ตอนที่ 823
บทที่ 823 จับชู้คาเตียง
October 21, 2026
พอเย่จงซือพูดจบ บริเวณงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยเสียงเอะอะ พลันเงียบลง
ในชั่วขณะนั้น แต่ละคนต่างมองหน้ากันไปมา ต่างคนต่างไม่เห็นมีปฏิกิริยาใด ๆ
ให้แม้แต่เด็กรุ่นหลังตระกูลเย่ ก็มองหน้าเย่จงซืออย่างงง ๆ
“เจ้ามังกรอะไรกัน？”
เย่จงซือหน้าเย็นเยือกจนแทบจะระเหยออกเป็นไอ สองตาจ้องเขม็งไปที่ถังเฉา “พวกเรายังจำม้ามืดที่ดังระเบิดในงานประชุมแดนเหนือ ชายหนุ่มใส่หน้ากากที่ใช้ชื่อว่าเจ้ามังกรคนนั้นได้ไหม？”
“ก็คือท่านผู้นี้！”
“อะไรนะ？”
ตูมเดียวเท่านั้น เย่จงซือเพียงแค่พูดจบ สีหน้าของทุกคนที่อยู่ในบริเวณงานเปลี่ยนกันไปอย่างสิ้นเชิง
คนที่อยู่ในบริเวณงานทั้งหมดนี้ ไม่ใช่รวยมากก็เป็นคนสูงศักดิ์ ล้วนมาจากตระกูลยักษ์ใหญ่เมืองซื่อจิ่ว กับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทั่วประเทศล้วนเป็นเรื่องที่รู้กันชัดแจ้ง
เรื่องที่สำคัญระดับสากลที่เกิดขึ้นใกล้ ๆ นี้ คงต้องยกให้เหตุการณ์ในงานประชุมแดนเหนือที่เจียงเฉิง
ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์การต่อสู้ในช่วงแรก หรือเหตุการณ์ช่วงหลังที่คนทั้งหมดในสนามกีฬาถูกกักเป็นตัวประกัน ล้วนเป็นข่าวระดับยอดนิยม
อันเนื่องมาจากในงานประชุมแดนเหนือครั้งนั้น ทุกคนล้วนจำชายลึกลับใส่หน้ากากคนนั้นกันได้
เขาสู้กับหัวหน้าสมาคมการต่อสู้แห่งเมืองเจียงเฉิง สู้กับหลินรั่วหวี ตัวคนเดียวช่วยคนทั้งหมดที่อยู่ในสนามกีฬา---หากครั้งนั้นขณะทำการต่อสู้กับหลินรั่วหวีไม่ถูกเหตุการณ์นั้นขัดจังหวะ เขามีโอกาสอย่างยิ่งที่จะได้ตำแหน่งที่หนึ่ง
คนกล้าแกร่งแบบนี้ เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในเมืองซื่อจิ่วต่างก็อยากแย่งซื้อตัวมาเป็นพวก ยิ่งแน่นอนไปกว่านั้นก็อยากให้รู้ว่าตัวจริงของคนใส่หน้ากากนั้นเป็นใครกัน แต่ก็ไม่มีร่องรอยแม้วี่แววแต่น้อย
เงียบหายไปพักใหญ่แล้ว กลับมาปรากฏในเมืองซื่อจิ่ว ทั้งยังเป็นการปรากฏตัวในงานมงคลสมรสของตระกูลเย่กับตระกูลถัง
อยู่ต่อหน้าคนระดับที่สามารถท้าเทียบกับหลินรั่วหวี เย่จงซือให้รู้สึกกดดันเพิ่มหนักขึ้นอีกมาก สีหน้ายิ่งเยือกหนักลงอีกถึงสุดขีด
ถึงอย่างไร ในความมั่นใจของเขาก็ไม่มีความมั่นใจในการจะไปเทียบเคียงกับหลินรั่วหวีได้
คนระดับยิ่งใหญ่นี้มาก่อกวนหาเรื่องในงานแต่งงานตระกูลหลวง เขาก็ให้รู้สึกว่าหมดปัญญาจริง ๆ
หวังเจี้ยนหลู้ก็เกิดอาการออกสีหน้าตื่นตระหนก จ้องเพ่งตาจับที่ถังเฉา หน้าแก่ ๆ ออกอาการกระตุก เต็มไปด้วยความรู้สึกไม่อยากยอม
ส่วนถานหลี้ ยิ่งไปกันเป็นเรื่องตกใจจนโง่ออก คิดถึงคำก่นด่าก่อนหน้านี้ ทำเอาหล่อนช็อกกลัวจนหน้าซีด ทำอะไรไม่ถูก
ในขณะนั้น ทั่วทั้งบริเวณเงียบกริบ ทุกคนต่างรับรู้ถึงความกดดันที่หนักอึ้ง
ยิ่งตอนสายตาของถังเฉากวาดผ่าน มันสะท้อนเห็นความเย็นเยือกในความเด็ดขาด ยังให้คนรู้สึกขนลุกในใจ
นอกจากคนที่อยู่ในโถงงานเลี้ยง ชายหนุ่มแขนด้วนที่ยืนอยู่นอกโรงแรม ก็มองอยู่ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
เย่เทียนหลง นั่นเอง
เขากำลังคิดวางแผนช่วยเย่หรูอี้ยังไง ไม่คิดว่าจะมาพบเห็นถังเฉา
หลังจากตื่นตะลึงแล้ว ก็ได้เห็นถึงโอกาสอันเป็นอย่างดีนี้ จึงรีบลอบเข้าไปทางด้านข้าง เร้นแฝงตัวเข้าไป
.........................
พฤติการณ์ของเย่เทียนหลง ย่อมรอดไม่พ้นสายตาของถังเฉา เขาทำไม่ใส่ใจแค่นหัวเราะเบา ๆ
ไหน ๆ จะหาเรื่องก่อกวนแล้ว ก็ทำมันให้ถึงที่สุด
และแล้ว ในตาของถังเฉาแวบผ่านแววหนาวเยือก จ้องไปที่เย่จงซือ “ดูท่าแล้ว คุณเหมือนจะออกหน้าแทนพวกเขาใช่ไหม?”
คำพูดที่เหน็บหนาว ทำเอาเย่จงซือสะท้านไปถึงในใจ
ในตอนนี้ เขารู้สึกถึงความกดดันที่แสนหนักหนา
ตัวเขาเองก็รู้สึกใจสะท้านอย่างแรงสุด ถึงยังไงด้วยตัวเขาเองก็เป็นผู้ฝึกแรงภายในมา ก็จัดอยู่ในกลุ่มผู้รู้ ซึ่งเรื่องนี้ก็จะกลายเป็นปัจจัยสำคัญในเรื่องการชิงตำแหน่งผู้จัดการตระกูลเย่สมัยต่อไป ระหว่างตัวเขาและเย่เซ่าเตี๋ยกับเย่หรูอี้
แต่ว่าคนที่อยู่เบื้องหน้าของเขาตอนนี้ คนที่เพียงแค่สายตาก็ทำให้เขาหมดสิ้นถึงความคิดจะต่อต้าน คงเห็นแล้วซึ่งพลังและความเก่งกาจ
“สมแล้วที่เป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานในจักรวาลผู้สามารถเทียบทานฝีมือกับหลินรั่วหวี......”
เย่จงซือตระหนักคิดอยู่ในใจว่า จะเป็นศัตรูกับเขาไม่ได้เด็ดขาด
คิดมาได้ถึงนี้แล้ว เย่จงซือรีบส่ายหน้า “มิกล้า ผมคิดว่าน่าจะมีอะไรเข้าใจผิดกันเป็นแน่แท้”
แชว๊ป！
ฟังคำพูดของเย่จงซื่อจบ สีหน้าถังเฉาไม่ได้ผ่อนคลายอ่อนเย็นลง แต่กลับเกรี้ยวกราดขึ้น
ตาทั้งคู่ของถังเฉาทำหรี่ลงเล็กน้อย พูดเหมือนเจาะจงถึงใครว่า “เข้าใจผิด？คนในตระกูลหวังมาเย้าหยอกลวนลามลูกน้องหญิงสาวของข้า หล่อนปกป้องตัวเองอย่างสมเหตุ มันผิดตรงไหน？”
ตูม
พอพูดแบบนี้ออกไป ไม่เพียงเย่จงซือ หวังเจี้ยนหลู้ และทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็หน้าเปลี่ยนสี
เรื่องราวที่เป็นข้อเท็จจริงชัดเจนแล้ว เรื่องเป็นเพราะทายาทตระกูลหวังไปชมชอบในความสวยของบอดี้การ์ดสาวชาวบ้าน แต่กลับถูกเล่นงานกลับ
เย่จงซือเหงื่อแตกพลั้กให้เห็น หวังเจี้ยนหลู้ยิ่งถึงขนาดตากระตุก
เกี่ยวกับยอดชายนายหวังเชาคนนี้ ทุกคนล้วนรู้จักกันดีในเรื่องคุณธรรมส่วนตัวเป็นยังไง ลองได้เห็นสาวที่สวยต้องใจ ก็จะมีใจคิดเอาให้อยู่มือ หญิงสาวชาวบ้านในเมืองซื่อจิ่วไม่น้อยที่ตกอยู่ในภัยเลวร้ายนี้ ไม่คิดว่าจะมาเจอเข้ากับบอดี้การ์ดสาวคนนี้เข้า
เข้าทางเฟิ่งหวงพอดีกับจังหวะต้องเสียบแทงมีดซ้ำ ทอดถอนใจไปเบา ๆ
“ฉันว่าออมแรงไว้มากแล้วเชียว ไม่คิดว่าจะไม่ได้เรื่องถึงปานนี้ สะกิดนิดก็กระเด็นไปเสียนี่”
“แค่นี้เองเหรอ ที่คิดจะสยบข้า？”
เฟิ่งหวงทำส่ายหน้าอย่างผิดหวัง
“..........”
ต่อหน้าถังเฉา พวกเขามีความกลัวเกรง กับคำพูดไม่กี่คำของเฟิ่งหวง จึงแทบทำให้พวกเขามึนสลบไปได้เลย
โดยเฉพาะกับหวังเจี้ยนหลู้ ตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำ ลูกของตัวเองถูกเตะกระเด็นสลบไป ไม่เพียงขอความเป็นธรรมไม่ได้ แต่ยังกลับโดนสมน้ำหน้าเข้าให้
เย่จงซือหายใจเข้าอย่างลึก ฝืนยิ้มออกมา “คุณเจ้ามังกรครับ คนก็ได้ถูกอัดสั่งสอนไปแล้ว ท่านคงสะกดความโกรธลงได้ละ เราเข้าไปนั่งร่วมโต๊ะกันดีกว่านะครับ？พวกเราจัดเตรียมที่นั่งด้านหน้าสุดให้ท่านไว้แล้วครับ....”
เย่จงซือเริ่มวางหมากเกม ตอนนี้ใคร ๆ ก็มุ่งหวังที่จะดึงเจ้ามังกรเข้าเป็นพวก ไม่คิดว่าจะมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงของพวกเขานี้ได้ มันช่างเป็นโอกาสดีมากเหลือเกินในการชวนเชิญ
หากแม้นเขาสามารถสร้างสัมพันธภาพให้ดีได้ เท่ากับตระกูลเย่จะได้นักบู๊ระดับสุดยอดฝีมืออีกคนหนึ่ง-----ไม่ ต้องเป็นเขาเองเย่จงซือจะได้นักบู๊สุดยอดฝีมือมาอีกคนหนึ่ง แล้วในเมืองซื่อจิ่วนี้ ยังจะมีใครมาเป็นคู่ต่อสู้เขาได้อีก？
แต่แล้ว สิ่งที่ถังเฉาจะพูดต่อไปนี้ กลับทำให้ความฝันหวานนี้ล่มสลายมลายสิ้น
“เข้านั่งที่เป็นเรื่องที่ต้องทำอยู่แล้วแหละ แต่ตำแหน่งตรงไหนช่างมันเถอะ ที่มาในครั้งนี้ ข้ามาในนามของตระกูลหลวงตระกูลฉู่”
ถังเฉาเอ่ยปาก พูดด้วยเสียงเรียบ ๆ
ตูม！
พอให้ได้ยินเข้า ทุกคนที่อยู่นั้นสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง โดยเฉพาะเย่จงซือ หน้าตาดูเหมือนจะบูดเบี้ยวเอาเลย
“มาในนามตระกูลฉู่？คุณท่าน ท่านกับตระกูลฉู่？”
เขากลืนน้ำลายลงคอไปคำใหญ่