บทที่ 850 พรางตัวอย่างชาญฉลาด

สวบ......

ความเร็วของงูยักษ์นั้นเร็วมาก เกือบจะในพริบตา มันก็มาถึงต้นไม้ที่ถังเฉากับหงโฝและหลินจิ่วจิ่วเกาะอยู่

ร่างของงูนั้นหนาเท่ากับถังน้ำ กิ่งไม้ที่มันคลานทับก็ส่งเสียงดังกรอบแกรบและแตกละเอียดไป

รูม่านตาของถังเฉาหดตัวลงทันที หงโฝสะดุ้งตกใจ ส่วนหลินจิ่วจิ่วตกใจจนกลอกตาขาวและเป็นลมไป

งูยักษ์ตัวนี้เจอพวกเขาแล้วหรือ?

ถังเฉากัดฟันแน่นๆ ด้วยสีหน้าหม่นหมอง ร่างกายของเขาเกร็งจนตึงและพร้อมจะรับมือกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

แต่ในขณะที่ถังเฉากำลังจะทำอะไรสักอย่าง

ด้วยเสียงเสียดสีที่รวดเร็ว งูยักษ์กลายเป็นสีดำเงาและเลื้อยผ่านต้นไม้ที่ถังเฉาอยู่อย่างว่องไว

ดูเหมือนมันจะเห็นเหยื่ออยู่ตรงหน้า

“โฮก......”

เสียงคำรามที่ทุ้มต่ำดังขึ้น และเสือตัวใหญ่วิ่งเข้ามา

มันคือเสือตัวนั้นของหลินจิ่วจิ่ว

ขนาดของทั้งสองตัวไม่เท่ากันเลย และพวกมันก็พุ่งผ่านพวกเขาไปราวกับสายฟ้า

ซึ่งครั้งนี้การเคลื่อนไหวของงูยักษ์ไม่ใช่เสียงที่เบาอีก แต่มันกลับเหมือนรถถังหนักที่บดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้า ทำให้พุ่มไม้ที่อยู่รอบๆ ถูกร่างของงูยักษ์บดขยี้เป็นชิ้นๆ

แม้แต่ต้นไม้ที่ถังเฉาเกาะอยู่ยังต้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ในการรับมือกับเสือโคร่ง งูสีดำตัวนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ร่างกายของมันด้วยซ้ำ มันแค่เปิดกรามทั้งบนและล่างออก แล้วกลืนเสือทั้งเป็น

เสือยังคงดิ้นรนอย่างดุเดือดในปากของงูหลามยักษ์ตัวนี้ แต่งูหลามยักษ์ไม่ขยับไปไหน นัยน์ตาของมันยังมีแสงระยิบระยับอันเย็นเยือก ทำให้คนมองแล้วน่าขนลุกมาก

ภาพนี้มันได้เขย่าหัวใจของถังเฉาและหงโฝอย่างที่สุด พวกเขาไม่กล้าส่งเสียงใดๆ อีก

ใครจะคาดคิดว่าจะมีงูหลามดึกดำบรรพ์ที่มีขนาดยักษ์อาศัยอยู่ในป่าล่าสัตว์เทียมแห่งนี้

ถ้าข่าวนี้ถูกปล่อยออกไป คงต้องเป็นที่น่าสนใจของคนทั้งประเทศอย่างแน่นอน

แต่สิ่งที่ทำให้ถังเฉาต้องคิดไตร่ตรองมากกว่านั้นคือ ทำไมพื้นที่ล่าสัตว์เทียมถึงซ่อนงูหลามยักษ์เช่นนี้ได้?

หลังกลืนเหยื่อเข้าไป งูยักษ์ก็นอนพักผ่อนอยู่กับที่อย่างสงบ

ถังเฉากำลังคิดหาวิธีที่จะออกจากที่นั่น

แกร่ก......

ในเวลานี้ มีเสียงแตกเบาๆ จากลำต้นซึ่งเป็นกิ่งที่หงโฝอยู่

แต่จากนั้น เสียงแตกนี้ดังขึ้นเรื่อย ๆ และกระจายไปทั่วทั้งลำต้นของต้นไม้

รูม่านตาของหงโฝหดตัวลงอย่างกะทันหัน ปากของเธอเปิดออกเล็กน้อย เธออยากจะกรีดร้อง แต่ก็ทำไม่ได้

กรอกแกรก......

รอยแตกกระจายมากขึ้นเรื่อย ๆ และในที่สุดก็มีเสียงดังขึ้น และลำต้นของต้นไม้ก็แตกออก

“อ๊า......”

สีหน้าของหงโฝเปลี่ยนไปอย่างมาก เธอกำลังจะตกลงไปจากต้นไม้

“ระวัง!”

โชคดีที่ถังเฉาหูตาไว เขาจึงยื่นมือออกไปคว้าหงโฝที่กำลังจะตกลงพื้น

และสุดท้าย ทำให้หงโฝถูกแขวนไว้กลางอากาศโดยถังเฉา

ร่างกายของงูหลามยักษ์ด้านล่างยังคงดิ้นอยู่เล็กน้อย

แต่การเคลื่อนไหวด้านบนก็ดึงดูดความสนใจของงูหลามเช่นกัน

มันค่อยๆ ลืมตาขึ้นและเห็นถังเฉากับหงโฝทั้งสาม

“......”

ช่วงเวลาที่สบตากัน เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งอยู่ในขณะนี้ ถังเฉาสูดหายใจเข้าลึกๆ

แล้วตะโกนว่า “วิ่ง!”

ในทันทีทันใด ถังเฉากับหงโฝก็กระโดดลงไปพร้อมกับหลินจิ่วจิ่วที่สลบไป

งูยักษ์ที่นอนอยู่ด้านล่างเกือบจะคลุมพื้นที่ทั้งหมด ถังเฉากับหงโฝหาที่ลงเท้าแล้วรีบวิ่งหนีไป

“ฟ่อ!”

งูหลามยักษ์มีปฏิกิริยาทันที เมื่อมันเห็นคนอื่นปรากฏตัวอยู่ในอาณาเขตของมัน มันก็ส่งเสียงขู่ฟ่อด้วยความโกรธ หางงูที่พันอยู่ด้านหนึ่งเหมือนวังวนก็เหยียดตรงและกวาดฟาดไปทั้งสองข้างเหมือนแส้ที่ไม่เลือกหน้า

โครม!