บทที่ 783 ใช้การแต่งงานเป็นเดิมพัน

สิ่งที่มีค่าที่สุดบนโลกใบนี้คือความรัก

สิ่งที่ไม่มีราคามากที่สุดในโลกใบนี้ก็คือความรักเหมือนกัน

กรณีแรกจับมือกัน เดินเคียงข้างไปด้วยจนแก่เฒ่า เป็นรักนิรันดร์

กรณีที่สองทุ่มเทอย่างสุดหัวใจ ให้ทุกสิ่งอย่างที่เรามีกับเขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็เป็นเพียงคือคำเยาะเย้ยและคำด่า

เย่เซ่าเตี๋ยไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้ เธอไม่เคยตามตื๊อคนอื่นมาก่อน ส่วนใหญ่ล้วนมีแต่ผู้ชายที่เพอร์เฟคตามจีบเธอ

แต่ว่าเธอรู้ มันคงทรมานน่าดู ดูจากท่าทางของถังหลินที่เหมือนวิญญาณออกจากร่าง เหมือนอยากจะหาต้นไม้สักต้นแล้วผูกคอตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ก็พอจะเดาได้ว่าเขานั้นได้ชนกับกำแพงที่ใหญ่ขนาดไหนในห้องของเย่หรูอี้

อันที่จริงเรื่องแบบนี้เย่เซ่าเตี๋ยก็เคยเจอมาไม่น้อย เพียงแต่เธอยังไม่เคยเจอคนที่รักเดียวใจเดียวมีความแน่วแน่ที่จะเลือกเธอ ยินดีที่จะทุ่มเทให้เธอทุกอย่าง ถึงขนาดยอมตายเพื่อเธอได้

ไม่อย่างนั้นทำไมถึงมีคนพูดว่า ในเกมความรัก ใครรักและทุ่มเทก่อนคนนั้นก็คือผู้แพ้ล่ะ?

“เธอเรียกสิ่งนี้ว่า เกิดใหม่จากเถ้าถ่านเหรอ?”

คำพูดของเย่หรูอี้ ทำให้เย่เซ่าเตี๋ยหัวเราะแล้ว

เหมือนกับว่าได้ยินเรื่องตลกอะไรสักอย่าง หัวเราะอย่างมีความสุข จนร่างกายที่อวบสั่นไปทั้งร่าง

หลังจากที่หัวเราะพอแล้ว เสียงหัวเราะก็หยุดลงทันที เย่เซ่าเตี๋ยมองเธออย่างลึกๆ แล้วพูดกล่อม “การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และไม่ใช่สิ่งที่เธอควรจะเอามาวางแผนคนอื่น เธอน่าจะดีกับถังหลินหน่อย”

“เหตุผล”

เย่หรูอี้ไม่สะทกสะท้านเลย แววตาที่ไม่แยแสเหมือนกับเหล็กเย็น “ฉันดีกับเขา แล้วฉันจะได้อะไร? ให้ฉันทำเหมือนกับลั่วเย่นหัวเมื่อยี่สิบปีก่อน ดูแลจัดการตระกูลถังทั้งหมดในฐานะลูกสะใภ้? หรือว่าได้การสนับสนุนที่แข็งแกร่งจากตระกูลถังเพิ่มขึ้น แล้วทำให้เธอกับเย่จงซือกลัวฉันอยู่ลึกๆในใจ ถึงขนาดร่วมมือกันมาจัดการฉันอย่างนั้นเหรอ?

“หรือว่า.....ได้ความรักที่ไม่มีค่าของถังหลิน?

คำพูดของเย่หรูอี้ ทำให้เย่เซ่าเตี๋ยตกอยู่ในความเงียบทันที

เย่หรูอี้พูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เยาะเย้ย “เย่เซ่าเตี๋ย อันที่จริงคนที่อยากจะแต่งงานออกไปโดยเร็ว น่าจะเป็นเธอนะ?”

“เธอพูดบ้าอะไร?”

เย่เซ่าเตี๋ยรู้สึกว่าตัวเองถูกล่วงเกินแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยไฟโกรธ

“หาคู่ครองสักคนอย่างตระกูลถังที่อยู่ในตระกูลหลวงแต่งด้วย มาเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่ง สำหรับผู้หญิง การแต่งงานมันก็คือโอกาสของการเกิดใหม่”

หน้าอกของเย่เซ่าเตี๋ยกระพือขึ้นลงอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าถูกทำพูดนี้ทำให้ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

สักพักใหญ่ ถึงได้สติ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “เธอไม่มีสิทธิ์มาว่าฉัน ตอนแรกคนที่ตกลงแต่งงานตามคำขอของถังหลิน เดินเข้าสู่การเกี่ยวดองระหว่างตระกูลถังกับตระกูลเย่ ไม่ใช่เธอเองเหรอ?”

“ใช่”

เย่หรูอี้ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ตอนนั้นฉันเพิ่งมาที่เยี่ยนจิง ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ล้วนมีแต่คนที่อยากจะฆ่าฉันให้ตาย รวมถึงเธอด้วย สองหมัดยากจะสู้สี่มือ ฉันจำเป็นต้องปกป้องตัวเอง ดังนั้นจึงตกลงแต่งงานกับถังหลิน มีตระกูลถังอยู่ เธอก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม”

“……”

มันก็จริง แววตาของเย่เซ่าเตี๋ยขุ่นมัวไปไม่น้อย ดวงตาที่สวยงามกะพริบผ่านด้วยแรงอาฆาต

เธอเดาออกนานแล้ว สถานการณ์ในปัจจุบัน ทั้งหมดเป็นเพราะฝีมือของเย่หรูอี้

หากไม่ตกลงแต่งงานกับถังหลิน แล้วจะมีการเกี่ยวดองของตระกูลถังกับตระกูลเย่ได้ยังไงล่ะ?

ตอนนี้การแต่งงานเข้าทั้งสองคนก็ใกล้เข้ามาแล้ว เย่หรูอี้ยังทำแบบนี้อีก

นอกใจก่อนแต่งงาน ยังเสียความบริสุทธิ์อีกด้วย ผู้ชายที่ได้ครั้งแรกของเธอไปก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร ตอนนี้ตระกูลเย่กำลังพยายามปิดมันอย่างสุดชีวิต ก็เพราะกลัวคนจะพูดมันออกมา

แน่นอน หากเย่หรูอี้ไม่ตกลง ตอนที่เธอกลับมาตระกูลเย่ เย่เซ่าเตี๋ยก็คงส่งคนมาลอบสังหารเธอนานแล้ว ไม่เก็บเธอจนถึงตอนนี้หรอก

ตอนนี้ เย่เซ่าเตี๋ยทำได้เพียงโทษตัวเองที่ตอนนั้นไม่โหดพอ ปล่อยเสือเข้าป่า ปล่อยเสือเข้าป่าเลยจริงๆ........

“ความบริสุทธิ์ของเธอ ไม่มีแล้วจริงเหรอ?”

เย่เซ่าเตี๋ยเดินมาที่โซฟา สูดดมกลิ่นเลือดที่หลงเหลือ แววตาของก็แปลกไปในทันที และหันกลับมามองเธอ

เย่หรูอี้มองเธออย่างเรียบเฉย พูดอย่างประชด “เธอจะมาตรวจดูหน่อยมั้ย? เธอเป็นผู้หญิง ตรวจได้”

“ไม่จำเป็น”

เย่เซ่าเตี๋ยเหลือบมองรูปร่างผอมบางของเย่หรูอี้ด้วยความรังเกียจ แล้วปฏิเสธ