บทที่ 787 ฝนภูเขากำลังจะมา

สำหรับเรื่องที่เย่หรูอี้ด่างพร้อยนั้น ที่เกิดเหตุไม่เหลือหลักฐานที่ใช้การได้เลย

มีเพียงแต่รอยเลือด กับกี่เพ้าที่ฉีกขาดหนึ่งตัว

นอกจากนี้แล้ว ก็ไม่มีอย่างอื่นอีก

เย่หรูอี้เป็นประธานคนปัจจุบันของหย่วนหยางกรุ๊ป ตำแหน่งนั้นสูงกว่าเย่เซ่าเตี๋ย

ทุกวันคนที่เข้าๆออกๆห้องทำงานของเย่หรูอี้มีจำนวนนับไม่ถ้วน อีกอย่างเวลาของคนที่เข้าห้องทำงานของเย่หรูอี้ มากสุดจะไม่เกินห้านาที

เวลาแค่นี้ มันจะสามารถทำผิดได้ยังไง?

มีแต่ถังเชา เข้าไปในห้องทำงานของเย่หรูอี้นานที่สุด ประมาณชั่วโมงกว่า

เวลาแบบนี้ พอเพียงที่จะกระทำผิดได้หลายครั้งแล้ว

สำหรับแรงจูงใจก็คือถังเฉากับเย่หรูอี้เกือบจะเป็นสามีภรรยากันแล้ว เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้าย!

และผู้ชายสำหรับเรื่องแบบนี้ มันมีความรู้สึกพิเศษในจิตใจ

ชายหญิงเมื่ออยู่ในห้องกันสองต่อสอง มันยากที่จะหักห้ามใจ นี่คือคำตัดสินของหวางเจี๋ย ในโลกนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนที่เมื่อมีโอกาสแล้วจะไม่ทำหรอก

ด้วยเหตุนี้ ถังเฉาจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยโดยตรง

คลิปวิดีโอนี้ มันไม่สามารถเป็นหลักฐานที่จะเอาผิดได้เลยจริงๆ

แต่ว่า มันจะสำคัญอะไรล่ะ?

เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เร่งด่วนอยู่แล้ว

คนที่แจ้งความคือถังหลิน แต่คนที่ทำให้เรื่องขยายใหญ่กลับเป็นเย่จงซือของตระกูลเย่ ซึ่งก็หมายความว่า เรื่องนี้ตระกูลถังกับตระกูลเย่ต่างก็รู้แล้ว!

มันกลายเป็นเรื่องใหญ่แล้ว

เป้าหมายของถังหลินกับเย่จงซือนั้นชัดเจนมาก ต้องจับตัวคนร้ายให้ได้ และต้องลงโทษอย่างหนัก!

ทางตำรวจยังไม่รู้ว่านี่คือความต้องการของทั้งสองตระกูลหลวงหรือเปล่า แต่พวกเขารู้ว่า หากไม่จัดการเรื่องนี้โดยเร็ว ทั่วทุกหัวระแหงในเยี่ยนจิงก็จะตกอยู่ในความวุ่นวาย

เมื่อเรื่องมันมาถึงขึ้นนี้ ความจริงมันก็ไม่ได้สำคัญแล้ว

ถังหลินอยากให้ใครหายสาบสูญมากที่สุด?

เย่จงซืออยากให้ใครแต่งงานออกไปโดยเร็ว?

มันก็คือถังเฉากับเย่หรูอี้อย่างไม่ต้องสงสัย

ด้วยเหตุนี้ ก็รู้ตัวคนร้ายแล้ว

คดีนี้ มันก็เพื่อเป็นการปลอบขวัญตระกูลถังกับตระกูลเย่ทั้งสองตระกูลหลวง

หวางเจี๋ยเงียบไปนานมาก ทันใดนั้นก็พูดกับคนข้างๆ “ปลดกุญแจมือเขาออก”

เจ้าหน้าที่จดบันทึกแปลกใจเล็กน้อย หวางเจี๋ยสีหน้าเคร่งขรึม “ทำตามที่ผมบอกก็พอ”

เจ้าหน้าที่คนนั้นถึงได้ปลดกุญแจมือของถังเฉาออก

ถังเฉาเห็นแบบนี้ ก็ฉีกยิ้ม ก็ได้ไม่ออกไป ยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ มองสำรวจอุปกรณ์ลงทัณฑ์ในห้องลงทัณฑ์

ถังเฉาทำเสียงจื๊ดๆสองที “ปกติพวกคุณก็ใช้เครื่องมือทรมานพวกนี้ในการปฏิบัติหน้าที่เหรอ?”

หวางเจี๋ยฟังออกว่าถังเฉากำลังพูดจาเสียดสีพวกเขา แต่เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ได้ยื่นบุหรี่ให้เขาหนึ่งมวน

ถังเฉายิ้มแล้วปฏิเสธ “ผมมี”

พูดจบ ก็หยิบบุหรี่ของตัวเองออกมา

เป็นซองดำเขียว ข้างบนยังมีสัญญาลักษณ์รูปปืนใหญ่รุ่นเก่าอยู่

หวางเจี๋ยประหลาดใจอย่างมาก ไม่เคยเห็นบุหรี่ยี่ห้อนี้มาก่อน

“แฮ่มๆๆ!”

ถังเฉาใช้แรงในการสูบ ทันดังใดนั้นก็ไออย่างรุนแรง

หวางเจี๋ยถอนสายตากลับทันที ดวงตาน่าเกรงขาม

เดิมเขายังนึกว่าเป็นบุหรี่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คิดไม่ถึง มันก็แค่บุหรี่ที่ขายตามแผนถนน

เขาได้ยินมาว่า เมื่อก่อนถังเฉาอยู่ตระกูลหลินมีฐานะที่ต่ำมาก อาศัยที่มีภรรยาดีอย่างหลินชิงเสว่ ถึงสามารถเข้าไปในตระกูลหลิน

ตัวเขานั้น ไม่มีพลังอำนาจอะไร บุหรี่ที่สูบ ก็ต้องไม่ค่อยดีอยู่แล้ว

หวางเจี๋ยเองก็จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน สีหน้าไม่ได้ดุดันเหมือนเมื่อกี้แล้ว แต่กลับมองเขาอย่างสงบ “ตรงนี้ไม่มีคนอื่น เรามาเปิดใจคุยกันหน่อย พวกเราไม่มีหลักฐานจริง แต่ว่า เราจำเป็นต้องให้คุณรับสารภาพและติดคุก นี่เป็นคำสั่งจากเบื้องบน เราไม่สามารถต่อต้านได้ ช่วยเข้าใจด้วย”

ถังเฉาพยักหน้า “คุณพูดถูก แต่ว่า ใครจะมาเข้าใจผม”

หวางเจี๋ยราวกับไม่ได้ยินคำพูดของถังเฉา สูบบุหรี่อย่างหนัก แล้วกล่าว “เรามาถอยกันคนละก้าว นายรับสารภาพเสีย ฉันจะช่วยเหลือนายอย่างเต็มที่ ไม่ให้นายตายอย่างแน่นอน ฉันจะพยายามลดจำนวนปีที่ติดคุกให้น้อยลง ประกอบกับช่วงที่นายติดคุกก็ประพฤติตัวดีหน่อย อย่างน้อยสามารถลดไปครึ่งหนึ่ง เมื่อถึงเวลา ปีสองปีก็ได้ออกมาแล้ว”

ถังเฉาฟังจบ ก็ตกอยู่ในความเงียบ

“คุณรู้มั้ยว่าทำไมถึงมีคดีที่ไม่เป็นธรรมมากมายขนาดนี้?”

ถังเฉามองหวางเจี๋ย แล้วถาม

เมื่อได้ยิน หวางเจี๋ยก็ขมวดคิ้วแน่น หยิบบุหรี่ที่สูบอยู่ปากลงมา แล้วถาม “นายอยากจะพูดอะไร?”

สายตาของถังเฉามองบีบหวางเจี๋ยโดยตรง กล่าวด้วยเสียงที่บางเบา “ก็เพราะแรงกดดันของผู้มีอำนาจ ทำให้คนที่มีหน้าที่ปกป้องความยุติธรรม ต้องปฏิบัติหน้าที่อย่างไร้มโนธรรม บางทีคุณอาจรู้สึกว่าคุณไม่ผิด และมีความลำบากใจของคุณเอง แต่พวกคุณเป็นตัวแทน ที่เพิ่มบทลงโทษผู้กระทำความผิด”

“……”

ถังเฉาไม่เพียงแต่ไม่ยอมรับสารภาพ กลับเริ่มสั่งสอนเขา มันได้ทำลายความอดทนที่เหลือไม่มากของหวางเจี๋ย

แววตาของเขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นความดุดัน น้ำเสียงไม่ดี “หากนายไม่ยอมรับสารภาพก็ได้ ก็อยู่ตรงนี้เถอะ อย่างไรเสียกูก็มีเวลาเยอะ!”

พูดจบ ก็ลุกขึ้น เตรียมตัวที่จะออกไปสูดอากาศข้างนอก

ก่อนที่จะเดินออกจากห้องลงทัณฑ์ ถังเฉาเรียกเขาเอาไว้ “คนทุกคนล้วนมีมโนธรรม อาศัยที่มโนธรรมของตัวเองยังไม่ถูกกลืนกิน รีบตัดสินใจทำในเรื่องที่ถูกต้องเถอะ”

“พรุ่งนี้ก่อนฟ้าสาง ผมต้องออกไปพบลูกสาวของผม หากลูกสาวของผมรู้ว่าพ่อไม่ได้กลับไปทั้งคืน ต้องร้องไห้โวยวายอย่างแน่นอน”

“……”

ฝีเท้าของหวางเจี๋ยหยุดชะงักไปทันที จากนั้นสีหน้าก็ดุดันมากขึ้น

ป้าง!

ประตูเหล็กถูกกระแทกอย่างแรง เสียงดังไปทั่วสถานีตำรวจ

ถังเฉาก็ไม่ได้รีบร้อน ก็นั่งรออยู่ในห้อง พลางสูบบุหรี่พ่นควัน พลางเหม่อมองนาฬิกาที่อยู่บนกำแพง

ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่ม

ยังมีเวลาอีกเก้าชั่วโมง ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้นในวันพรุ่งนี้

“เวลาค่อนข้างจะบีบค้าน...........”

ถังเฉาฉีกยิ้ม แต่ว่ารอยยิ้มแบบนี้ กลับไม่มีความอ่อนโยนแม้แต่นิดเดียว

……

ห้องวีไอพีในสโมสรเก้ามังกร

หลังจากเห็นถังเฉาถูกจับกุมไปต่อหน้าต่อตาแล้ว ถังฮันเจี๋ย หูอีซาน เซี่ยสิงจู๋ ต่งวี่ซู่และคนอื่นๆก็ไม่ได้กลับไป แต่ได้นั่งพูดคุยกันด้วยสีหน้าที่มืดมน เพื่อหารือวิธีในการรับมือ

ถังเฉาเป็นผู้นำของพวกเขา หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกเขาก็คงต้องกระจัดกระจายแยกย้ายกันไป