บทที่ 830 สะท้านไปทั้งบริเวณ

ตึง ๆ！

วินาทีที่สายตาประสานกับถังเฉา กู่ชิงเหมือนโดนของหนักกระแทกใส่อย่างแรง ก้าวถอยไปสองก้าวเฉย

อานุภาพที่มีอยู่ในตัว หล่นผลุบหายไปในฉับพลัน

อีกเก้าคนระดับหัวหน้าสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวกู่ชิง ต่างมองไปที่กู่ชิงอย่างพร้อมเพรียง

“กู่ชิง เป็นอะไรไป？”

“ข้าทำไมรู้สึกว่าท่านเกิดกลัวขึ้นมา？”

สองคนระดับหัวหน้าที่จัดว่ามีพลังสูงที่สุด มองกู่ชิงแล้วถาม

“……”

กู่ชิงนิ่งเงียบไม่มีปฏิกิริยาอยู่นาน ตาทั้งคู่มัวแต่จ้องเขม็งไปที่ถังเฉา

ถังเฉาก็จำกู่ชิงขึ้นมาได้ ภายใต้หน้ากาก หัวเราะกวน ๆ ออกมาทันที

“ทีนี้เป็นเรื่องกันละ？”

ถังเฉาไม่ปริปากพูดอะไร ก็แค่จ้องมองตรงทื่อไปที่กู่ชิง

ในแววตาที่จ้องมองมาของถังเฉา ในห้วงนึกของกู่ชิงฉับพลันนั้นย้อนกลับไปคืนนั้นที่ตระกูลเจียง

ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ ถังเฉาไม่ได้ขยับลงมือเลย เพียงแค่เจียงไป่เสว่ เขาก็โดนอัดเสียเต็มกลืนแล้ว

ก็เพราะไม่ได้ขยับลงมือ กู่ชิงจึงไม่สามารถให้มั่นใจในขีดพลังของถังเฉาได้ แต่ความรู้สึกที่กดดัน บ่งชัดได้ว่าพลังฝีมือของถังเฉาต้องไม่เบา

และแล้ว กู่ชิงก็รวบรวมสติกลับมา ฝืนบังคับใจให้สงบลง บอกกับสองหัวหน้าว่า “ข้ารู้สึกว่า ควรจะระมัดระวังไว้เป็นดี คน ๆ นี้ท่าจะแกร่งมาก”

แชว็ป！

พอพูดออกมาแบบนี้ อีกเก้าคนระดับหัวหน้าแววตาเปลี่ยนไป

ยิ่งไปกว่านั้นในบางคนยังหมิ่นแคลนออกเป็นเสียงหัวเราะ

“กู่ชิง เป็นยังไงไม่เจอกันกี่วันเท่านั้น ความกล้าของท่านหดหายไปไหน？”

“แค่เพียงม้ามืดกะจอก ๆ ในงานประชุมแดนเหนือ จะมาเทียบกับพวกเราคนระดับหัวหน้าในศูนย์สมาคมนักสู้ได้ยังไง？”

“ละเอียดอ่อนเกินไป เท่ากับเสริมกำลังใจให้คนอื่น ด้อยค่าตัวเองลงไป”

“……”

เก้าคนระดับหัวหน้าหัวเราะกันเฮฮา ไม่ได้มองถังเฉาอยู่ในสายตา

ไม่ว่าจะถูกถากถางอย่างไร กู่ชิงยังคงทีท่าเคร่งขรึม “พวกท่านอย่าได้มองข้ามตัวเขาจะเป็นการดีกว่า ในงานประชุมแดนเหนือ พวกที่มองข้ามเขาไป ล้วนต้องชดเชยด้วยราคาแพงอย่างเจ็บปวด”

เก้าคนระดับหัวหน้าขมวดคิ้วย่น แน่นอน คำพูดและการแสดงออกของกู่ชิงทำให้พวกเขาเกิดความรู้สึกไม่พอใจ

“ในเมื่อถ้าท่านกลัว ท่านก็รอดูอยู่ข้าง ๆแล้วกัน ไม่ต้องให้ท่านลงมือ”

คนที่เป็นผู้นำพูดเสียงเย้ย

หัวหน้าที่สองหัวร่อเหอ ๆ “ไม่แน่ว่า พวกเราทั้งหมดอาจไม่ทันต้องลงมือเอง เหล่าลูกศิษย์ที่เราสอนมา ก็จัดการเขาได้แล้ว”

ทันทีต่อมานั้นเอง ห้วหน้าที่สองส่งเสียงตวาดว่า “เด็กน้อยกองสอง อยู่ไหน？”

“กองสอง ครับผม！”

ด้านหลัง ส่งเสียงประดุจฟ้าคำรามก้องขึ้นมาทันที

ทันทีนั้น ด้านหลังของหัวหน้าที่สอง นักบู๊สังกัดกองสองรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

ศูนย์สมาคมนักสู้ จะไม่เหมือนกับสมาคมการต่อสู้ทั่ว ๆ ไป จะแยกตั้งเรียกเป็นกอง จากแข็งลงไปหาอ่อน แยกออกไปมีตั้งแต่ กองหนึ่ง ถึง กองสามสิบหก

กู่ชิง เพียงจัดอยู่ในปลาย ๆ แถวเท่านั้น

แต่ทว่า สิบนักบู๊ระดับหัวหน้าที่เย่จงซือเชิญมานั้น ไม่ใช่หมายถึงสิบต้น แต่รวม ๆ คละกันมา มีทั้งระดับปลายแถว และที่เรียงในระดับต้น

ที่เป็นผู้นำ ก็แน่นอนว่าเป็นหัวหน้าใหญ่กับหัวหน้าอันดับสอง

ณ. ขณะนี้ เสียงร้องให้ฆ่าดังก้องฟ้า บรรยากาศการฆ่าเป็นไปอย่างฮึกเหิม

แขกเหรื่อที่มาในงานแต่งงานนี้ ต่างพากันส่งสายตามองไปที่ถังเฉาอย่างสังเวชใจ

ถึงว่าจะเป็นม้ามืดมาจากงานประชุมแดนเหนือ แต่ที่ประจันหน้าอยู่คือยอดนักบู๊จำนวนมากมายจากศูนย์สมาคมนักสู้นะ！

เพียงแค่นักบู๊ระดับหัวหน้า ก็มีถึงสิบคนแล้ว

ให้เขาเก่งกาจแค่ไหน จะสู้ได้ขนาดหนึ่งต่อสิบเชียวหรือ？

ยิ่งยังไม่พูดถึงลูกศิษย์ระดับก้นกุฏิอีก

ในลักษณะกองกำลังขนาดนี้ มันพอที่จะถล่มตระกูลใดตระกูลหนึ่งของตระกูลหลวงในเยี่ยนตูทิ้งได้เลย

หัวใจของเย่หรูอี้เอื้อนขึ้นมาถึงคอหอย ห่วงกังวลในสถานะภาพที่ถังเฉาตกอยู่

เย่จงซือกับถังหลินกลับนั่งยิ้มเย้ยมองถังเฉา ในเมื่อเขาอยากจะออกหน้า ก็จับมันเชือดให้ดูก่อน！