บทที่ 85 เงินสักหยวนก็ไม่ได้

บทที่ 85 เงินสักหยวนก็ไม่ได้

หลังจากไล่คนของหลินฉ่ายเวยออกไปได้แล้ว ประธานทั้งสิบบริษัทก็หันไปให้ความสำคัญกับถังเฉาพร้อมกับหรี่ตาลงเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจ

พวกเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า เด็กหนุ่มคนนี้ ทำไมถึงกล้ามาสั่งหยุดพวกเขา

คนรับผิดชอบบอกแค่ว่าให้พวกเขามาร่วมมือกับตระกูลหลินและบริษัทลี่จิงกรุ๊ป แต่ไม่ได้บอกว่าเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังที่แท้จริงนั้นเป็นใคร ดังนั้น พวกเขาจึงไม่รู้จักถังเฉา

หรือ ในความคิดของประธานของทั้งสิบบริษัทนี่ คงคิดว่าผู้รับผิดชอบคนนั้นเป็นตนแน่ๆ

ภายใต้การจ้องมองของประธานจาดสิบบริษัทนั้น ถังเฉานั่งนิ่งสงบ มองไปที่พลังงานต่างๆที่มาจากพวกเขา “ผมรู้ว่าพวกคุณสนใจอะไร เรื่องนี้ ผมจะคุยกับเขาให้เอง”

ทันทีที่พูดออกมา หลินเจิ้นสงก็สับสน ประธานจากสิบบริษัทต่างมองหน้ากัน สีหน้าดูขุ่นมัวและไม่ชัดเจน

โดยเฉพาะหวางติ่งเหยนจากบริษัทเทคโนโลยี่ติ่งยี่ ที่มองไปที่ถังเฉาอย่างถี่ถ้วน พยายามที่จะมองหาอะไรบางอย่างจากตัวเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขาต้องผิดหวังก็คือ ชายหนุ่มคนนี้นั้นยากลึกหยั่งถึงอย่างกับมหาสมุทรและดูกว้างใหญ่เหมือนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว เขาไม่สามารถมองอย่าทะลุปรุโปร่งได้เลย

สัญชาตญาณบอกเขาว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่เล่นๆ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หวางติ่งเหยนก็หันไปถามถังเฉาอย่างลังเลใจว่า “ที่นายพูดว่า‘เขา’นั้นคือใคร？”

ประธานอีกเก้าคนก็มองข้ามเรื่องนี้ไปเช่นกัน

ถังเฉายิ้มอ่อนและพูดว่า “ท่านคิดว่า‘เขา’คือใคร ก็คือคนนั้นแหละครับ”

ทันใดนั้น ดวงตาของหวางติ่งเหยนก็เบิกกว้างขึ้น ไม่พูดอะไรอีก

ประธานของเทียนเหอกรุ๊ป หัวเซียกรุ๊ปและจิ่นซื่อกรุ๊ปก็ดูครุ่นคิดและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ในที่สุดหวางติ่งเหยนก็เริ่มพูด “ทุกคนหยุดเถียงกันได้แล้ว ลองฟังสิ่งที่น้องชายคนนี้พูดหน่อยสิ” น้ำเสียงดูแสดงความเคารพ ไม่เหมือนกับตอนที่พูดกับหลินฉ่ายเวยแม้แต่น้อย

คนอื่นพากันพยักหน้า

“ไม่มีปัญหา”

“พวกเราเป็นคนใน อาจมองไม่เห็นปัญหาเท่ากับคนนอก บางทีหนุ่มน้อยคนนี้อาจจะมีคำแนะนำดีๆที่เราคาดไม่ถึงกัน”

หลินเจิ้นสงมองไปที่ถังเฉาอย่างเหลือเชื่อ เขาคิดว่าการทำให้ประธานจากสิบบริษัทยักษ์ใหญ่นี้โกรธเคืองนั้นจะทำให้เขาถอดทุนคืน

ถังเฉาไม่ได้มองไปที่ประธานจาดสิบบริษัทนั้น แต่เขามองไปที่ซ่งหมิงเวย เหล่ตาเล็กน้อย “นี่หมายถึงใคร？”

ในสายตาของถังเฉา ซ่งหมิงเวยรู้สึกเหมือนโดนมอง เลยรีบพูดว่า “เป็นพี่สาว ไม่สิ ประธานซ่งต่างหาก”

“.....”

หลังจากนั้น เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของแต่ทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

สายตาที่ดูหวาดกลัวปรากฏขึ้นมาในตาของประธานจากบริษัททั้งสิบนี้ ดวงตาของหลินชิงเสว่เองก็มีท่าทีที่แปลกขึ้น อีกทั้งดวงตาของถังเฉาเองก็มีความประกายคมชัดขึ้น

ในสายตาของซ่งหมิงเวยนั้น พี่สาวนำทุกอย่างในหมิงจูมาเพื่อขัดขวาง

จากนั้นชั่วครู่ ถังเฉาก็ถามอีกว่า “หล่อนฝากอะไรมากับนายไหม？”

ซ่งหมิงเวยได้แต่ส่ายหัว “ไม่มี เพียงแต่บอกว่าให้ไปสปอนเซอร์ในนามของเธอจำนวนแปดสิบล้าน แต่ว่าไม่ได้มีเงื่อนไขใดใด”

“ห้ะ？”

ถังเฉายิ้มเบาๆ “ลองพูดให้ฟังซิ”

“ประธานซ่งบอกว่า เงินแปดสิบล้านนี้ถือเป็นเงินพิธีในการพบปะเพื่อนเก่า จะมีโครงการอีกไม่นาน อย่าลืมให้บริษัทลี่จิงกรุ๊ปมาร่วมมือกับพวกเราบริษัทตระกูลซ่ง”หลินชิงเสว่ขมวดคิ้ว ขณะที่ต้องการจะปฏิเสธ ซ่งหมิงเวยก็พูดต่อว่า “ท่านประธานหลิน ได้โปรดอย่ารีบปฏิเสธเลย ประธานซ่งได้บอกว่าการร่วมมือนี้คุณจะสนใจ”

หลังจากพูดจบ ก็พาคนออกไป

ถังเฉาหรี่ตาลงเล็กน้อย ในช่วงเวลานี้ เขาไม่รู้เลยจริงๆว่าซ่งหมิงเวยนั้นต้องการจะทำอะไร..

แถมยังมีคำว่าเพื่อนเก่าแก่สามคำนี้อีก มันทำให้ถังเฉาสนใจเป็นอย่างมาก หรือว่าหลินชิงเสว่กับซ่งอี้จะรู้จักกันมานานแล้ว？

เขามองไปที่ประธานจากสิบบริษัท “ผมเข้าใจทุกๆท่าน ว่าคงไม่อยากที่จะอยู่ข้างหลังใครแม้แต่ก้าวเดียว ยังไงซะ สกุลซ่งก็ได้ลงเงินไปแปดสิบล้านแล้ว ไม่อย่างงั้นทุกท่านจะลงแปดสิบล้านเหมือนกันไหมล่ะครับ？ทางด้านของหลัวปู้นั้นเดี๋ยวทางผมจะบอกความจริงไปเองครับ”

หลังจากที่ถังเฉาได้พูดชื่อของผู้รับผิดชอบจากสมาคมการค้าหงยิงแล้ว ประธานจากสิบบริษัทก็ตาสว่างกันเลยทีเดียว สายตาที่มองไปที่ถังเฉาก็กลับมีความเคารพมากยิ่งขึ้น

แม้จะไม่แน่ชัดว่าระหว่างเด็กหนุ่มนี่กับผู้รับผิดชอบคนนั้นมความสัมพันธ์อะไรกัน แต่สิ่งที่แน่ใจได้เลยก็คือ เขารู้จักกับคนรับผิดชอบคนนั้น พอรู้เรื่องนี้ มันช่างน่าทึ่งจริงๆ

“โอเค งั้นก็แปดสิบล้าน”