บทที่ 778 ตั๊กแตนที่อยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน

บูม!

เสียงที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าของถังเฉา ดังก้องอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูล ราวกับวิญญาณที่พัวพันกัน เป็นเวลานานยังไม่จางหายไป

ทั้งสามขั้นภายใน และภายนอกของตระกูลถัง ถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีแห่งการสังหาร ภายใต้รัศมีแห่งการสังหารนี้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ทุกคนต่างก็ต้องยอมจำนน

โดยเฉพาะถังยวนและถังเหนียนหู่

คนก่อนตกตะลึงว่าถังเฉาจะโจมตีราชวงศ์ต้าเซี่ย ช่างเป็นความคิดที่บ้าคลั่งมาก!?

ตั้งแต่สมัยโบราณ ราชวงศ์ต้าเซี่ยก็อยู่ห่างเหินออกไป และปราศจากกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ และก็ได้รับการคุ้มครองจากกรมสงคราม ไม่มีใครกล้าที่จะดูหมิ่น?

ถังเฉาไม่ได้ถอยหนีจากขอบ แต่ยังจะหันกลับมาโจมตีในทิศทางตรงกันข้าม นี่จะทำให้ถังยวนไม่ตกใจได้อย่างไร?

คนหลังกลับตกใจไปกับตัวตนของถังเฉา

ก่อนหน้านี้ ถังเฉาก็ได้กล่าวว่าเขาเป็นเจ้ามังกรแล้ว แต่เขาและถังฮันเจี๋ยต่างก็คิดว่ามันถูกปลอมเป็นชื่อของเจ้ามังกรในการประชุมแดนเหนือ แต่ไม่คาดคิดว่า จะเป็นเจ้ามังกรตัวจริง!

อันที่จริง เขาน่าจะเดาได้นานแล้ว เมื่อรวมกับสิ่งที่เกิดขึ้นในการประชุมแดนเหนือ

ไวโอเล็ตและค้างคาวจับผู้ชมทั่วทั้งสนามกีฬาเป็นตัวประกัน และถึงกับจับหลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้ เพื่อที่จะบังคับเจ้ามังกรให้ปรากฏตัว

เจ้ามังกรที่พวกเขาพูดถึง คือชื่อรหัส “เจ้ามังกร” หรือไม่?

แน่นอนว่าไม่ใช่

สิ่งที่พวกเขากำลังตามหาอยู่ คือเจ้ามังกรต้าเซี่ยที่แท้จริง

ผลลัพธ์สุดท้าย กลับเป็นชายที่ใช้ชื่อรหัส “เจ้ามังกร” ที่ใส่หน้ากากคนหนึ่ง ที่อยู่คนเดียว ถึงช่วยเหลือทุกคนไว้ได้

ในการประชุมแดนเหนือ ดูเหมือนว่าเจ้ามังกรจะไม่ได้ปรากฏตัว แต่ในความเป็นจริงได้ปรากฏตัวแล้ว

หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน ลมก็แรงขึ้น และฝนก็เย็นลง

โมเมนตัมบนร่างกายของถังเฉา กลับค่อยๆ ลดลงไป และสายตาของเขาก็มองไปที่ถังยวนอย่างเฉยเมย

“ราชวงศ์อย่างพวกเจ้า ไม่เคยละทิ้งการตามหาข้าไม่ใช่หรือ หลังจากที่เจ้ากลับไปแล้ว สามารถบอกกับผู้นำใหญ่ของพวกเจ้าได้ โดยบอกว่าพบข้าแล้ว”

การแสดงออกของถังยวนไม่ได้หยิ่งเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว และเขาก็ยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ผมก็อยากทำเช่นนั้น แต่ผมไม่กล้า”

“เรื่องของหญิงนักบุญเป็นความอัปยศของตระกูลถัง ทำให้เกิดความวุ่นวายที่ยิ่งใหญ่ในตอนนั้น ตอนแรกยังมีบางคนกล้ากระซิบถึงเรื่องนี้อยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นก็ถูกห้ามอย่างเข้มงวด ตอนนี้คนหนุ่มสาวจำนวนมากของตระกูลถัง ไม่รู้ว่ามีหญิงนักบุญคนนี้อยู่เลย ถ้าใครกล้าพูดถึงมัน เขาจะถูกปาดลิ้น”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังเฉาก็ตกอยู่ในความเงียบ

เป็นการยากมาก ที่จะเผชิญกับประวัติศาสตร์อย่างตรงไปตรงมา

ทุกคนต่างมีความคิด และการเผชิญกับประวัติศาสตร์อย่างตรงไปตรงมา เท่ากับเป็นการประหนึ่งการรวมความคิด----ซึ่งนี่คงเป็นไปไม่ได้โดยทั่วไป

ดังนั้นจึงมีเพียงวิธีการเดียวเท่านั้นที่จะใช้ได้

นั่นก็คือห้ามมิให้พูดถึงประวัติศาสตร์โดยเด็ดขาด

ปล่อยให้มันเน่าอยู่ในท้อง กาลเวลาสามารถย่อยสลายทุกอย่างได้ สองสามชั่วอายุคนลืมมันไป และประวัติศาสตร์นี้ก็จะสลายไปในประวัติศาสตร์ไปเอง

ถังยวนหยุด และพูดต่อว่า “สถานะของผมที่อยู่ในราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ได้สูง ดังนั้นผมจึงมาเก็บคืนตราประจำตัวของคุณ ถ้ามีคนในตระกูลรู้ว่าผมได้บอกประวัติศาสตร์นี้ที่ไม่ควรเปิดเผยนี้ให้คุณไป ผมก็ต้องตายอย่างแน่นอน ตอนนี้พวกเราก็เป็นเหมือนตั๊กแตนที่อยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังเฉาก็หรี่ตาลงอย่างอันตราย “คุณต้องการจะสื่อถึงอะไร?”

“ตอนที่เราพึ่งพบกัน เราเป็นศัตรูกันก็จริง แต่ตอนนี้ข้าได้บอกเรื่องตัวตนของคุณไปแล้ว เราก็ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว”

ถังยวนมองไปที่ถังเฉาอย่างจริงจัง และกล่าวว่า “เรามีเป้าหมายร่วมกัน”

“หือ?”

ถังเฉาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยังคงจ้องไปที่ถังยวน รอให้เขาพูดต่อไป

“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบแปดปีที่แล้ว สาเหตุหลัก คือการทุจริตของพระราชอำนาจ”

ถังยวนพูดด้วยสายตาที่เฉียบแหลมว่า “ความเจริญรุ่งเรืองจนสุดก็ต้องลดลง นี่เป็นกระบวนการของทุกตระกูลที่แข็งแกร่งจะต้องผ่านพ้นไป วิธีที่ดีที่สุดที่จะพลิกสถานการณ์ ก็คือการล้มล้าง”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังเฉาก็พอเข้าใจแล้ว

“คุณอยากเป็นราชา”

ถังเฉามองไปที่ดวงตาของถังยวน และถามว่า

“ข้าชอบเรียกมันว่า---- เป็นการเปลี่ยนโชคชะตากรรมมากกว่า”