ตอนที่ 775
บทที่ 775 ตัวตนของคุณ
October 21, 2026
เสียงหัวเราะจางๆ ของถังเฉา ดังก้องไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลถัง
ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็ตะลึงไปหมดเลย บนใบหน้าพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ
ถังยวน ถังซื่อเจิน ถังเหนียนหู่ ถังฮันเจี๋ยและคนอื่นๆ ต่างตกตะลึงไปหมดเลย ปากของพวกเขาเปิดขึ้นเล็กน้อย แต่กลับไม่สามารถพูดอะไรได้เลย
แม้แต่ถังเฮ่อเหย่ ก็ยังตะลึงไปเลย และมองไปยังถังเฉาด้วยความประหลาดใจ
ตกใจ
นอกจากช็อกแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแล้ว
ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่ง ก็ได้เป็นดั่งพระเจ้าที่ชาวโลกชื่นชมไปแล้ว
เขากลับบอกว่า เขาไม่ได้เป็นนานแล้ว?
รอให้ตอบสนองกลับมา ถังเฮ่อเหย่ก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ ราวกับว่าเขาถูกแทงด้วยมีดอย่างรุนแรง
มันเจ็บปวด!
มันเจ็บปวดเหลือเกิน!
เมื่อนึกถึงถังเฮ่อเหย่ตัวเขาเอง ได้รับการยกย่องว่าเป็น “ผู้อัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้” ตั้งแต่เด็ก ฝึกฝนมาตลอดทาง และศึกษามาตลอดทาง และไม่เคยได้ลิ้มรสความล้มเหลวเลยแม้แต่ครั้งเดียวเมื่อยังเป็นหนุ่ม
เมื่ออายุได้สามสิบปี การไปถึงจุดสูงสุดของแรงภายใน สามารถบอกได้ว่าไม่ต่างจากถังเฉาในปัจจุบัน
อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นเขาก็ได้พบกับอุปสรรค
เหนือจากแรงภายในระดับสูงสุด คืออะไร?
และจะทะลุทะลวงได้อย่างไร?
ทางข้างหน้า จะแคบลงไปเรื่อยๆ แล้วจะไปทางไหนดี?
ถังเฮ่อเหย่สับสนไปแล้ว
แต่เมื่อคิดถึงการเดินทางของการฝึกฝน ถนนต่างเกิดขึ้นจากการเดินทางของมนุษย์ และอาณาจักรที่คนอื่นยังไปไม่ถึง ก็หมายความว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้แล้วหรือ?
แน่นอนว่าไม่ใช่
ยังมีทางอยู่ เพียงแต่ยังไม่มีใครไปสร้างมันขึ้นมาเท่านั้น
แล้วทำไม ตัวเองถึงจะไปเป็นคนแรกที่สร้างมันขึ้นมาไม่ได้ล่ะ?
ดังนั้น ถังเฮ่อเหย่จึงเริ่มการเดินทางไปรอบๆ เพื่อฝึกฝนจิตใจ และรับรู้ถึงสี่ฤดูกาล และใช้เวลาไปห้าสิบปี และกลายเป็นปรมาจารย์ในที่สุด
เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนแรกที่ไปถึงอาณาจักรปรมาจารย์ แต่หลังจากที่เขาขึ้นไปแล้ว ถึงพบว่าตัวเองไม่ใช่คนแรก
มีคนที่ไปถึงก่อนตัวเองมานานแล้ว และพวกเขาอายุน้อยกว่าตัวเอง และแข็งแกร่งกว่าตัวเองอีกด้วย
แต่คนเหล่านี้ ล้วนแต่เป็นคนที่มีอายุมากกว่าห้าสิบปี โดยไม่มีข้อยกเว้นเลย
บัดนี้มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ซึ่งดูเหมือนว่าอายุจะต่ำกว่าสามสิบปี และเขาก็สามารถมาถึงระดับปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งได้แล้ว
ไม่!
เขาบอกว่าเขาไม่ใช่ปรมาจารย์อีกต่อไปแล้ว!
สิ่งนี้ทำให้ถังเฮ่อเหย่รู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก เขาไม่สามารถตอบสนองได้เป็นเวลานาน ดวงตาของเขาทื่อ และหัวใจของเขาเต้นแรง
เขาถูกกระตุ้นอย่างลึกซึ้ง
ถ้าเขาก็ยังถือว่าเป็นผู้อัจฉริยะได้ แล้วถังเฉาล่ะคืออะไรเหรอ?
ถังซื่อเจินก็เช่นเดียวกัน จู่ๆ ก็มีความรู้สึกที่คิดหนักกับชีวิตตัวเองขึ้นมา
ความแข็งแกร่งของเขา ไม่มีผู้ใดเทียบได้เมื่อเขาเดินออกไปข้างนอก และทุกคนก็ต้องชื่นชมเขา
แต่กลับถูกถังเฉาจัดการในเวลาอันสั้นๆ
ตอนนี้ถังเฉาบอกกับเขาว่า แม้แต่ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่ง เขาได้เลยขั้นนั้นมานานแล้ว
นั่นหมายความว่า เขาเป็นปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่ง เมื่อนานมาแล้วงั้นเหรอ?
ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งในวัยยี่สิบกว่าปี?!!
มันช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริงๆ เลย!!!
หลังจากพูดเช่นนี้ ถังเฉาก็ไม่พูดอะไรอีก และยืนขึ้นรับลม โดยเอามือไปลับหลัง สีหน้าเฉยเมย
ราวกับว่าไม่มีอะไรที่จะสามารถทำให้เขาเปลี่ยนสีหน้าได้
การกระทำเหล่านี้ ไม่มีข้อไหนที่ไม่กระตุ้นความภาคภูมิใจในตนเองของถังเฮ่อเหย่
เขากัดฟันแน่น บนใบหน้าเต็มไปด้วยความมืดมน จ้องไปที่ถังเฉาอย่างดุร้าย แล้วพูดด้วยเสียงที่เย็นชาว่า “เจ้าบอกว่าเจ้าไม่ใช่ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งไปนานแล้ว ข้าไม่เชื่อ!”
“เชื่อหรือไม่เชื่อ มันก็เป็นเรื่องของคุณ”
ถังเฉามองเขาอย่างเย็นชา ด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแส “ข้าอยากรู้ความแข็งแกร่งของราชวงศ์ต้าเซี่ยมาก แต่ถ้าปรมาจารย์เป็นแค่ยอดสูงสุดเท่านั้น คุณก็ถอยลงไปเถอะ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหรอก”
ลั้ว! ลั้ว! ลั้ว!
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ใบหน้าของถังเฮ่อเหย่ก็กลายเป็นสีที่มืดมนมากขึ้น ฟันของเขาขบกันอย่างต่อเนื่อง ในสายตาที่มองไปทางถังเฉา เต็มไปด้วยเจตนาการฆ่า
เจ้าเด็กไร้การสั่งสอน กล้าที่จะเย้ยหยันข้างั้นเหรอ!
ถังยวนก็รู้สึกอับอายขายหน้าเช่นกัน เพราะเท่าที่เขารู้ว่า ผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดของราชวงศ์ต้าเซี่ย ดูเหมือนจะเป็นแค่ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งแล้ว
เหนือกว่าปรมาจารย์ขึ้นไป ไม่มีเลยแม้แต่ผู้เดียว!
แม้กระทั่งไม่มีใครรู้เลยว่า อะไรคือผู้ที่อยู่เหนือกว่าปรมาจารย์
นับเป็นครั้งแรก ที่ถูกคนภายนอกดูถูกเหยียดหยามขนาดนี้
สีหน้าของถังยวนมืดมนอย่างมาก
แต่ในไม่ช้า การแสดงออกของเขาก็มีความสุขมากขึ้น
ถังเฉาไม่ใช่ปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งงั้นหรือ?
ไม่เป็นไรหรอก!
ยิ่งแข็งแกร่ง เขาก็ยิ่งมีความสุข
เขามีลางสังหรณ์ว่า ถ้าสามารถดึงตัวบุคคลนี้เข้ามาได้ ตำแหน่งผู้นำใหญ่คนต่อไป ก็จะมั่นคงยิ่งขึ้นแล้ว
“คุณอยู่เหนือระดับปรมาจารย์แล้ว ข้าไม่เชื่อหรอก!”
“เจ้าเด็กอ่อนประสบการณ์คนหนึ่ง คิดจริงๆ เหรอว่าตัวเองจะสามารถพูดจาหยาบคายอะไรก็ได้ หลังจากที่ขึ้นไปสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว?”
ถังเฮ่อเหย่พูดด้วยท่าทางอาฆาตว่า
ถังเฉายังคงเก็บมืออยู่ข้างหลัง สายตาของเขาสงบ “เป็นเรื่องจริงหรือไม่ คุณก็ลองดูด้วยตัวเองจะได้รู้”
คำพูดประโยคนี้เหมือนกับถังน้ำมัน ที่เทลงมาอย่างแรงใส่กับความโกรธของถังเฮ่อเหย่
“ถูกใจของข้าพอดีเลย!”
เขาตะโกนไปทีหนึ่ง แล้วกระแทกเท้าอย่างรุนแรงลงกับพื้น
ด้วยเสียงดังบูม!
หลุมลึกก็ได้ปรากฏขึ้นบนพื้นอย่างไม่คาดคิด และร่างของถังเฮ่อเหย่ก็ได้หายไปนานแล้ว
รอให้เขาปรากฏตัวอีกครั้ง แรงสั่นสะเทือนราวกับพายุและดินถล่มก็กระจายออกมา
พลังภายในออกตัว และต้นไม้และผืนดินโดยรอบต่างสั่นสะท้านไปหมด
ลม
ใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ
ไม่ว่าจะเป็นถังยวน หรือถังซื่อเจิน หรือจะเป็นถังเหนียนหู่และถังฮันเจี๋ยและคนอื่นๆ พวกเขาทั้งหมดต่างซ่อนตัวอยู่ข้างๆ ด้วยความสยองขวัญ
นักรบปราชญ์โกรธเคือง จะเกิดการสังหารภายในห้าก้าว
หากปรมาจารย์โกรธเคือง ก็จะเกิดการสังหารออกไปหลายพันไมล์เลยทีเดียว!
อย่างไรก็ตาม ถังเฉายังคงยืนด้วยท่าทางที่จับมืออยู่ด้านหลัง มั่นคงราวกับภูเขาไท่ซาน ไม่ได้รับผลกระทบจากโมเมนตัมของถังเฮ่อเหย่เลยแม้แต่น้อย
ดังนั้น ในรูม่านตาของทุกคนกำลังสะท้อนถึงฉากดังกล่าว----ถังเฉากำลังยืนจับมืออยู่ข้างหลัง และยืนนิ่งกับที่ และถังเฮ่อเหย่ก็ได้ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังถังเฉาแล้ว แส้หางม้าในมือ ก็ราวกับเป็นแส้ ขดใส่ตรงคอของถังเฉา
สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ขนสีขาวบนแส้หางม้า เหมือนเข็มเหล็ก ตั้งตรงขึ้นทีละเส้น
นี่จะเป็นแส้หางม้าสักที่ไหนกัน?
นี่มันคือส้อมเหล็กชัดๆ!
เมื่อโดนขนสีขาวบนแส้หางม้าขดโดน ก็จะต้องจบลงด้วยศีรษะแยกออกจากคอแน่นอน