บทที่ 798 โดดเดี่ยวตัวคนเดียว

สร้างกองทัพปราณมังกรขึ้นมาใหม่

หลังจากที่ได้ยินประโยคนี้ ไม่ว่าจะเป็นหลงไป่ชวนหรือว่าเจียงไป๋เสว่ก็ล้วนแต่เปลี่ยนสีหน้าไปเล็กน้อย

เป้าหมายของเยี่ยนซื่อเฉิงเหมือนกับที่ถังเฉาคาดเอาไว้โดยสิ้นเชิง

ใช้ไม่อ่อนไม่ได้ก็ต้องใช้ไม้แข็ง

ในเมื่อกลับเข้ากองทัพปราณมังกรไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็สร้างกองทัพปราณมังกรขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเอง

ท่านเจ้ามังกรกับเจียงไป๋เสว่สัมผัสได้ถึงวิกฤตการณ์ที่เข้มข้นได้อย่างฉับพลัน

เดิมทีพวกเขารู้สึกมาตลอดว่าหว่างเหลี่ยงห่างจากพวกเขาอยู่มาก ของเพียงพวกเขากล้ามา ก็ไม่ยอมให้พวกเขาจากไปเป็น ๆ

แต่จนกระทั่งพวกเขาแทรกซึมเข้ามาในต้าเซี่ยจริง ๆ แล้ว ก็สายไปแล้ว

ถ้าหากไม่ใช่ว่าถังเฉาใช้การตายของตัวเองมาเป็นเหยื่อล่อ ดึงให้พวกเขาติดกับ ทั้งสองฝ่ายก็จะยืนกรานไม่ยอมอ่อนข้อต่อกันต่อไป

ตอนนี้พวกเขามีพื้นฐานอยู่ในใจแล้ว ดังนั้นหลังจากที่เยี่ยนซื่อเฉิงพูดจุดประสงค์ของตัวเองออกมาแล้ว ปฏิกิริยาของพวกเขาจึงไม่ได้ยิ่งใหญ่มาก

ถึงแม้ว่าเยี่ยนซื่อเฉิงจะเปลี่ยนหน้าไปแล้ว แต่ว่าอวัยวะบนใบหน้าล้วนแต่อยู่ในสภาพดี ที่เขามองเห็นไม่ว่าจะเป็นเจียงไป๋เสว่หรือท่านเจ้ามังกรก็ล้วนแต่มีใบหน้าราบเรียบ

ในตอนนี้ก็ได้หรี่ตาลงน้อย ๆ เอ่ยอย่างมีนัยว่า “ท่านเจ้ามังกร เจียงไป๋เสว่ พวกคุณดูเหมือนจะไม่แปลกใจเลยสักนิดเลยนะ?”

ท่านเจ้ามังกรร้องเฮอะเสียงเย็น “เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม พูดจาอวดดี จิตวิญญาณของมังกรต้าเซี่ยไม่ตาย ธงของกองทัพปราณมังกรไม่โค่น แค่นายบอกว่าอยากจะทำลายก็สามารถทำลายได้หรืออย่างไรกัน”

พูดมาถึงตรงนี้แล้ว บนร่างของท่านเจ้ามังกรมีกลิ่นอายของความอาจหาญเย้ยปฐพีอย่างล้ำลึก

ไม่ควรโทษที่ท่านเจ้ามังกรมีความมั่นอกมั่นใจเช่นนี้ถ้าหากจะต้องเรียงลำดับหน่วยรบพิเศษของทุก ๆ ประเทศบนโลกแล้วละก็ กองทัพปราณมังกรจะต้องอยู่หน้าสุดอย่างแน่นอน

มีประเทศตั้งมากมายที่อยากจะขุดรากถอนโคนกองทัพปราณมังกร แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

แล้วเยี่ยนซื่อเฉิงมีคุณธรรมและความสามารถอย่างไรถึงจะสามารถทำได้สำเร็จ?

เยี่ยนซื่อเฉิงเองก็ไม่โกรธ ยิ้มจาง ๆ “ท่านเจ้ามังกร ท่านควรจะเข้าใจเรื่องหนึ่ง อำนาจที่แข็งแกร่งมาแต่โบราณ แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่ถูกตีแตกจากภายนอก แต่เป็น... แตกละเอียดจากภายใน”

ในคำพูดนี้ยังมีคำพูดแฝงอยู่

ในดวงตาของหลงไป่ชวนมีความเข้มครึ้มวาบผ่าน ตะคอกเสียงต่ำ “หมายความว่าอย่างไร?”

เยี่ยนซื่อเฉิงหัวเราะหึหึ “เห็นแก่ที่ทำงานร่วมกันมาเมื่อก่อน ผมจะแนะนำพวกคุณด้วยความจริงใจ กองทัพปราณมังกรปกป้องต้าเซี่ยเอาไว้ได้ แต่ปกป้องจิตใจของคนเอาไว้ไม่ได้”

“เมล็ดพันธุ์ของการทรยศได้ถูกปลูกลงไปแล้ว ออกรากเป็นต้นกล้าขึ้นมาเมื่อไหร่ ใครจะไปรู้”

เยี่ยนซื่อเฉิงหันกลับไปมองเจียงไป๋เสว่แวบหนึ่ง ยิ้มอย่างเย็นชา

สายตาของเจียงไป๋เสว่เข้มงวด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร การเผชิญหน้ากับเขาทำให้ในใจของเธอปั่นป่วนอย่างถึงขีดสุด และก็ยุ่งวุ่นวายไปถึงขีดสุดเช่นกัน

เป็นพวกเขาไม่พูดไม่จา เยี่ยนซื่อเฉิงก็ยิ้ม ค่อย ๆ ยืนขึ้นมา

“ส่วนเงื่อนไข ผมบอกพวกคุณแล้ว ให้เวลาพวกคุณพิจารณาหนึ่งสัปดาห์ ความเป็นอยู่ของกองทัพปราณมังกรอยู่ในมือของพวกคุณแล้ว”

พูดจบเยี่ยนซื่อเฉิงก็โบกไม้โบกมือ จากไปจากที่นี่อย่างสุขุมเยือกเย็น

หลินรั่วหวีเห็นดังนั้นก็ไม่ได้อยู่ต่อ ตามออกไปจากที่นี่

ทันใดนั้นแรงกดดันในกองทัพปราณมังกรก็ฃดฃงไปไม่น้อย ทุกคนผ่อนลมหายใจเฮือกหนึ่ง เว้นเสียแต่เจียงไป๋เสว่และหลงไป่ชวนที่แรงกดดันในใจเข้มข้นมากขึ้น

เงื่อนไขของค้างคาวนั้นชัดเจน ให้เขาเข้ากองทัพปราณมังกร ไม่เข้าก็จะทำลายกองทัพปราณมังกร แล้วเขาก็จะสร้างกองทัพปราณมังกรขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

พูดได้ง่ายมาก แต่ทำได้ลำบากมาก

ก่อนอื่น กองทัพปราณมังกรเป็นกองทัพที่ลึกลับที่สุดในต้าเซี่ย การมีอยู่มีเพียงความรู้ในระดับสูง ถ้าหากจะทำลายกองทัพปราณมังกร ก็จำเป็นจะต้องผ่านการยอมรับจากพวกเขา

นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ที่อาศัยเพียงกำลังการต่อสู้แล้วก็จะสามารถจัดการได้

ในเมื่อเยี่ยนซื่อเฉิงกล้าพูดประโยคนี้ นั่นก็พิสูจน์แล้วว่าเขามีความมั่นใจอย่างมากพอว่าจะทำให้คนเบื้องบนยอมรับได้

ถัดมา ก็คือสิ่งที่เยี่ยนซื่อเฉิงพูดออกมา อำนาจที่ยิ่งใหญ่ สุดท้ายก็ล้วนแต่ถูกทำลายจากภายใน

ประโยคนี้ทำให้คนใส่ใจมาก ใครกันที่สามารถทรยศกองทัพปราณมังกรได้?

“ท่านเจ้ามังกร ไม่ต้องคิดแล้วค่ะ เขาไม่มีความสามารถมากขนาดนั้นหรอกค่ะ”

ในตอนนี้เอง เจียงไป๋เสว่เดินเข้ามาพูดขึ้น

ท่านเจ้ามังกรเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง กำลังจะพยักหน้า ทันใดนั้นก็เหมือนกับคิดอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเกิดความเปลี่ยนแปลง มองเธอด้วยสายตาประหลาดใจ

เห็นดังนั้น สีหน้าของเจียงไป๋เสว่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “ท่านเจ้ามังกร เป็นอะไรหรือคะ?”

สายตาพิจารณาอย่างลึกซึ้งอยู่หลายครั้ง หลงไป่ชวนเก็บสายตากลับไป ทันใดนั้นก็ทอดถอนใจเสียงเบา “ไป๋เสว่ สิ้นปีนี้เธอก็ใกล้จะสามสิบแล้วใช่ไหม?”

“ยี่สิบเก้าค่ะ”