“ไอ้หนุ่ม! สามหาวนัก!”
“เห็นหัวหน้ากู่เป็นศิลาทดสอบทองคำ พวกแกมีความสามารถระดับนั้นหรอ?”
“อย่าคิดว่าหนีรอดจากการรุมโจมตีจากเราได้ ก็จะอยู่เหนือหัวหน้ากู่นะ”
คนจากสมาคมการต่อสู้ก่นด่ากันเซ็งแซ่ ด้านตระกูลเจียงแห่งตระกูลหลวงก็มีสีหน้ายินดีกับหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้น
“บังอาจท้าทายหัวหน้าของสมาคมการต่อสู้ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่มั้ย”
“หัวหน้าสมาคม เก่งกาจสามารถจนน่ากลัว ต่อให้คนพวกนี้ร่วมมือกันก็ใช่ว่าจะเป็นคู่มือของหัวหน้าได้”
เจียงหนานซานสีหน้าเย็นชา สายตาเย็นยะเยือก
ในสายตาเขา ถังเฉากระทำความผิดอย่างใหญ่หลวง
นั่นก็คือเลินเล่อต่อคู่ต่อสู้!
เจียงไป๋เสว่ล้มลูกน้องของกู่ชิงได้ด้วยตัวคนเดียวก็จริง และแข็งแกร่งมากด้วย แต่จะดวลกับกู่ชิง ออกจะไม่เพ้อเจ้อไปหน่อย
แต่ก็เข้าใจได้
ตรรกะคนทั่วไป มักจะคิดว่าคนมากก็มีกำลังมาก
สถานการณ์ปกติก็เป็นเช่นนั้น แต่ในบูโด แกร่งกว่าหนึ่งระดับเรียกได้ว่าต่างกันราวฟ้ากับเหว
กู่ชิงคนเดียวก็สามารถจัดการลูกน้องเขาได้อย่างง่ายดาย
มิฉะนั้น คนเหล่านี้จะยอมศิโรราบให้กับกู่ชิงได้ยังไง
กู่ชิงไม่ได้พูดอะไรเลยตั้งแต่แรก
เวลาแบบนี้ ยิ่งสงบ ยิ่งแปลว่าเขาโมโหขนาดไหน
หัวหน้าแห่งสมาคมการต่อสู้ ไปที่ไหนก็ได้รับการเคารพเยินยอทั้งนั้น
เคยถูกดูหมิ่นถึงเพียงนี้ซะที่ไหนกัน
จิตสังหารพลุ่งพล่านอยู่เต็มอกกู่ชิง และพุ่งกระฉูดออกจากตัวเขา อากาศในที่แห่งนี่นิ่งงัน ประหนึ่งถูกแช่แข็ง
“ไอ้หนุ่ม แกให้ฉันเป็นศิลาลับมีดให้ผู้หญิงคนนี้ ไม่กลัวว่ามีดอย่างเธอจะถูกลับจนหักรึ”
กู่ชิงจ้องถังเฉาและเอ่ยเสียงเย็น
จิตสังหารอันเดือดดาลก็แผ่ซ่านออกมา
จิตสังหารนี้ไม่ว่าจะที่มีต่อถังเฉาหรือเจียงไป๋เสว่ ก็ไม่แตกต่างกัน
ถ้าไม่ใช่เพราะสองคนนี้ สมาคมการต่อสู้ของเขาก็คงไม่ต้องอัปยศถึงเพียงนี้
ที่ไหนได้ รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉากว้างยิ่งขึ้น
เขาส่ายหัว “ขอบคุณมากครับทีเป็นห่วง แต่ผมคิดว่าคุณดูแลตัวเองให้ดีจะดีกว่า”
“......”
ทันใดนั้น กู่ชิงนิ่งไป จิตสังหารฉายชัดยิ่งขึ้นในแววตา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจะพูดอะไรได้อีก?
ขึ้นธนูแล้ว ไม่ยิงไม่ได้
เขาชี้เจียงไป๋เสว่ และพูดกับถังเฉาด้วยสีหน้าอึมครึม “ผู้หญิงคนนี้จะตายอย่างอนาถ เพราะแก!”
ฐานะหัวหน้าสมาคมการต่อสู้ของเขาไม่อนุญาตให้เขาถอย!
ศักดิ์ศรีหัวหน้าสมาคมการต่อสู้ของเขาไม่อนุญาตให้เขาพ่ายแพ้!
เขากู่ชิงอยู่ในสายบูโดโดยไม่เคยแพ้ให้ใครมาก่อน เขาเชื่อว่า ครั้งนี้ก็เช่นกัน!
เขาทอดสายตาไปที่เจียงไป๋เสว่ ความดุดันที่ไม่อาจบรรยายได้----ฉายอยู่ในแววตาของเขา ผู้หญิงที่ชื่อเจียงไป๋เสว่คนนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกแกะที่รอเชือด
สีหน้าเจียงไป๋เสว่เคร่งเครียดขึ้นเช่นกัน เธอจ้องกู่ชิงเขม็ง
ในขณะที่ประจันหน้ากันอยู่ เธอเร่งสภาพความพร้อมของตัวเองถึงขีดสุด
ถังเฉาพูดถูก กู่ชิงคนนี้คือศิลาลับมีดที่ช่วยให้เธอแกร่งขึ้นอีกขั้นได้
เธอเป็นถึงครูผู้ฝึกแห่งกองทัพปราณมังกร ความสามารถของตัวเจียงไป๋เสว่เองไม่อ่อนแน่
การเป็นศิลาลับมีดของเธอ ต่อให้อ่อนแอขนาดไหนก็ต้องไม่ต่างจากเธอมาก
ระดับของเธออยู่ห่างจากถังเฉาและหลี่เห้าเพียงหนึ่งก้าว แต่เพียงแค่ก้าวเดียวนี้แหละ ความต่างระหว่างเธอกับถังเฉาเรียกได้ว่าต่างกันราวฟ้ากับเหว
เธอเป็นผู้หญิงที่พอใจง่าย
จุดสุดยอดของบูโด ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรไล่ตามในฐานะผู้หญิง
ความแข็งแกร่งระดับถังเฉา เธอคิดว่าต่อให้ไล่ตามไปทั้งชีวิตของเธอก็ไม่อาจเอื้อมถึง แต่ตอนนี้เธอมีโอกาสได้สัมผัสและแม้แต่ปีนขึ้นไป เธอจะยอมแพ้ได้อย่างไร?
สายตาของเจียงไป๋เสว่จริงจัง เตรียมรับมือด้วยความพร้อมร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์
ถังเฉายืนอยู่ข้างหลัง กำลังมองดูสถานการณ์ในสนามรบอย่างสนอกสนใจเช่นกัน
ในเวลานี้ ทั้งสองไม่มีใครลงมือเลย แต่ยืนอยู่ที่เดิม และเผชิญหน้ากัน
การดวลของยอดฝีมือ พลาดเพียงเล็กน้อย ให้ผลต่างกันพันลี้
ใครลงมือก่อน ใครลงมือทีหลัง แตกต่างกันอย่างมาก
ทั้งสองยังคงหยั่งเชิงกันและกันอยู่
สายลมพัดผ่าน ใบไม้สีเหลืองเหี่ยวแห้งร่วงโรยลงจากต้นไม้ และตกลงมาตรงกลางระหว่างทั้งสองโดยไม่เอนเอียง
ชั่วพริบตานั้น บรรยากาศนิ่งงันไปอย่างสมบูรณ์ จิตสังหารเย็นยะเยือกปกคลุม ถังเฉารู้สึกถึงความมุ่งมั่นในการรบรวมถึงจิตสังหารที่ค่อยๆเพิ่มพูนขึ้นจากทั้งสองฝ่าย
ตู้ม!
นาทีต่อมา กู่ชิงลงมืออย่างห้าวหาญ ร่างของเขาหายไปจากที่เดิมในทันที
ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือหัวของเจียงไป๋เสว่ กระโจนสูงขึ้นไปในอากาศ และเตะอย่างรุนแรง
ฟู่วฟู่วฟู่ว!
อากาศแหลกลาญ ประหนึ่งดาวตกที่พุ่งชนดวงจันทร์ อ้าออกและหุบอย่างหนักหน่วง
นี่คือวิธีการต่อสู้ของกู่ชิง เอาชนะด้วยความรุนแรง!
“หัวหน้ากู่ลงมือแล้ว! ผู้หญิงคนนั้นต้องตายแน่ๆ!"
สมาชิกทุกคนในตระกูลเจียงแห่งตระกูลหลวง และลูกน้องของกู่ชิงต่างพากันยินดี และมีสายตาคาดหวัง
ราวกับได้เห็นภาพร่างกายบอบบางของเจียงไป๋เสว่ถูกกู่ชิงเตะออกไปหลายสิบลี้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ลูกน้องของกู่ชิงรู้ดีว่ากู่ชิงในตอนนี้ยังไม่ได้ออกแรงเต็มที่เลย
เขายังกั๊กพลังงานอยู่ก็มีพลังทำลายล้างขนาดนี้แล้ว ถ้าออกแรงเต็มที่จะสยองขนาดไหน?
ในทางกลับกัน เจียงไป๋เสว่อย่างกับตกใจจนเอ๋อไป เธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไหวติง
ตัวกู่ชิงเองก็หัวเราะออกมาเสียงดังด้วยความโหดเหี้ยม
"จบแล้ว! อ่อนแอเกินไป"
การเตะรุนแรงฟาดฟันลงมาประหนึ่งขวานสงคราม ทว่านาทีต่อมา กู่ชิงกลับโซเซ และตัวดิ่งลงด้วยแรงกดมหาศาล
เขาก้มมองลงไป เจียงไป๋เสว่ที่ตอนแรกอยู่ใต้ร่างเขาไม่รู้ว่าหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่
การเตะของเขากระแทกลงพื้น ทันใดนั้น พื้นหินเขียวเกิดเป็นรอยร้าวแยกออกไป แม้กระทั่งฐานรากทั้งหมดยังจมลงไปหลายมิลลิเมตร